Wednesday, May 6, 2015

అంతే!

ఆ రోజు.
ఒక బ్రహ్మాండమైన రోజు.

కూర్చున్న శివయ్య లేచి నిలబడ్డాడు.
మంచుకొండ మీద అలా నిలబడ్డాడు.
ఒళ్ళు విరుచుకొన్నాడు.
జటాజూటమ్మీది గంగమ్మ ఉయ్యాలలూగింది.
చంద్రుడు తడబడి దాక్కున్నాడు
యక్ష కిన్నెర కింపురుష గాంధర్వులకు పిలుపు వెళ్ళింది.
హుటాహుటిన అంతా వచ్చేశారు.

శివయ్య పిలిచాడంటే మాటలా!
ఎక్కడివి అక్కడ వదిలేసి హాజరీ వేసేసుకోవద్దూ ?
స్వామీ - ఆజ్ఞ అన్నారు.
భూలోకంలో పనుంది, ఎవరు చేస్తారన్నాడు!
ఏం పని అని తిరుగు ప్రశ్న వేసారు యక్ష కిన్నెర కింపురుషులు.

గంధర్వుల వొంక చూచాడు శివయ్య.
మీ ఆజ్ఞ కోసం చూస్తున్నామయ్యా అన్నారు వాళ్ళు.

శివయ్య పెదాల మీద చిరునవ్వు వచ్చె.
కరిగిపోండి అన్నాడు.
గంధర్వులు కరిగిపోయారు.
శరీరాలు వదిలేసారు.
గాంధర్వం కరిగిపోయింది.
కరిగి నీరైపోయింది.
చేతిలో ఒడిసి పట్టుకున్నాడు ఆ జలాన్ని శివయ్య.

ఆదిత్యుణ్ణి పిలిచాడు.
భారద్దేశంలో ఉదయించేశెయ్యమన్నాడు.
బంగరు కంకణాలు డెక్కలకు తాపడం చేసిన గుర్రాలు పూంచేశాడు ఆదిత్యుడు.
జలాన్ని ఒక కమండలంలో పోసి ఆదిత్యుడి చేతిలో పెట్టాడు.
భూలోకంలో రాముడు, సీత దగ్గరికి వెళ్ళి వాళ్ళకిచ్చేసిరా అన్నాడు.
ఆదిత్యుడు బయలుదేరాడు.
ఆకాశమ్మీద ఆ డెక్కలు టక టకలాడుతున్నై.
నభోంతరం పులకించిపోతోంది.
మబ్బుల మీద చిందరవందరగా అమృతబిందువులు పడిపోతున్నై.

రాముడికి, సీతకు దాహం వేస్తోంది.
వచ్చేశాడు ఆదిత్యుడు.
కమండలం ఇచ్చేసాడు.
శివయ్య ఇచ్చిన కమండలం ఇచ్చేశాడు.
శలవు అని తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు.

రాముడికి, సీతకు దాహం తీరింది.
కమండలం ఖాళీ.
అంతే! 

బ్రహ్మాండం ఉదయించింది.
బ్రహ్మం ఉదయించింది.
త్యాగబ్రహ్మం ఉదయించాడు.

కాకర్ల రామబ్రహ్మానికి, సీతమ్మకు త్యాగబ్రహ్మం జన్మించాడు.

తెలుగింట గాంధర్వం ఉదయించింది.
గంధర్వులు తమ జీవితం ఈ విధంగా ధన్యమయ్యిందని పులకించిపోయారు.
అప్పటినుంచి ఇక్కడే ఉండిపోయారు.
గాంధర్వమూ ఇక్కడే ఉండిపోయింది.
సంగీతమూ ఇక్కడే ఉండిపోయింది.
సాహిత్యమూ ఇక్కడే ఉండిపోయింది.
భక్తీ ఇక్కడే ఉండిపోయింది.

శివయ్య చిరునవ్వు నవ్వాడు.
వెండి కొండ మీద కులాసాగా కూర్చున్నాడు.
గంగమ్మ ఉయ్యాలలు ఆగినై.
చంద్రుడు బయటికొచ్చాడు.

అంతే!

***********************

నిన్న సాయంత్రం "చలమేలరా" విన్నాక రాసుకున్న చిన్న కథ

No comments:

Post a Comment