Thursday, December 17, 2015

వెల్చేరు నారాయణరావుగారు - డొల్ల - గప్పాలు - చెంపపెట్టు - మొట్టిమెట్టు!

"పి.హెచ్.డి గ్రంథాలన్నీ డొల్లగా ఉన్నాయ్"

అన్నదెవరు ?
వెల్చేరు నారాయణరావు గారు.
రిపోర్టు చేసిందెవరు ?
ఆంధ్రజ్యోతి.

ఆంధ్రజ్యోతి వారి కాప్షనేమిటి ?
ఫాక్సు న్యూసు నుండి కాపీ కొట్టిన "వి రిపోర్ట్, యు డిసైడ్" అని.
మరి వారు రిపోర్టు చేసారు.
ఇక మనం డిసైడు చెయ్యాలె.

రిపోర్టు చేసినవారు పూర్తిగా రిపోర్టు చేసినారా అంటే లేదు.
ఈ రిపోర్టుగా రాసినదానిలో అక్కడో ముక్క ఇక్కడో ముక్క అన్నట్టు చెల్లాచెదురుగా నూకలున్నాయ్.
అందువల్ల డిసైడు చెయ్యటం కొద్దిగా కష్టం.
ఆ ప్రసంగ పూర్తిపాఠం ఉంటే కానీ అసలు సంగతి తెలియదు.
కానీ మన ప్రాప్తం ఇప్పటికింతే కాబట్టి, ఉన్నదాన్నే డిసైడు చేస్తే సరిపోతుందేమో!

పోతే కాస్త తీరిక ఉన్నది కాబట్టి, ఉన్నదాంతోనే సంతృప్తి పడే మనుషులం కాబట్టి, ఉన్నదాన్ని పుచ్చుకొని డిసైడు చెయ్యవచ్చునేమోనన్న ప్రయత్నం.

<<గొప్పదని గప్పాలు కొట్టుకోవటంతో ఫలితం లేదు.>>

బాగుంది మాంఛి స్టేటుమెంటని డిసైడు చేస్తిమి.

<<ఎందుకు గొప్పదో పరిశోధన చేసి నిరూపించాలి......నేటి పి.హెచ్.డి గ్రంథాలన్నీ డొల్లగా ఉన్నాయి....ఏ భాష ఎందుకు నేర్చుకోవాలో, నేర్చుకోకపోతే విజ్ఞానానికి జరిగే నష్టమేమిటో పరిశోధన సిద్ధాంత గ్రంథాల ద్వారా చెప్పగలగాలి>>>>

ఇది వినటానికి మరింత భేషుగ్గా ఉన్నదని డిసైడు చేసేసినా, ఇక్కడ నాకు తలెత్తిన ఒకట్రెండు కొచ్చెన్లేమంటే

  • - ఎందుకు గొప్పదోనని పరిశోధన చేయటమెట్లా అన్నదాని మీద పి.హెచ్.డి గ్రంథమో, గైడులైనో ఏమన్నా ఉన్నదా?
  • - గొప్పదని చెప్పడానికున్న కొలమానమేమిటి ?
  • - ఆ కొలమానం విద్యార్థులందరికీ అందుబాటులో ఉన్నదా?
  • - అలా నిరూపించిన పి.హెచ్.డి పరిశోధనలు "తెలుగులో" ఎక్కడైనా ఉన్నవా?
  • - తెలుగులో లేవు కానీ వేరే భాషల్లో ఉన్నవని సమాధానమైతే, వాటిని కాపీ కొట్టి మన భాష గొప్పదని ప్రూవ్ చేయటమెందుకు?
  • - పోనీ ఉన్నవే అనుకుందాం, ఉంటే ఇంతవరకు ఎవరైనా వాటిని చూచినారా?
  • - చూచి ఉంటే వాని మీద జరిగిన చర్చలు ఏవన్నా ఉన్నవా?
  • - ఉన్నవనే అనుకుంటే ఆ పరిశోధనలు, కొలమానాలు ఒక బాట గీసి తరువాతి వారికి ఆదర్శంగా ఎందుకు నిలవలేకపోయినయ్?
  • - లేవనుకుంటే ఒక పర్యవేక్షణాచార్యుడిగా ఎవరైనా, వెనారా గారితో సహా ఆ దిశగా ప్రయత్నం మొదలుపెట్టినారా?
  • - సాహిత్యాన్ని పక్కనబెడితే భాష గొప్పదని నిరూపించటమెట్లా ? (భాష యొక్క గమనం, భాషా ప్రక్రియ, భాషా యుగం, భాషా దృక్పథం, భాష మీద ఒక నూతన ప్రసంగం, వాదం, సిద్ధాంతం - వీటన్నిటి మీద బోలెడు వచ్చినాయి, వస్తున్నాయి. ఆ వాదాలు కాక, ఇంకే వాదాలు లేవదియ్యాలో, ఆ దారి కాక ఇంకే దారి పట్టాలోనన్నది వివరించి ఉంటే బాగుండేది. ఆన్! అన్నీ మేమే చెబుతే ఇంక పరిశోధనెందుకు అంటే తూర్పు తిరిగి దణ్ణం పెట్టవలసిందే) 

నా మటుకు నాకు ఆ మధ్యలో ఆ.జ్యో వారు రిపోర్టు చేసిన వెనారాగారి "డొల్ల" స్టేటుమెంటే పూర్తి డొల్లగా ఉన్నదని చెప్పటానికి కాస్త సంకోచం ఉన్నది కానీ, పూర్తి రిపోర్టు లేదు కాబట్టి  ప్రశ్నలున్నాయ్!

  • డొల్లగా ఉన్నాయని ఎవరైనా పరిశోధన చేసి నిరూపించినారా?
  • ఆ పరిశోధన, సిద్ధాంతం, ప్రూఫు లేకుండా అది ఉత్త నోటిమాటేనా?
  • అదీ ఇదీ కాక విశ్వవిద్యాలయాల్లో ఉన్న ఆచార్యవర్యుల జనరలు ఫీలింగా!
  • ఒక వేళ అలా ఉంటే ఆ ఆచార్యవర్యులు తమ వద్దకు వచ్చిన విద్యార్థులకు డొల్ల వైపు కాకుండా ఇతరంగా దిశానిర్దేశం ఎందుకు చేయలేకపోతున్నారు?
  • దిశానిర్దేశం చేసినా విద్యార్థులు ఆ దిశవైపు వెళ్ళి ఇంకో దిశగా బయటకొస్తున్నారా? 
  • ఈ సంగతి ఇంతకు ముందే తెలిసి ఉంటే ఆ దిశగా ఎందుకు సిద్ధాంతీకరించలేకపోయినారు ? మనకు ఆ గ్రంథాలు ఎందుకు అందించలేకపోయినారు ?
  • ఇంతకు ముందు లేనిది ఇప్పటికిప్పుడు రమ్మంటే ఎట్లా వస్తుంది ?
  • ఒకవేళ అందించి ఉంటే మన భాష గొప్పదని ఆల్రెడీ ప్రూవు చేసినారు కనక ఇంకొకసారి చెయ్యవలసిన పని లేదు కదా?
  • ప్రూవు చెయ్యాలనుకున్నా ఇది అదేనని, ఉన్నదాన్నే తిరగేసి మరగేసి మళ్ళీ అదేగా చెప్పినారని ప్రపంచం అనుకోదా? 
  • పోనీ డొల్ల నిరూపణ ఉన్నదనే అనుకుందాం! - చాలా సంతోషం. కాస్త ఆ లంకె ఎవరన్నా ఇస్తే వారికి పాదాభివందనాలు.
  • అలా లేకపోతే, వెనారా గారి ఆ స్టేటుమెంటు ఆ పైనన్న "గప్పాల" మాట కన్నా ఏ విధంగా వేరోనన్నది తెలియవలసి ఉన్నది. ఆ సంగతి పూర్తి ఉపన్యాసం చదివితే కానీ తెలవదు....పైగా కీలకోపన్యాసం అనినారు ఆ రిపోర్టరు వారు...మరి ఆ శిక్షణ శిబిరం వారు ఆ పూర్తి పాఠం అందిస్తే బాగుండును
  • కొల్లలు, కోకొల్లలు, కోకోకోకొల్లలు గా బయటకొస్తున్న పరిశోధక విద్యార్థులను, భావి డాక్టర్లను డిప్రెషనులోకి నెట్టేస్తే ఎట్లాగండీ ? ఉన్నది ఊడి, ఉంచుకున్నదీ ఊడి, లేనిదీ ఊడి - ఇంకేదో అవ్వదూ ?

ఆ సభలో ఉన్న ఇతర ఆచార్యవర్యులు ఎట్లా తీసుకున్నారో కానీ, ఇది మటుకు ఓలుమొత్తంగా
  • - విశ్వవిద్యాలయాల్లో పి.హెచ్.డి పర్యవేక్షణాచార్యుల పర్యవేక్షణకు, ప్రతిభకు, పాటవాలకు చెంపపెట్టు
  • - విశ్వవిద్యాలయాల్లో పి.హెచ్.డి పరిశోధనావిద్యార్థులకు మొట్టిమెట్టు

ఉద్దేశం అదే అయితే ఇక వారూ వారూ చూచుకొనవలసిందే!

ఇక చివరిగా

<<తెలుగువాళ్ళు తెలుగు భాషను మరచిపోయి...పరభాషల వాళ్ళు మనకు తెలుగు గురించి చెప్పే దుస్థితి...>>

తెలుగువాళ్ళు తెలుగుభాషను మరచిపోవటమంటే ఏమిటో నాకర్థం కాలా! ఆ సిద్ధాంత గ్రంథాలు తెలుగులోనే కదా ఉంటవి. మామూలుగా సామాన్యులకు తెలిసిన తెలుగూ కాక, పండితులకూ తెలిసిన తెలుగూ కాక, నాగబు  దగ్గరినుంచి మారుతూనే వస్తున్న అసలు తెలుగే కాక ఇంకేదైనా భాష తెలుగు రూపం సంతరించుకొని, ఇంకో రకమైన తెలుగుగా వాడబడుతోందా?   అంతా గందరగోళంగా ఉన్నది. కాస్త వివరిస్తే బాగుండు.

ఇక పరభాషల వారు మనకు తెలుగు గురించి చెప్పే దుస్థితి భయం మటుకు, భయంకరంగా ఇబ్బడి ముబ్బడిగా పెంచి పోషిస్తున్నారు. ఆ భయంకరమైన నిజంతో మటుకు ఏకీభావం ఉన్నది. ఆ పెంపూ పోషణా మటుకు నిజమేమోనన్న అనుమానం కలుగుతోంది.

అమెరికనువారు, జర్మనీవారు, పాలస్తీనా వారు, ఇజ్రాయెలువారు ఇంకా నానావివిధ పరిమళపత్ర దేశాలవారు మన తెలుగునేల మీద పడిగాపులు పడుతున్న తెలుగు పరిశోధనా విద్యార్థులను మించి తెలుగు మీద ఎడమ చేత్తో ఇరవై, కుడి చేత్తో నలభై రాసవతల పారేసి చలామణీ అయిపోతుంటే అదే కొద్దికాలానికి అసలు తెలుగైపోతుందేమో! ఏమో! 

సరేనండి ఈ నా శోష అంతా మీకు ఎందుకు గానీ, ఇంకో రెండు ముక్కలు రాసి శలవు తీసుకోవాలనుకుంటున్నాను మీరు దయతో అనుమతిస్తే  .....

మాటవరసకు అనుకుందామని - ఊరకే మాటలు మాట్లాడి అగ్గి రాజెయ్యటం, డోనాల్డు ట్రంపుకు అలవాటని ఇక్కడి వారి అనుకోలు.

మరి....ఆ శిక్షణ శిబిరం దారి కూడా అదే దారా? మిగిలిన అన్ని శిబిరాల్లాగే, సభల్లాగే, తీర్మానాల్లాగే! ఏమో ఆ భగవంతుడికే తెలియాల !

సరేలే....అనవసరంగా అదంతా ఎందుకు కానీ....

ఏదైతేనేం - బాగుపట్టం కావాలె. ఎట్లాగైతేనేమి ? 

ఈ పోష్టులో ఎగతాళీ లేదు, అవమాన అనుమానాలు ఏమీ లేవు... ఎవురైనా బాధపడి ఉంటే క్షమాపణలు తెలియచేసుకుంటూ .....

ఓం తత్ సత్ చెప్పేస్తే అయిపోయె!

డొల్లమాతా అభివందనం!
ఆంధ్రజ్యోతి మాత అభివందనం.








Monday, November 30, 2015

భయమా? ఛా!

Pixar - Animation - Movies

Animation is a state of life.
A life of vigor.
A life of liveliness.
A beautiful simulation.
A stitched series.
A heartwarming face.
A velvetty whisper.

All in all it is humanly kid like.
Kids dream alot.
They do.
They let their imagination fly.
Some are cool.
Some are awesome.
Some are beautiful.
Some are nightmarish.

The kid in us dreams.
Even today.

We all grew up with dreams.
We still do.

"Good Dinosaur" is a dream.
A dream of animation.
An animation in dream.

Story, the usual.
Pixar's pics - terrific.

Dad standing tall - Moral 1
Dad dying tall - Moral 2
Dad guiding tall - Moral 3
Arlo's shaping - Moral 4
Arlo's destiny - Moral 5

And there are many more morals.
Oh lord! There are other things.
Most cartoons of this genre have wicked characters.
Like Scar, Tai Lung etc etc.
This one? Nah! Not a chance.
Some how Disney moved the wickedness to the side.

Its all ARLO.
All the way.
Battles, fights all, a framed beauty.
Natural.
Against mother nature.
Against human nature.
Against fear.
How to over come.
How to stand tall?
Just like DAD!

Dad's have no fear ?
Heck no, they do!
But they find a way.
They inspire.
They guide.
They walk you through.
That's the beauty.

Get your kid over.
Get the kid in you over.
Go watch it.
You will NOT be disappointed.
You can figure out the next scene.
How ever if you stay in the scene, you will become of it.

Go today.
Go NOW.

Let ARLO take you over.
Let he take your fears off.
Let he take your kids fears off.

Just beautiful.

For a debut director - 10 stars.
For the movie - 8 stars.
For the story - 8 stars.
For the execution - 8 stars.

Go today.
Go watch.
Go NOW.
Have fun.

Sunday, November 15, 2015

అయ్యా, అమ్మా కళాకారులూ! మా ఊరికి రావొద్దండి, దయచేసి!

తెలుగువారు - సైకోయిసం

మా చిన్న టవును శాక్రమెంటోలో తెలుగువారి జనాభా బే ఏరియాతో చూసుకుంటే తక్కువే కానీ, అంత తక్కువ కూడా కాదు. ఒక మోస్తరు మీద ఒక పిసరు ఎక్కువే. సరే, ఆ జనాభా సంగతి - అదలా పక్కనబెడితే, అంత పిసరంతమంది వున్నా మా ఊరికొచ్చే కళాకారులకి వీళ్ళు చూపించే ఆదరం, అభిమానం అంతా గుడిమెట్ల మీద కూర్చుని అడుక్కుతినేవాడు సంతోషం ఎక్కువైనప్పుడు వేసే ఈలతో సమానంగా ఉంటుందని ఎవరన్నా అంటే మీరేమీ ఆశ్చర్యపోవక్కరలా. దాన్నే ఇంకో విధంగా చెప్పుకుంటే మాసు అని వర్గీకరించెయ్యవచ్చు కానీ, అది మాసు అంటే మాసుకే అవమానం.

మాసుకు కూడా ఒక క్లాసు ఉంటుంది. చీపులో చీపు, అధమంలో అధమం, దరిద్రంలో దరిద్రం అన్నది మా ఊరి తెలుగు వారి ఆతిథ్యానికి మారుపేళ్ళు. క్లాసు అనేది మా ఊళ్ళో తెలుగు వాళ్ళకు దాదాపు మృగ్యం. ఇంటికి వచ్చినా ఒకటే, ఊరికొచ్చినా ఒకటే. "ఆ... వచ్చావా! ఎవడికోసం వస్తావ్. నీకు పనుంది వచ్చావ్. నీకు అవసరం ఉంది వచ్చావ్. వచ్చావు చూసావు దయచెయ్" అన్న రీతిలో, తీరులో ఉంటుంది.

ఇంటికెవడన్నా స్నేహితులొస్తే మాటా మంతీ లేకుండా టి.వి.లు పెట్టుకొని చూట్టం, ఐఫోను ఐపాడుల్లో గేములాడుకోవటం, వచ్చిన అరగంటకి వీరి తీరు తెన్ను చూసి గొంతు పిడచకట్టుకుపోయిన అతిథే మంచినీళ్ళడుక్కోవటం - ఇలా నానారకాలుగా ఉంటుంది. కాస్తలో కాస్త గ్రామాలనుంచి వచ్చిన వాళ్ళల్లో పలకరింపు, క్షేమం కనుక్కోటం లాటివి ఉన్నా, అవీ సిటీనుంచొచ్చిన వాళ్ళను చూసి, వారితో సమానంగా మేమూ పోటీ పడగలమంటూ మార్చేసుకుంటున్న తీరు గ్లోబల్ వార్మింగు కన్నా ఎక్కువ అలార్మింగు.

సరే ఈ సోదంతా పక్కనబెడితే, నిన్న సాయంత్రం మరీ అంత కాకపోయినా, కాస్త పాతతరం సింగర్ విజయలక్ష్మిగారు, కొత్త సరికొత్త తరం సింగర్లు కిరణ్ / మానసలు కాలిఫోర్నియా తెలుగు సమితివారు తలపెట్టిన, నిర్వహించిన వార్షికోత్సవానికి విచ్చేసారు. మాములు కార్యక్రమాలు అన్నీ అయిపోయినాక, ఏడింటికి గావాలు, ఏకచక్రపురంతో సమానంగా తలెత్తుకొని నిలబడగలమంటూ శాక్రమెంటో ఆబ ఆత్ర బకాసుర హిడింబిల భోజనాలు సమాప్తం అయ్యాక, ఈ సంగతులు ఏమీ ఎరుగని విజయలక్ష్మిగారు వారి టీము, సంగీత విభావరి కార్యక్రమం మొదలు పెట్టారు.

ఇహా మా జనాభా సంగతే చెప్పొచ్చారూ ? తినటం, విస్తరాకులు నెత్తిమీద, ఫ్లోరు మీద పడేసే రెగ్యులర్ కంగాళీలో బుర్ర, బొజ్జ నింపేసుకున్న మత్తులో తూలుతూ తట్ట బుట్టా సద్దుకుని సగం మంది అటునుంచి అటే బళ్ళెక్కేసి వెళ్ళిపోయినారు. నాలుగొందల మంది పట్టే హాలులో దాదాపు మూడువందల మంది ఉచిత స్నాకులు, ఉచిత టీలు, ఉచిత భోజనాలు తిని (ఒక టికెటు కొని మొత్తం కుటుంబం వచ్చి పడి మెక్కితే అది ఉచితం కిందే లెక్క) ఉడాయించారు.

పట్టుమని 50 మంది ఉన్నారు గావాలు. అందులో ఇరవై మంది పిల్లలు. ఒక పది మంది సంఘ సభ్యులు. ఆ ఈసురోమనే జనాభా సంఖ్యను చూసి మనోధైర్యం కోల్పోకుండా విజయలక్ష్మిగారు ఆ సమయానికి, ఆ పరిస్థితికి తగ్గ జోకులు వేస్తూ, కార్యక్రమం మొదలు పెట్టారు.

ఆవిడను లైవులో చూట్టం నాకు ఇదే మొదలు. ఇంతకు ముందు ఆడియోలు అవీ విన్నాను కానీ, అవి అంత ప్రభావం కలిగించలా. కానీ నిన్న ఆవిడ పాడిన పాటలు, వాటిని ప్రవేశపెట్టిన తీరు, పాడిన తీరు చూసి చాలా సంతోషించాను. ముఖ్యంగా ఎల్లారీశ్వరి పాడిన పాటలు చాలా బాగా పాడారు. కిరణ్ / మానస - పవన్ కళ్యాణ్, మహేశ్ బాబు, బాలకృష్ణ పాటలు అనగా బీట్లు వగైరా వగైరా ఉన్నవి తీసుకొని వారి శాయశక్తులా ఉన్న ఇరవై మందికి వినోదం పంచారు.

ఇక చప్పట్ల సంగతే అడిగారు? అవే ఆ కళాకారులకు ఆహారం, ఆహ్వానం, ఉత్తేజం , ఉల్లాసం అని మా దరిద్రానికి తెలియకపోవటం వల్ల ఉన్న ఇరవై మందిలో పదిహేను మంది జోగుతూ ఉండగా, మిగిలిన ఐదుగురు తమ పది చేతులతో చప్పట్లు కొట్టారు. అందులో మా కుటుంబానివి నాలుగు చేతులు. అదొక సంతోషం.

Anyways - last couple words before I wrap this up. Vijayalakshmi gaaru - She is a real entertainer. She has THAT SPARK in her. So were Kiran and Manasa. Those young singers did have a lot of patience with our unruly kids who are let out by the irresponsible parents, as usual, to run all over the place and all over every one. One good thing is that atleast the kids were the solace and replaced the void the cowardly escapist hunger-borne telugu folk have created earlier. I let my daughter go too just to be part of that solace. Usually I donot and she herself is not inclined either, to be that mass oriented. Nothing wrong with being mass oriented, but when mass becomes nauseous it is a dangerous potion.


ఇదంతా చూసిన విజయలక్ష్మి గారు, వారి బృందానికి ఎట్లాగున్నదో కానీ, నేను మటుకు మా టవును వారి అసహ్య ఆతిథ్య చర్యలకు, కళాకారులకు ప్రోత్సాహం అందించలేకపోయినందుకు పరమసిగ్గుతో తలవంచుకుంటున్నానయ్యా.

ఈ కార్యక్రమమే కాదు, ఇంతకుముందు చిత్ర గారు వచ్చినప్పుడు, SPB గారు, పంతుల రమ గారు, మల్లాది సోదరులు వచ్చినప్పుడూ ఇదే తంతు. ఒక్క గజల్ శ్రీనివాస్ గారి వద్ద మటుకు మా సైకో శాక్రమెంటన్లకు తగ్గ మందు ఉండటంతో అది భారీ డోసులో వేసి కూర్చోబెట్టినారు. అయ్యా, అమ్మా - కళాకారులూ మా ఊరికి రావొద్దండి, దయచేసి. ఆ కళామతల్లికే అవమానం. మీ కళ ఇంకెక్కడైనా ఆదరణ ఉన్నచోట ప్రదర్శించండి. ఆచోటికే నేనూ వచ్చేస్తాను. 

మరొక్కసారి మా వూరికి విచ్చేసిన కళాకారులందరికీ, మా టవును వారి నడవడికకు సిగ్గిలిపోతూ, క్షమాపణలు వేడుకొంటున్నాను.. ఒకనాటికి కాకపోయినా, ఒకనాటికన్నా నేర్చుకుని ఏడుస్తారన్న ఆశతో ఆ రోజు కోసం ఎదురు చూస్తూ!

భవదీయుడు
వంశీ




Friday, November 6, 2015

గొర్తి బ్రహ్మానందం నవల - బాబోయ్ కాల్చేసిందండి!

ఒహ రెండు వారాల కితం గావాలు, సిలికాన్ ఆంధ్ర వారి ఆంధ్ర కల్చరల్ ఫెస్టివల్ ఈవెంటుకు వెళ్ళినప్పుడు సాయంత్రం అయిదింటికొచ్చి కలుస్తానన్న మిత్రులు గొర్తి బ్రహ్మానందం గారు, ఆ ఈవెంటులో రుచికి ఎటువైపుందో తెలీని, అటు ఇటూ కానీ సాపాడు రెండు మెతుకులుగా కడుపుకు పట్టించినాక దర్బారులో ఆవులిస్తూ ఉండగా, అయిదు కాస్తా ఎనిమిదయ్యి - యాడున్నారు సామీ అంటూ టెక్స్టు చెయ్యటంతో మీరేడున్నారు సామీ అంటూ బయటకొచ్చి చూస్తే టడ టట్టడా టట్టడాం అంటూ భుజాన సంచొకటేసి నిలబడుకొని ఉన్నారక్కడ.

 సరే ఏడెనిమిదేళ్ళ తర్వాత కలవటం వల్ల కావిలింతలు, మందహాసాలు, వికటాట్టహాసాలు, చిక్కిపోయారే మారిపోయారే వగైరా ఉభయకుశలోపరులు అయిపోగొట్టి, జనాల మీద ఉస్కు కబుర్లు చెప్పుకొని కాస్త ఒహ అరగంటయ్యాక మళ్ళీ దర్బారులోకి దారి తీసాం. అక్కడ ప్రోగ్రాములు సివారాఖరికొచ్చినాయ్. బ్రహ్మానందం గారు అల్లప్పుడెప్పుడో రాసిన ఒహానొక నాటకం, విరాటపర్వం నాటకం రూపంలోకి మార్చి కొండిపర్తి దిలీపు ప్రధానపాత్రధారిగా వేసెయ్యటానికి సిద్ధమైపోవటం, అలిసిపోయిన అమ్మాయికి నిద్దరొచ్చెయ్యటం, ఇంటికి పోటానికి ఒక మూడు గంటల డ్రైవు ఉండటమ్మూలానూ తట్టా బుట్టా సద్ది బయటపడదామని నిశ్చయిస్తిని. ఇంతలో ఆయన ఒక పుస్తకం తీసి చదువుకుంటారని ఇవ్వటం అనటంతో జాగ్రత్తగా చేపట్టి ఆయనకు వీడ్కోలు పలికి బయల్దేరితిమి.

తీరా చూస్తే ఆయనిచ్చిన పుస్తకం ఆయన రాసిందే! :P

టైటిలు "అంతర్జ్వలన".

రక్తాకుపచ్చవర్ణంలో భీకరంగా ఉన్నది. దసరాలు మొన్నే అయినాయిగా అందువల్ల అలా వేసుంటారులే అనుకొని సర్దుకొని పేజీ తిప్పితిని. అక్కడ ఆ పేజీలో ఆయన ఫోటో వేసుకొంటిరి, దానికిందే ఆ ఒక్కటి అడక్కు సినిమాలో ఇ.వి.వి సత్యనారాయణ వేసిన టైటిళ్ళకు సమానాంగా  ఆనేల, ఆ నీరు, ఈ గాలి కింద రాస్తిరి. బాగుంది. అక్కడ +5 పాయింట్లు కొట్టినారు. ఆ తర్వాతి పేజీలో ఇంగ్లీషులో అచ్చు వేసిన వివరాలు చూసి సంతోషపడ్డాను. కవరు ఫోటోలు వారివేనని తెలిసి మరింత సంతోషం వేసింది. అక్కడ ఇంకో +5 పాయింట్లు కొట్టినారు. ఫోటోలు బాగున్నా, కవరు డిజైనుకు మటుకు -10 పాయింట్లు తగ్గిస్తిని. అందువల్ల రెడ్డొచ్చె లా సున్నా దగ్గరికొచ్చింది పాయింట్ల పట్టిక.

అయితే ఆశ్చర్యం కలిగించిన విషయమేమనగా అచ్చు వేసీ వెయ్యగానే అమెరికా వాళ్ళకు పాతిక డాలర్లు అని పుస్తకాల రేటు కొండమీద కోతికి అందని కొబ్బరి చిప్పలా పెట్టే ఇతర రచయితల పుస్తకాల్లా కాకుండా చక్కగా అందుబాటులో 4 డాలర్ల 95 సెంట్లు పెట్టారు. ఆ రేటు చూసి, ఆయన విజ్ఞత చూసి అమాంతం +25 పాయింట్లు ఇస్తిని. దాంతో పాటు వీరతాళ్ళు, చప్పట్లు, అభినందనలు కూడా అందచెయ్యాలని నిశ్చయించుకొంటిని. మిగిలిన రచయితలు కూడా ఈయన మార్గం పడితే చాలా బాగుంటుందని స్వాభిప్రాయం. ఈ సారి కలిసినప్పుడు ఆయనకు నేనున్న ఐదు డాలర్ల బాకీ తీర్చివెయ్యవలె.

సరే అదలా పక్కనబెడితే, ఆ తర్వాతి పేజీలో ముందుమాటకు వస్తిని. అక్కడ అపర తొల్లింటికతామందారమకరందులు, రూపకరస సరస్వతీ పుత్రులు, ఆంధ్రనిర్వాస ఐతిహాసికకథారాజ బ్రహ్మ, పరదేశ పరబ్రహ్మాత్మిక ప్రవాససీమకథకతిలకరత్న, మానుషసంప్రహాసకథాచక్రవర్తి అయిన శ్రీ వేలూరి వేంకటేశ్వరరావు గారు  రాసిన మాటలు చూసిన్నూ, ఆ తర్వాత అక్షరతిలకతేజోవిలాసచంద్రుడు, నభోదుహప్రతిమాకవితా చక్రవర్తి, కవ్యవాలస్పర్శనేంద్రరచనారాజరాజు అయినా చంద్ర కన్నెగంటి "ఆత్మీయంగా" అంటూ రాసిన మాటలు చదివిన వెనుక ఇక నవల చదవనక్కరలేదనుకుంటిని. అయినా బ్రహ్మానందం గారు నాతో అన్న మాట గ్యాపకం వచ్చి మొత్తం పూర్తి చేస్తిని.

"ఒక్కసారి స్పృహలోకి వచ్చాను - నిశ్సబ్దం - లేద్దామని ప్రయత్నించాను - కాళ్ళూ చేతులు లేవలేదు - తలతిప్పుదామని ప్రయత్నించాను, కుదర్లేదు - ఏమయ్యింది నాకు ?" అంటూ మొదలై పాఠకుడి ఊపిరి భారం చేస్తో మొదలైన నవల, ఆ ఏమయ్యింది పాత్రధారి కోమాలోకి మనలని తీసుకుపోయి  అక్షరాల భావాల వట్రసుడిలో మనలను గిరగిరా తిప్పుతూ మధ్య మధ్యలో భారమూ, కొండొకచో అతిభారమూ అయినా డైలాగులతో ఆనందాతిరేకహర్షోల్లాసాలకు గురిచేసి చివరకు "నేనెవరో నీకు తెలియదా?...." అంటూ మంచులో కలిపేసాక కలిగిన చలిని అంతర్జ్వలనలోని జ్వాలలు వేడి వేడిగా స్పృశిస్తాయి. అలా 160 పేజీల దీర్ఘ, సుదీర్ఘ నవలా ప్రయాణంలో ఆయా పాత్రల సస్పెన్సు, థ్రిల్లింగు, చిల్లింగు, విల్లింగు అంతా కలిపి ఆయనకు ఇంకో  50 పాయింట్లు అందచేసినాయ్.

అయితే కుటుంబాలకు దూరంగా ఇక్కడ జీవితం తగలేస్తూ పైపూతగా మేకపోతు గాంభీర్యంతో లాక్కొస్తున్న నాలాటి బడుగు జీవులకు అనవసరంగా డిప్రెషను డబల్ డోసులో అందిస్తూ కొన్ని కొన్ని సార్లు నడవటం చాలా ఆనందదాయకం. ఆ ఆనందం ఒకటి, కాస్త తక్కువ డోసులో ఉంటే బాగుండేది. అప్పుడు నవలే ఉండేది కాదేమోనన్న అనుమానం పొడసూపింది! ఆ డిప్రెషనులో ఎవరైనా ఏదైనా అఘాయిత్యం చేసుకుంటే ఈ నవలే కారణమని చండప్రచండంగా చెలరేగే అవకాశం ఉన్నదున ఇలాటి నవలలు రాసి ఒక డిస్క్లెయిమరు కూడా జత చేస్తే బాగుంటుందని అనుకోలు. అయినా కథనం పట్టుగా ఉడుం పట్టుగా సాగటం ముదావహం. 

ఇక ఈ పోష్టుకు ముగింపు పలకాలని నిర్ణయించి ఒక రెండు ముక్కలు  - మొదలుపెట్టినాక పుస్తకం దించకుండా చదివించే గుణం ఉండటం వల్ల నా డైరీలో మొత్తానికి ఆయన 75 పాయింట్లు సంపాదించుకొనినారు. ప్లస్ నా ఖాతాలో ఐదు డాలర్ల బాకీ కూడా సంపాదించుకొనినారు. ఆయన ఇలాటి తరిగిపోతున్న నవలా ప్రక్రియకు చేదోడు వాదోడుగా నిల్చి ఆ మిగిలిన 25 పాయింట్లు కూడా కొట్టేసి శతం పూర్తిచెయ్యాలన్న ఆశ మన:స్ఫూర్తిగా వెలుగుతూండగా స్వస్తి వాక్యం......

సర్వేజనా స్సుఖినోభవంతు....

ఓం తత్ సత్!


ఏలినాటి సినిమా శని యాభైనాలుగేళ్ళ శనిగా మారింది!

సోషలు మీడియా నుంచి రిటైరైపోయినాక, ప్రశాంతమైన జీవితం గడుపుతూ సినిమా సముద్రపు వొడ్డున కూర్చొని, వచ్చి తాకే అలలతాకిళ్ళ స్మృతులు అలా అలా ఆస్వాదిస్తూ గడిపేస్తున్నాం! జీవితం ఎంత బాగుందో! రిటైరుమెంటు ఇంత బాగుంటుందని తెలిస్తే ఎప్పుడో రిటైరు అయిపోయేవాణ్ణి.

సరే - క్రితం వారం  చూచిన సినిమాల జాబితా! నక్షత్ర క్రమం కూడా ఆ పక్కనే!

బ్రిడ్జ్ ఆఫ్ స్పైస్ - పది నక్షత్రాల కొలబద్ద మీద 30 నక్షత్రాలు ఇచ్చేశాం. టాం హాంక్స్, మార్క్ రైలాన్స్ లకు చెరో పది నక్షత్రాలు. సినిమా మొత్తానికి ఇంకో పది. అలా ముప్ఫై. యుద్ధం , ప్రపంచ యుద్ధం, ప్రచ్ఛన్న యుద్ధం, మనుషులు, యాక్టర్లు, యాక్షను, కథ, దర్శకత్వం, సంగీతం, ఎడిటింగు, సినిమాటోగ్రఫీ - ఇలాటివి తెలుసుకోవాలంటే ఈ సినిమా చూస్తే సరిపోతుంది

ద లాస్ట్ విచ్ హంటర్ - పది నక్షత్రాల కొలబద్ద మీద ఆరున్నర నక్షత్రాలిచ్చేశాం. విన్ డీజిల్ విభిన్నంగా కనపడటం ఇదే మొదలు. దానికి మూడు నచ్చత్రాలు, మిగిలిన మూడున్నర మ్యూజిక్కుకు, సాఫ్ట్వేరుకు ఇచ్చివేస్తిమి. పనీ పాట లేని రిటైరీలు వెళ్ళి పాప్ కార్ను నోట్లో వేసుకుంటూ చూస్తే సమయం బ్రహ్మాండంగా గడిచిపోతుంది.

క్రిమ్సన్ పీక్ - పది నక్షత్రాల కొలబద్ద మీద నాలుగుంపావు నచ్చత్రాలు ఇచ్చేసాం.  అటూ ఇటూ కానీ సినిమా. అటు దరిద్రానికి దగ్గర, ఇటు నికృష్టానికి దూరంగా ఉండటంతో వోలు మొత్తంగా నాలుగుంపావు ఇవ్వొచ్చు.

గూస్ బంప్స్ - పది నక్షత్రాల కొలబద్ద మీద ఐదుంపావు నచ్చత్రాలు ఇచ్చేసాం. పోతే జాకు బ్లాకు నిజంగా సినిమా స్క్రీను నుంచి రిటైరైపోటం మంచిది. ఎనకమాల నిలబడి పాండాలకు వాయిస్ ఓవర్ ఇచ్చుకుంటే అందరికీ మంచిది.

స్పెక్టర్ - పది నక్షత్రాల కొలబద్ద మీద ఐదు నచ్చత్రాలు ఇచ్చేసాం. ఈ సినిమాకు ఐదు ఇవ్వటానికి కూడా మనసు రాలా కానీ, మెక్సికో సిటీలో ఉల్టా పల్టా హెలికాప్టరు ఫైటు, బాండు బ్రాండు మూలాన ఇవ్వవలసి వచ్చింది. ఏ కర్మవశానో డానియెల్ క్రెయిగ్ బాండు కింద మారటం ప్రేక్షకుల నెత్తిమీద శనిదేవతలా కూర్చోటం రెండూ ఒకేసారి జరిగినాయి. పైగా డానియెల్ వారు ప్రొడ్యూసరులలో ఒకడవ్వటంతో ఏలినాటి శని యాభైనాలుగేళ్ళ శనిగా మారింది. ఏమిటి చెయ్యటం? బాండ్లంటే చురుగ్గా, ఉల్లాసంగా ప్రేక్షకులని బాండు చేసుకునేవారు. ఈ చెత్త సినిమా అంతా తన్నో మంద:ప్రచోదయాత్ లా చీకట్లో గడిచింది.ప్రొడ్యూసరా! నోరెళ్ళబడినదా స్వామీ? పూర్తిగా చదివారన్నమాట పోష్టు అయితే - సంతోషమండి, చాలా సంతోషం. సరే కానీ, సినిమా దోమలు దూరతాయేమో, కాస్త ఆ విచ్చుకున్న పెదాలు మూసేసి , మీరు ఆ సినిమాకెళదామని డిసైడు అయిపోతే మటుకు సినిమా మొదట్లో వచ్చే క్రెడిట్సు జాగ్రత్తగా సూడండి. ఆతర్వాత ఇక్కడికొచ్చి మాటాడుదురుగాని...

క్రిస్టాఫ్ వాల్జు విలనుగా, అసలు యాక్టరుగా పరమ చెత్తగా యాక్షను చేసింది ఇందులోనేనన్నది చారిత్రక సత్యం. సినిమా చారిత్రక సత్యపు పుటల్లో ప్రేక్షకుల రక్తంతో రాయాల్సిన ఘట్టం...అలా జరిగిందన్న మాట...సరే కానీ, ఈ మూడో తరగతి, నాలుగో తరగతి, ఐదో తరగతి దేశాలు అనగా ఇండియా, మెక్సికో వగైరా చూపిచ్చేప్పుడు, కళ్ళు బైర్లు కమ్మేట్టు పసుప్పచ్చ, తేలిపోయిన పసుప్పచ్చ, ముదురు గోధుమ, ముదురాకుపచ్చ - ఇలాటివి వాడి విస్తరాకులు విసురుతారెందుకు స్వామీ ? అదొకటి, ఇంకొకటేమో యాభయ్యో తరగతి దేశాలైన ఆఫ్రికా దేశాల్లోకెళ్ళగానే వీరోయిను తెల్ల పాంటు తెల్ల చొక్కా వేసుకుని దర్శనమితి దర్శనం. ఏమిటో, ఎందుకో మీకేవన్నా తెలుసా? ఈ సినిమా కూడా  అందుకు అతీతం కాదు నాయనా, కాదు. మెక్సికో సిటీ అంతా పాలిపోయిన పసుప్పచ్చలో మునిగి తేలింది. ప్చ్చ్!

ఓం తత్ సత్ అండి...ఓం తత్ సత్! అంతే! పూర్తి రివ్యూలు తర్వాత...



Wednesday, November 4, 2015

"కంచె" బయటున్న దూపాటి హరిబాబుగారికో లేఖ!!



దూపాటి హరిబాబుగారికో లేఖ

ప్రియమైన హరిబాబు గారికి శిరోభారంతో రగిలిపోకుండా రాస్తున్న ఒక ప్రేక్షకుడి లేఖ. మీరు నటించిన సినిమా, కంచె"ట", అది నిన్న రాత్రి చూట్టం జరిగింది. ఉపోద్ఘాతంగా ఉభయకుశలోపరి. మరి, ఈ ఉత్తరం కాలిఫోర్నియా రాష్ట్ర రాజధాని శాక్రమెంటో నుంచి రాయటం. మీరు వీరమరణం చెంది పైలోకంలో ఉండటం వల్ల ఈ ఉత్తరం పోష్టు చెయ్యట్లేదు. రాసి భద్రంగా నాదగ్గరే అట్టిపెట్టుకోవాలన్న ఆలోచన వచ్చింది. ఆ ఆలోచనకు ఒక రూపం కలిపించి అమలు చేసాక, కాస్త ఊపిరి పీల్చుకోగలిగాను. సరే కాస్త ముందుకు వెళిపోదాం.

ఫాల్సం సెంచురీ థియేటరులో ఈ సినిమా చూసిన ఇక్కడి వారంతా క్షేమమో కాదో తెలియని పరిస్థితి లేకున్నా వెరైటీగా ముక్కు కాకుండా కళ్ళు చీదుకుంటూ బయటకు వచ్చిన ప్రేక్షకామణి లను చూచి కడుపు నిండింది. డబ్బులు తగలేసిందే కాక ఈ ఊరుకో కాంతం ఓదార్పు బాధలేమిటండీ అనుకుంటూ పక్కనే నిలబడి దీనంగా బయటికొస్తున్న భర్తాజ్బెండులను చూసి జాలీ కలిగింది. అయితేనేం, ఎన్నో ఏళ్ళకు సినిమా హాల్లో ఆడప్రేక్షకులు కంటతడి పెట్టటం చూసి ఆనందం ముందు ఆ జాలి ఎంత అన్న ఊఱట కలిగింది. కరుడు కట్టిపోయిన వెకిలి హాస్యాన్ని కడుపుబ్బ హాస్యంగా భావించే మా టవును తెలుగు ప్రేక్షకుల మనసులను అంతలా కదిలించి వారి చేత కంటతడి పెట్టించిన మీ సినిమా సామాన్యమైంది కాదని నాకర్థమైన విషయం. ఇప్పుడు ఇంకాస్త ముందుకెళ్ళిపోదాం.

మనుషులన్నాక మానవత్వం, ప్రేక్షకులన్నాక వినోదత్వం, దర్శకులన్నాక దర్శకత్వం, వగైరాలన్నాక వగైరత్వం ఇలా కొన్ని "త్వం"లు త్వమేవాహంలా పూర్తిగా ఆవహించుకొని వుండాలి. మీ రాధాకృష్ణకు కథలో త్వం కొంత, దర్శకత్వంలో త్వం కొంత, చలనచిత్రేంద్రియాలకు అతీతమైన త్వం కొంత, ప్రేక్షక సాక్షీభూత చైతన్యంలోని త్వం  కొంత మాత్రమే పట్టుబట్టిందనే అనుమానం నాకు పొడసూపటం ముదావహమైన విషయమని అనుకోవటంలో తప్పు లేదని అనుకుంటున్నాను. అదీ కాక మా థియేటరు వాడికి ఆబ ఎక్కువ కావటమ్మూలాన, తెలుగు సినిమా అనగానే, ఆ ఇంగ్లీషు థియేటరు కాంప్లెక్సులో ఏ సినిమాకైనా ఐదు డాలర్లుండే టికటు అమాంతం 15 డాలర్ల విశ్వరూపం దాల్పిస్తూ ఉండటం, ఆ విశ్వరూపం కర్మా ఖర్మణ్యివాధికారస్తే డాలరేషు కథాచన రూపానికి ప్రతిరూపమని నేను తలచటం, అల్లా తలచుకొని టికెటు కొనటం, కొనటమైపోయాక ఆ సినిమా చూడటం, చూసిన వాడిగా ఈ మాత్రం రాయగలిగే అవకాశం ఉండటం మీరు అంగీకరించినా అంగీకరించకున్నా ముదావహమైన విషయమే! 

ఒకానొక గ్రామంలో మంగళవాయిద్యాలు వాయించే తాతగారు ముంగల దృష్టితో మిమ్మల్ని మద్రాసులో చదువులు చదివించటం ఎంతో మంచి విషయం. అలా చదివించటమ్మూలానా మీ రాధాకృష్ణకు కథలో చిన్న జమిందారిణి అయిన మీ హీరోయిన్ను, భార్యామణిగారిని కూడా అక్కడే చదివించి ప్రేమ పుట్టించే ట్విష్టు రాయగలిగిన అవకాశం చిక్కింది.  అందుకు ముందుగా మీ తాతగారికి నమోవాకాలు. పోతే ఆ రకమైన ట్విష్టు చూసి ఇక తెలుగుదేశంలోని తాతలంతా మనవళ్ళను బయటి ఊళ్ళో చదివించకుండా భయపడే స్థితి రాకూడదని మన:స్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. ఆ తాత పాత్రధారి శాయశక్తులా నటించి, దబ్బఱ దబ్బఱగా మంగళవాద్యాలు మోగించి తనకే సొంతమైన, తనదైన, అరుదైన ప్రతిభ చాటుకున్నారు. అందుకు చప్పట్లు కొట్టవలసిందే. సరే ఇంకాస్త ముందుకెళిపోతే....

రెండవ ప్రపంచయుద్ధాన్ని, స్క్రీను మీద చండప్రచండంగా చూపించలేకపోయినందుకు ప్రేక్షకుల బుర్రలు తీండ్రంగా బాధపడ్డాయ్. ఈసారి ఇలాటి ప్రపంచ యుద్ధ సినిమాలు తీసేప్పుడు మీ రాధాకృష్ణను ఎప్పుడైనా ఒకసారి ఈ అమెరికా దేశానికొచ్చి ఆ దేశంలో కన్ఫెడెరేట్ వార్ అని నామం సంతరించుకున్న సివిలు వారును నాటక రూపంలో ఈ దేశపు నాటక సంస్థల వారు ప్రదర్శిస్తున్నప్పుడు చూడమని, ఆ చూచివేత తర్వాత "ఛస్, నాటకమే ఇలాగుంటే సినిమా ఇంకెలాగ ఉండాల" అన్న ఆలోచన ఆయనకు కలిగించటంలో మీవంతు కృషి మీరు చేస్తారన్న ఆశతో ఈ ఉత్తరంలో రాసి దాచిపెడుతున్నా. ఈ మీ సినిమాలోని యుద్ధ దృశ్యాలకన్నా ఆ నాటకమే వంద రెట్లు మెఱుగని చెప్పడానికి కాస్త చింతనగా ఉన్నది. అంతకాకున్నా హాలీవుడ్డులో ప్రపంచ యుద్ధానికి సంబంధించిన సినిమాలు చాలా వుండటంతో, వాటిలో కొన్నైనా చూడమని, చూసాక ఆ సహజత్వాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని దృశ్యకల్పన చెయ్యమని మీరు వారికి ఉచిత సలహా ఇవ్వగలరని ఆశిస్తూ... సరే ఇంకాస్త ముందుముందుకెళిపోతే....

హిట్లరు యూదు జాతులను పట్టుకుని ఊచకోత కోసాడన్నదానికి, ప్రపంచయుద్ధానికి అదే కారణం అన్న దాని నిరూపణకు రెండువైపులా వాదనలున్నా, రొచ్చు రాజకీయాలు పుచ్చు సినిమాలు చచ్చు కథలూ చూసి తలపండు పండించుకున్న తెలుగు ప్రేక్షకకుక్షులకు, అవొదిలేస్తే ఈలాటి విషయాల్లో నిరక్షరాస్యులు, అవిటి మస్తిష్క తెలుగు ప్రేక్షకులకు - మీ ఈ సినిమాలో ప్రేమతో యుద్ధమ్మొదలుపెట్టి, దాన్ని కుల, ప్రపంచ యుద్ధాల వరకు తీసుకెళ్ళిపోయిన వంతెన దాటటం కష్టమన్న సంగతి మీ తెలివిడికి, మీ రాధాకృష్ణ తెలివిడికి వచ్చి ఉంటుందున్న ఆశ కాస్త పదునుగా ప్రాణం పోసుకుంటోంది. కంచెలే దాటలేని మనవారు వంతెనలేం దాటుతారు ? మీ పిచ్చి కాకపోతే - పిచ్చని అనకూడదు కాని, ఇంత ఉత్తరం రాసాక దగ్గరైపోయారు కాబట్టి అనటానికి నిశ్చయించుకున్నా ! అయితే మీరు కంచెలు చూపించటం వల్ల వంతెన విలువ ఎప్పటికైనా తెలుస్తుందేమోనని ఒక ఆశ ఉన్నది...ఈ మీ ప్రయత్నం వల్ల మనవారు కంచెలే కాక వంతెనలూ ఒకనాటికి దాటగలరని అనుకుంటున్నారు ఇక్కడ. మీ కంచెకు అవార్డులు ఖాయమన్నది ఖాయం. అవార్డు సినిమాలకు రివార్డులు తక్కువని ఒక నానుడి. నానుడి అన్నది ఒక సత్య రూపం. ఆ సత్యానికి ప్రాణం పోసింది మీ సినిమా. అయితే ఈ సంవత్సరానికిచ్చే అవార్డుల్లో కొన్ని మీకు వచ్చేసాక, అవి మీకందే ఏర్పాటు ఎవరైనా చెయ్యగలరొ లేదో ఇక్కడెవరికీ ఎఱుక లేదు. సరే, ఇంకాస్త ముందుముందుముందుముందుకెళిపోదాం.

సీతగారు స్వచ్ఛంగా నవ్వుతూ ఎంత బాగున్నారో! వారూ పొట్టలో దిగిన కొబ్బరికురిడీ శూలమ్మూలాన పరలోకాలకు చేరి, మీరొచ్చే సమయానికోసం ఆత్రంగా ఎదురు చుస్తూ ఇప్పుడు మీ పక్కనే ఉన్నారని అనుకోలు. ఈ మాట వారి చెవిన వెయ్యండి. అయితే మీ ఇద్దరి మధ్య కెమిష్ట్రీ అంతా చాలా కృతకంగా ఉన్నదని ఇక్కడి ప్రేక్షకులు అనుకోవటం చెవుల పడ్డది. అందుకు మీ రాధాకృష్ణుడే కారణమని అనుకోలు. సీతగారు 1940ల్లోనే 2015వ సంవత్సరపు డిజైను చీరలు కట్టటం చాలా ఆనందకరమైన విషయం. ఒక యుద్ధం సీను, ఆ వెంటనే ఒక సీత సీను, మళ్ళీ ఆ సీక్వెన్సే రిపీటు అవ్వటం చూసి ఆయనెవరో శ్రీను వైట్ల సినిమాలో సూమోలు అకారణంగా ఉవ్వెత్తున ఆకాశంలోకి ఎగిరినట్టు సినిమాహాల్లోని ప్రేక్షకుల సహనం కూడా ఎగిరెగిరి పడ్డది. కొత్త ప్రయోగాలు చేసినప్పుడు అందరూ ఎగిరెగిరి పడుతూనే ఉంటారు. అయితే క్రమం తప్పక ఆ ఎగురుడు అలవాటు చేస్తే అదే ఒకనాటికి క్లాసికల్ డాన్సైపోతుంది. చాలా సింపులు సూత్రమది. ఆ సూత్రం మీరు మీ రాధాకృష్ణగారికి అందించవలసిందిగా కోరుతున్నాం.

సీతగారి అన్నయ్య, మీరూ ఇద్దరూ కలిసి ఎగరేసిన ముక్కుపుటాల క్షణాలు మీ సినిమాలో ప్రాణాలు పోగొట్టుకున్న సైనికుల సంఖ్య కన్నా ఎక్కువగా ఉన్నదని అనిపించిన మాట వాస్తవం. ఆ ముక్కుపుటాల్లోని రోమాలు స్క్రీనంతా కనపడి ప్రేక్షకులను రోమాంచితులను చేసినాయి. ఆ సినిమాటోగ్రాఫరు వారు కాస్త శ్రద్ధ పెట్టి ఉంటే ఆ రోమాంచిత దృశ్యం ప్రేక్షకులకనుభవం అయ్యే పరిస్థితి ఉండేది కాదని ఒకానొక ప్రేక్షకుడి ఉవాచ. ఆ ప్రేక్షకుడికి తెలియని సూత్రం ఒకటి ఉన్నది. రోమాంచితం అన్న అనుభూతి అంతత్వరగా అనుభవానికి రాదని వారికి తెలియకపోవటంతో ఆ పిచ్చి వాగుడంతా వాగారు. మీరు మటుకు బాధపడకండి. మీ ఇద్దరి మల్లయుద్ధం సీన్లు చూసి చిన్నప్పుడెప్పుడో ఒకానొక నాటకంలో జరిగిన కంస చాణూర మర్దనం సీను గుర్తుకువచ్చింది. అదొక తీపి గ్యాపకం. నా మటుకు నేను, అతి బలాఢ్యులైన మీ ఇద్దరిని ముఖారవిందాల మటుకే చూసి సద్దుకొనిపొమ్మని బ్రెయిను వారికి ఆదేశాలిచ్చి ఊరకున్నాను.

శ్రీశ్రీ గారిని అవసరంగా వాడుకొన్నా, ఆ పాత్రధారి అనవసరంగా అవసరానికి మించి యాక్షను చెయ్యపూనుకోవటంతో ఆ అవసరం అభాసు పాలయ్యిందని ఇంటర్వెల్లులో కేతిప్రేక్షకులు కామెంటినారు. నటన అంటే హావము భావము రెండూ సమృద్ధిగా ఉండవలెనన్న ప్రాథమిక సూత్రం మరవటంతో వచ్చిన చిక్కని అనుకోలు. ఏదైతేనేం, ఆ పాత్రధారి యాక్షను ఓవరాక్షనుగా పరిణమించి అశ్రువుకణాలు విస్ఫులింగాల్లా మారటానికి కారణమయ్యిందిట. అవునండీ, ఒక విషయం అడుగుదామని - మిమ్మల్ని కసుక్కున పొట్టలో పొడిచినాక ఒడ్డున పడిపోయిన మీరు జమిందారిణి గారి పడగ్గదిలో తేలి అక్కడ సేదదీరటం ఎట్లా జరిగిందో, దానికెక్స్టెన్షనుగా ఆవిడ చెయ్యుచ్చుకుని అడుగులో అడుగేసుకుంటూ పెళ్ళి చేసేసుకోటానికి బీజవర్తనం ఎలా సాధ్యమయ్యిందో అంతుచిక్కని ప్రశ్నగా మిగిలిపోయింది చాలా మంది ప్రేక్షకులకు. పరలోకంలో పరుగుపందాలాడుతున్న మీకు తిరుగుజాబు రాయటం, అది మేం చూట్టం సాధ్యం కాబట్టి వారిని సమాధానఒపరచలేకపోవటం కూడా జరిగింది. దాంతో అశాంతి పెచ్చరిల్లిపోయింది కూడానూ. పోనీలెండి ఈసారికిలా సద్దుకుందామని తీర్మానం చేపట్టినారు ఇక్కడి ప్రేక్షకులు - అదొక రిలీఫు...

ఇహ సంగీతానికి వస్తే, వారెవరో చిరంతనుల వారట. చిరంతన అంటే పాతది, ఎన్నో యుగాలనాటిదని అర్థం. మీ రాధాకృష్ణుల వారు వివేకం కలవారవ్వటంతో ప్రపంచయుద్ధ కాలపు సినిమాలు సాయంగా వారిని తీసుకొచ్చినా, సంగీతంలో వారి పేరుకు వారే న్యాయం చేకూర్చలేకపోయినారు. మధ్య మధ్య బాహుబలి బిట్లు కూడా వినపడ్డవని ప్రేక్షకుల ఉవాచ. 

డైలాగులు, పాటలు కక్కసంగా ఉన్నవి. ఆ రాసినవారెవరో కానీ వారు పనిచెయ్యాలనుకునే మున్ముందు సినిమాలకు కాస్త సంవర్ధనంగా చెయ్యగలరని అనుకోలు.  సినిమాటోగ్రఫీ మటుకు అక్కడక్కడా, కొండొకచో చాలాచోట్ల బాగా అదరగొట్టినారు. ఇక ముందుకెళ్ళటం ఇక్కడికాపేస్తే మంచిదని భావించి.....కానీ చివరిగా ఓ రెండు ముక్కలు...

కంచె అంటే అర్థం ఇదని -  ఇక్కడ మా టవునులో అనుకుంటున్నట్టుగా ఎవరికో తప్ప ఎందుకో తప్ప ఉపయోగపడని వికిపీడియా చెపుతోంది.

1.ఎండ నుంచి రక్షించే కంచె
తమలపాకు తోటలకు ఎండ నుంచి రక్షణ కల్పించేందుకు తాటి ఆకులతో దడిని కడతారు.
2.పెంపుడు జంతువుల రక్షణ కొరకు
గొర్రెలు, మేకలు వంటి పెంపుడు జంతువులు క్రూర మృగముల బారిన పడకుండా ముండ్ల కంపతో కంచెలను నిర్మిస్తారు.
3.ఇతరుల నుంచి, జంతువుల నుంచి పంటను రక్షించుకోవడానికి తోట చుట్టు కంచెను నిర్మిస్తారు.
1.దొంగల నుంచి రక్షణ కొరకు కంచెలను నిర్మిస్తారు.
1.రెండు దేశముల మధ్య శత్రువుల నుంచి రక్షణ కొరకు సరిహద్దు కంచెలను నిర్మిస్తారు.
1.విద్యుత్ స్టేషన్ల వంటి ప్రమాదకరమయిన ప్రదేశములలో కంచెలను నిర్మిస్తారు.
2.జంతుప్రదర్శన వంటి ప్రదేశములలో జంతువుల నుంచి మనుషులకు, మనుషుల నుంచి జంతువులకు రక్షణ కల్పించడానికి కంచెలను ఏర్పాటు చేస్తారు.

తెలుగు వికిపీడియాను ఆదర్శంగా తీసుకొన్నవాళ్ళు ఆ కంచెల్లోనో మతిభ్రమించిన్నూ, చిక్కుపడిన్నూ తిరుగుతూ ఉంటారన్న విషయం అందరకూ తెలిసిన విషయమేనని నాకు కొత్తగా తెలిసిన విషయం.

సరే ఆ వికిపీడియా ఇచ్చిన కంచె అర్థమే ఈ సినిమాకు అన్వయిస్తే - ఈ మీ సినిమా కొంత మందికి ముండ్ల కంప కంచెగానూ, కొంతమందికి జంతుప్రదర్శనలో కంచెగానూ, మరికొంతమందికి విద్యుత్ స్టేషను షాకు కంచెగానూ, ఇంకా.....గానూ.....గానూ గానూ వున్నదని నిన్న చూసిన ప్రేక్షక సమూహ రియాక్షనును బట్టి ఊహించుకోవలసి వచ్చింది. ఇలా ఎంతో మందికి ఎన్నో కంచెలు చూపించిన మీకు, మీ సినిమాకు హృదయపూర్వక శుభాకాంక్షలు 


ఈ సినిమాను చాలా కష్టపడి, విలక్షణంగా, వైవిధ్యభరితంగా తీసినా, ప్రేక్షకసమూహాలకు ఈ విలక్షణవైవిధ్య డోసు తేడా చేసినందున మీ రాధాకృష్ణుల వారు ఈసారి కాస్త పకడ్బందీగా తీయాలని కోరుకుంటూ...

అభినందనలతో స్వస్తి వాక్యం....

ఓం తత్ సత్!

Monday, November 2, 2015

ఈమాట - చంద్ర కన్నెగంటి - నా తుత్తి కోసం!!

చంద్ర కన్నెగంటి.
ఈయన పేరు వింటే చంద్రుడు పులకిస్తాడని ప్రతీతి.
ఆ పులకరింతల్లో అహా ఓహోనని పలవరిస్తాడని కూడా నానుడి.
నానుడి అన్నది ఒక సత్యం.
ఆ సత్యాన్ని సూత్రీకరించి వ్యక్తీకరిస్తే అదొక క్రియ.
అలాటి క్రియలకు ఒక అక్షరరూపం ఇస్తే అది రచన.
ఆలాటి క్రియాశీలకరచనలు ఈయన కోకొల్లలుగా రాశాడని ప్రపంచానికెఱుక.

అలాటి ఎఱుకను ఈమాటవారు బహిర్గతం చేయపూనుకోవటం ముదావహం.

ఎఱుక తెలియదేమోనని కాలపు గడియారంలో దాగున్న ముల్లు ఒకటున్నదని, అది మీకు "తెలుసా"నని ప్రశ్నించి, ఆ పైన లంకె ఇచ్చి మరీ ఎఱిగిస్తిరి.

అలాటి చూడచక్కని, పాల చిక్కని మైత్రీబంధం సంపాదకీయానికి, సంచికకు ఎక్కించి పుణ్యవంతులైనారు ఆ పత్రిక వారు.

చదివిన పాఠకులూ ధన్యజీవులైనారు.

ఈలాటి పనులు వారు, పాఠకుల పుణ్యమాని, సాహితీ ప్రపంచం చేసుకున్న పూర్వజన్మ సుకృతమాని - ఆ పత్రిక వారు చెయ్యటం ఇది రెండోసారి.

రెండోసారి అంటే - నేను ఆ పత్రిక చదవటం మొదలుపెట్టిందగ్గరినుంచి అని...

మొదటిది  వెల్చేరు నారాయణరావు గారి మీద వెలువరించింది.
రెండోది ఈ చంద్రుడి మీద వెలువరించింది.
నారాయణ శబ్దం వెనకాలే చంద్రుడు ఉండటం మరింత.....
నారాయణులు పాలసముద్రం వారే.
చంద్రులు పాలసముద్రం వారే!
సరే.. పొగడ(డ్త)పూలు ధారగా కురుస్తున్నాయని ఎవరో కేకేస్తున్నారు.
ఆ ధారనాపి ఈ చంద్రుల వారి ధారవద్దకు వచ్చేద్దాం.

ఆ ముఖపత్రంలో ఆర్జకత్రిమూర్తిస్వరూప సమానులు , అపర తొల్లింటికతామందారమకరందులు, రూపకరస సరస్వతీ పుత్రులు, ఐతిహాసికకథారాజ బ్రహ్మ, ప్రవాససీమకథకతిలకరత్న, మానుషసంప్రహాసకథాచక్రవర్తి అయిన శ్రీ వేలూరి వేంకటేశ్వరరావు గారు ఈ చంద్రుడి మీద రాసిన మాటలు చదివిన తరువాత ఇక నేను చెప్పవలసిందేమీ లేదని అనిపించటంతో ఆ జోలికి వెళ్ళకుండా, ఏదో నా తుత్తి కోసం ఒక రెండు ముక్కలు ఆ త్యాగరాజ పంచ రత్నాల్లాటి అయిదు కవితల మీద రాసి ఊరకుంటా...

  • మబ్బుల్లో బబ్బోపెట్టి వెల్లకితల కితకితలు పెడుతూ రాసిన "మబ్బుల్లో బొమ్మలు" చదవగా ఆ బొమ్మల్లోంచి ధారగా ద్రాక్షాపాకం కురిసిందిట.
  • పాఠకుల మీదకు విస్ఫులింగాలు విసురుతూ రాసిన "అగ్ని స్పర్శ" చదవగా చమరుపాకం ధారగా కురిసిందిట.
  • ఫటిల్లుమని పేలిన చావుకేకలతో కూడిన "గాలి రొద" చదవగా పాషాణపాకం ధారగా కురిసిందిట. 
  • కనపడని మట్టిలో పడిన అడుగులని హత్తుకుంటూ సాగిన "మట్టి వాసన" చదవగా మధుపాకం ధారలై కురిసిందిట.
  • వరదగుడిని చెరిపేస్తూ పొద్దు కొండల్లోకి జారిపోయిన "నాలుకపై వానచుక్క" చదవగా శర్కరపాకం ధారలై కురిసిందిట. (ఈ వానచుక్క మటుకు ఆ పత్రిక ముఖపత్రంలో కనపడకుండా సైడు షోలో కనపడుతోంది కారణమేమిటో తెలియదు కానీ...ఎవరో నాలుకమీద పడ్డదని చప్పరించి ఉంటారు...)

అలా తుత్తి చెంది రాసిన రెండు ముక్కలు ఇక్కడికైపోయినాయి.
 ఇంకో రెండు ముక్కలు చెప్పి శలవు తీసుకుంటా.

ఒక మనిషి ఒక రచయితగా పేరు తెచ్చుకోవడం కష్టమైన విషయం.

ఒక రచయిత ప్రతిభావంతుడిగా పేరు తెచ్చుకోవడం మఱింత కష్టమైన విషయం.

ఒక ప్రతిభావంతుడు సహృదయుడిగా పేరు తెచ్చుకోవడం మఱింత కష్టమైన విషయం.

అటువంటి అరుదైన ప్రతిభావంతుల్లో ఒకాయన ఈ చంద్రుడు.

అయితే ఈ చంద్రుడు కూడా క్షీణ దశ, ఉచ్ఛ దశలకు అతీతుడు కాడు.

ఆ దశలు రచనలకే పరిమితం కావడం మటుకు ముదావహమైన విషయం.

ఇలా అన్నానని చల్లనైన చంద్రుడు కందిపోతే చెయ్యగలిగిందేమీ లేదు కానీ, ఆయనకు మన:స్ఫూర్తిగా అభినందనలు తెలియచేస్తూ......

పోతే - ఆయనకు నచ్చినా నచ్చకున్నా తెలిసినా తెలియకున్నా ఒక పిట్ట కథ.

పిట్ట కథ పిట్టకథగానే తీసుకోవాలె కానీ అనవసరంగా రౌద్రరూపం దాలిస్తే సౌమ్యుడైన చంద్రుడి మీది మచ్చలు భూతద్దంలో కనపడతవని ఎవరో చెప్పగా విన్నమాట.

సరే ఈ పిట్టకత ఏందంటే - "కన్నెగంటి" అన్న వారి ఇంటిపేరు గుఱించి.

అనగనగా ఒకానొక కాలంలో, గల్లు అంటే ఱాయి అని అర్థం.
ఆ ఱాయి గల్లు, గంటిగా రూపాంతరం చెందిందని నామశాస్త్రవేత్తలందరికీ తెలిసిన ఒక సత్యం.

కన్నె అంటే తాడు, పలుపు, బంధం.
అలా చేతినిండుగా బంధాలను తయారు చేసినందుకు కన్నెగంటివారైపోయారని సూత(త్ర)మహాముని ఉవాచ.

బంధాలకీవల చివర ఏమున్నా, ఆ చివర మటుకు గల్లుకు కట్టి ఉండేదిట.

ఆ బంధాన్నుంచి తప్పించుకోవటం ఆ హరిహరాదులకైనా సాధ్యం కాదని కొన్ని శిలాశాసనాల్లో కూడా వేసి ఉండవచ్చు.

ఆ శాసనాలు దొరికితే మటుకు బ్రహ్మాండమైన పండగ చేసుకుందామని ఆత్రుతగా ఉన్నది. 

అందాకా వేచిచూస్తూ అలా ఈ పిట్టకథకు ముగింపు పలకవలసివచ్చినందుకు .......

ఇలా తమకు ఆప్తులైన వారిమీద, కంటెంపరరీ రైటర్సు మీద ఏకంగా ఒక సంచిక తీసుకొచ్చి ఒక మంచి పనికి శ్రీకారం చుట్టినందుకు ఈమాట వారికి కూడా అభినందనలు.

ఇక మీదట సంవత్సరంలో కనీసం రెండు సంచికలు ఈ విధంగా తీసుకొస్తే ఆ పత్రిక సంపాదకుల్ని పంచామృతాలతో అభిషేకించవచ్చు.

వచ్చే సంచిక కాక ఆ పై సంచిక శ్రీ మోహనరావు గారి మీదో, ఏల్చూరి వారి మీదో, వేలూరి వారి మీదో తీసుకొనివస్తే నా తరఫున నాలుగొందల వీరతాళ్ళు వేస్తానని బహుమానం ప్రకటిస్తూ - శలవు.

PS: 

సరే కానీ - ఇదంతా అక్కడే ఆ పత్రికలో కామెంటులో రాయొచ్చుగా అని అడుగుతున్నారా మహానుభావా?

అదే అడిగారూ ?

ప్చ్!

ఎదగాలి నాయనా ఎదగాలి....మీరు ఎదగాలి.... ఎద మీద గాలి ఊపుకుంటేనూ, ఎద లోపల గాలి నింపుకుంటేనూ తేలే విషయం కాదది...  :P

చివరాకరిగా - వెనారా మీద ఓ రెండేళ్ళ క్రితం వచ్చిన సంచిక గూర్చి కూడా ఓ రెండు ముక్కలు రాస్తిని. అది ఇక్కడ చదువుకొనవచ్చును 

ఓం తత్ సత్!

Tuesday, October 13, 2015

అది రుద్రమదేవి కాదు నాయనా, రు"డ్రామా"దేవి!



రుద్రమదేవి

రుద్ర అంటే భయంకరమనీ, శివుడని రెండర్థాలు.
శివుడంటే పరమదయాళువు, పరమభయంకరుడు.
రుద్ర శబ్దానికున్న ప్రత్యేకత దాని శ్రవణమే.
కొంతమందికి ఆ పేరు వినగానే ఒక మహాశక్తి ఆవహించినట్లుంటుంది.
ఎంతోమందికి ఆ పేరు వినగానే ఒక రకమైన అనుభూతి.
పులకరించిపోయే, గగుర్పొడిచే అనుభూతి.
అనుభూతి అంటేనే గతం నుంచి రావలసిందే.
గతం గత: అన్నది ఒక ఉక్తి.
ఉక్తులెప్పుడు గతమైపోయిన గాథలే.
ఆ గాథలే చరిత్ర.
ఆ చరిత్ర ఎవరూ చెరపలేనిది.
ఆ చరిత్ర ఎవరూ ముట్టుకోలేనిది.
ఆ చరిత్ర ఎవరూ మార్చలేనిది.

అలాటి చరిత్ర మన తెలుగువాళ్ళకూ ఉన్నదయ్యా.
అల్లప్పుడెప్పుడో ఆఅ కాలంలో ఉండేది.
మరి చరిత్ర అంటే కాలంలో ఉండేదేగా?
అలాటి చరిత్ర ఒక శరీరం అనుకునుటే దానికి నీడలాంటిది చారిత్రకులు రాసే సాహిత్యం.
ఆయా చరిత్రలు రచించినవారు ఆనాడు సాహితీకారులు.
ఈనాడు సినిమా స్క్రీన్ ప్లే రైటర్లు.
ఆ నీడ పెద్దది, ఈ నీడ చిన్నది.
అంతే తేడా.
సరేలే, ఆ విషయం పక్కనబెట్టి సినిమాకొచ్చేస్తే ...

ఈ సినిమా స్క్రీన్ ప్లే క్రమంలో అప్పటి తెలుగువారి చారిత్రక పరిస్థితులు విపులంగా, గాఢంగా, కన్నులకు కట్టినట్లు చిత్రితమైనాయా? అసలు అలా చిత్రించాలంటే సాధ్యమయ్యే పనేనా?

నవలల్లో, కథల్లో అంటే అడ్డూ ఆపు లేకుండా రాసుకోవచ్చు కానీ సినిమాలో సాధ్యమయ్యే పని కాదని కొందరంటారు.

కానీ కట్టుదిట్టంగా రాసుకుంటే సాధ్యమయ్యే పనే.

ఆ పనిలో గుణశేఖర్ అనే ఈ సినిమా దర్శకుడు, తేలిపోకుండా ఉండటానికి శాయశక్తులా ప్రయత్నించాడు.

ఆ చారిత్రకత గురించి ప్రేక్షకుడిలో ఒక యెరుక కలిగించాడా ?

కలిగించాడు. ఎంతదాకా కలిగించగలిగాడు అంటే రుద్రమదేవిని, కాకతీయ సామ్రాజ్యాన్ని, గోన గన్నారెడ్డి పేర్లను ఇప్పటి తరానికి పరిచయం చేయటమంతవరకు.

ఉత్త పేర్లను పరిచయం చేస్తే అది చాలా అన్నది ప్రశ్న అయితే, దాని సమాధానం - అది మీ చరిత్రే, దాని గురించి మరింత విపులంగా తెలుసుకోవాలన్న ప్రయత్నం మీరు చెయ్యాల్సిందే. గుణశేఖర్ ఒక్కడి మీద వదిలేసి కూర్చుంటే కాదు. తనకున్న సామర్థ్యం మేరకు, అవగాహన మేరకు, బిజినెస్సు లాజిక్కు మేరకు చెప్పాడు, చూపించాడు, చూపించగలిగాడు. 

ఈ కాకతీయులకు సంబంధించిన చారిత్రక సినిమాలో ఉండవలసిన మరొక ముఖ్యాంశం - ప్రేక్షకుడికి ఆ రుద్రమదేవి దేశపరిపాలన స్థితులు, దేశకాల పరిస్థితులు, అప్పటి పాత్రలు, వాటి మధ్య సంఘర్షణ బలంగా చూపించగలిగామా లేదా అన్నది. 

గుణశేఖరుకు అవకాశం ఉన్నా, ఎంచుకున్న పాత్రధారుల వల్ల ఆ పని నీరుకారిపోయింది. పాత్రధారుల వేషభాషలు, ఆపైన నటన అనే బ్రహ్మ పదార్థం వారిలో అసమర్థత అనే రూపంలో ప్రతిఫలించడం వల్ల కారిన నీరు యేరులై పారింది. 

సంగీతం గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది.

ఆ సంగీతం "మయిస్ట్రో" స్థాయి నుంచి జారిపోయి అడ్డాల్లో "మేస్త్రి" కోసం ఎదురు చూసే కూలీల దరువు సంగీతం స్థాయికి దిగిపోవటమ్మూలాన థియేటరులోని ప్రేక్షకులు విడిచిన వేడి నిట్టూర్పులతో ఆ సినిమాహాలు లోపలి ఉష్ణోగ్రత థార్ ఎడారిలో ఉన్నట్టుగా తయారై ఎయిరు కండిషను ఠపీమని చచ్చి ఊరకున్నది. 

ఆ పాటలు రాసిన ఆయన ఎవరో సిరివెన్నెల సీతారామశాస్త్రి అట, ఆయన ఈ సినిమాతో రిటైరైపోతే మంచిది.
ఇళయరాజాకు బాలుకు విడదీయలేని అనుబంధం వున్నా, అది ప్రేక్షకుడికి రౌరవ నరకంలో పాటలు ఎలా పాడుకోవచ్చోనన్నది వినిపించి చూపిచ్చింది. 

అలాగే డైలాగులు రాసిన పరుచూరి బ్రదర్స్ కూడా రిటైరు అయిపోతే మంచిది. అవ్వకపోతే ప్రేక్షకులే రిటైరు చేయించటం మంచిది. 

అజయ్ విన్సెంటు కెమెరా పనితనం చాలా చోట్ల తేలిపోయినా అనుష్కను బ్రహ్మాండంగా చూపించింది. అంత:పురంలోని సెట్సు, ఉద్యానవనాల్లోని సెట్సు బాగా ఎలెవేట్ చెయ్యగలిగాడు. 

రజా మురాద్, కృష్ణంరాజు, ప్రకాశ్ రాజు, సుమన్, సుమన్ పక్కనే ఉన్న ఇంకో సుమను, మిగిలిన సామంతులు, నాగదేవుడు, మహదేవుడు - ఓలుమొత్తంగా ఆ రాజ్యంలోని పాత్రధారులందరినీ కాకతీయ సామ్రాజ్యంలోని పేద్ద సొరంగంలోనే బంధించి ఉంచేసి ఆ పాత్రలను సురభి నాటక సమాజంలోని పాత్రధారుల చేత ఎవరిచేతన్నా వేయించేస్తే పోయేదన్న ఫీలింగు అలా ఓసారి తళుక్కుమని మెరిసినా, అది సమంజసమైన ఆలోచన కాదు కాబట్టి దాన్ని పాతర వేస్తిని. 

చాళుక్య వీరభద్రుడిగా వేసిన రానా, పాపం బాహుబలి ఎఫెక్టు నుంచి తేరుకోనట్లున్నది. రాజసం చూపించాలని భేషజం లేకుండా ప్రయత్నించి విఫలమైపోయాడు. ఆయన పట్టి విడిచిన ఉచ్చారణ వినలేక అష్టదిక్కుల్లో నిలబడుకొని ఉన్న నవదిక్పాలకుల దశనాడులు ఏకాదశంగా నన్నావహించ ప్రయత్నించటంతో మనసు మూగగా కుమిలి కుమిలి రోదిస్తూ నిలబడిపోయింది. 

ప్రకాశ్ రాజు అనే ఆయన ఎన్నో వేల ఏళ్ళ నుంచి తెలుగు సినిమాలు చేస్తున్నాడట. అయినా ఆయన తెలుగు అలాగున్నదేమిటో! 

గోన గన్నారెడ్డి పాత్ర వేసింది అల్లు అర్జున్ అని ఎవరో చెప్పగా విన్నమాట. ఆ గోన గన్నారెడ్డి గుర్రానికి చివికిపోయిన గుడ్డలేసి ఆయన వేసుకున్న బట్టలతో మాచింగుకు ప్రయత్నించారు కానీ ఆ ఎఫెక్టు చూడటంకన్నా ఆ చివికిపోయిన గుడ్డలు మన నెత్తిమీదేసుకుని సొంత ఊళ్ళో సొంత ఇంటి ముందు నిలబడి అడుక్కోటం మంచిది అని మరొకసారి ఒక అసమంజసమైన ఆలోచన పొడసూపింది కానీ దాన్ని నేను తొక్కి నారదీసేయ్యటంతో పరుగులెత్తింది. అదీకాక ఆయన పలికిన డైలాగులు విని, మొలతాడులో తాయత్తు కాకుండా తాయెత్తులో మొలతాడు ఉందా అని ఒకసారి సరిచూసుకునే పరిస్థితి వచ్చింది. 

స్పెషల్ ఎఫెక్టులు - వాటిని స్పెషలు ఎఫెక్టులనటం కన్నా ............ (ఇక ఇంతే సంగతులు చిత్తగించవలెను)

చారిత్రక పరిఙ్ఞానమే చాలుననుకుంటే, దానికి చరిత్ర గ్రంథాలు వున్నాయి - చారిత్రక సినిమాలు అనవసరం. ఆ చారిత్రక దశలోని పాత్రలకు ఎంచుకున్న నటుల యాక్షనుతో పాఠకుడు తాదాత్మ్యం పొందగలిగినప్పుడే చారిత్రక సినిమా సార్థకమౌతుంది. ఒక మంచి ప్రయత్నం నెత్తికెత్తుకున్న గుణశేఖరును అభినందిస్తూ, ఆ ప్రయత్నాన్ని సరిగ్గా ఎక్సెక్యూట్ చెయ్యలేకపోయినదుకు చింతిస్తూ, ఈ సినిమా నేర్పిన గుణపాఠంతో గుణం పెంచుకున్న గుణశేఖరుగా తాను తీయబోయే తరవాతి సినిమాకోసం ఎదురుచూస్తూ ఓం తత్ సత్!

తా.క - ఈ సినిమా నిన్న రాత్రి 14 డాలర్లు తగలేసి చూసొచ్చి పొద్దున్నే మా ఆఫీసులో చెపుతూ అది రుద్రమదేవి కాదు నాయనా, రు"డ్రామా"దేవి అని చెప్పిన సంగతి ఎందుకో గుర్తుకొచ్చి ఇక్కడ వేస్తిని.

Friday, July 31, 2015

Sound design - Baahubali - Sateesh is beast of that beast.!

Thanks to sateesh.
Thanks to sound.
Thanks to sound design.
Thanks to Dolby!
Thanks to baahubali.

Dolby beats the drums.
Dolby beats the war cries.
Dolby beats the tattoo.
Dolby beats the running water.
Dolby beats the beats.
Sateesh beats them all.

Dolby is the beats beast.
Sateesh is beast of that beast.

His design was impeccable.
His sound design was astonishing.
Decent in first half.
Great in second half.
Greatest after inter-mission.

The waterfall.
The neeTikonDa.
Sivagami's final moments.
Sivudu's survival.
Kattappa's sword slicing.
Sivudu's attempts at the waterfall.
Avanthika's "kASI" scene.

You know...It can go on...on and on and on...

Baahubali's jump into the fort.
Baahubali's help to the rope pullers leader.
Sivagami's walk to her throne.
Kattappa's window jump when Sivagami calls.

You know...It can go on...on and on and on...

Kattappa Sivudu Rain scene.
The war scene.

You know...It can go on...on and on and on...

Each action had its act.
Each weapon had its sound.
Dolby caught it.
Sateesh perfected it.
His design was cool.
His design was ecstatic.
His design was hovering.
On and around the movie goer.
What an experience it was.

I bet - His hands were tied with MMK's music that was delivered in first half.
There were bits and pieces that were excellent.
Second half - MMK delivered the goods.
Satheesh - he just ripped all expectations apart.

He was fabulous.
His sounds were fabulo fantastic.

You are one of a kind sir.
You really are!

Keep it coming.
Keep the sounds coming.
We are here.
We are waiting!

Tuesday, July 28, 2015

బాహుబలి - మృచ్ఛకటికం!

అవంతిక

******************

అవంతికను, ఆమె చూపులను బాహుబలిలో మరల నిన్న రాత్రి చూచినప్పుడు ఎందుకో గబుక్కున మృచ్ఛకటికంలోని ఇది గుర్తుకువచ్చె

[కస్స తుహుం తణుమజ్ఝే అహరేణ రదదట్ఠ దువ్విణీదేణ
జంపసి మణోహలవ అణం ఆలో అంతీ గడాక్ఖేణ ]

శ్లోకం:-
కస్య త్వం తనుమధ్యే అధరేణ రతదష్టదుర్వినీతేన
జల్పసి మనోహరవచన మాలోకయంతీ కటాక్షేణా

ఓ కృశోదరీ, సన్నని నడుముదానా రతమందు గాటుపడి ఇంకా పొగరు అణగని అధరంతో కడకంట జూచుచుచున్నదానివలె ఇట్లు డెందమును మ్రుచ్చిలించి ముద్దు పలుకు పలుకుచున్నావే, ఎవ్వరిదానవు నీవు ?

ఈ మాట అనగానే అవంతిక తన సహజకోపంతో సర్రున లేచి - ఇంకెవరిదానను శివునిదానను, మహేంద్రుని దానను. ఎవరని అడుగుతావేమయ్యా! పిలవమంటావా? బాహుబలిని పిలువమంటావా? తుక్కు రేగ్గొట్టి పంపిస్తాడన్నట్టు అనిపించింది అనటంలో అతిశయోక్తి లేదయ్యా! అతిశయోక్తి లేదు.

Monday, July 27, 2015

సినిమా మొత్తానికి ఆ షాటు బీభత్సం.

Marcus Bartley - the greatest cinematographer telugu cinema has ever seen! Ahh, the world has ever seen for that matter. He was an anglo-indian. So what ? He was a telugite to me.

I will dare to say, If the best telugu picture mayabazar was a success - it was because of him. Not KV Reddy, Not SVR, Not NTR - it was HIM who etched that movie into our hearts. You deny that ? You must be a non movie-goer or you donot know what photography is.

I remember Singeetam Sreenivasa Rao and I will tell you later why I had to bring this note up here - in one of the interviews, said, he was visibly stunned / emotionally shaken at what he saw - the visual beauty that was set up for ghatotkacha's dwaraka entry - when he cheated and looked into Mr Bartleys camera [for a classic note, as heard from my dear friend Alan Bartley, son of Mr Marcus - Marcus never, ever allowed anyone to touch his camera or peek into it. Not even the director. It was his world. It was his lone world. Until it showed on screen]. Singeetam said he remembers and will remember that shot until his 7 lives are done. It was that powerful.

The essence of photography is to lure the eyes into the focal point. Create a magic. Create an illusion. Create a kaleidoscope. Create another world. To the eyes that are watching.

Seeing is a very stressful mental process. It is analytically strong if you dissect it. It initiates with our eyes capturing some information from what lies ahead of us but continues as a mental activity involuntarily. How ever It requires awareness; and that awareness is nothing but a state of mind. There are many phenomenons that go under the awareness radar, but you will not consciously know. Some suddenly enter your consciousness. You see them! And great photographers always steer you into that awareness.

Now to Senthil. And to Bhallala.

Bhallala was good. His hatred act much more. When he goes into war with kalakeya army, his war skills were un-matched. That credit goes to him and senthil equally. How ever senthil ups the game. He puts the camera in a location which creates that effect. Long lasting effect. Which elevates the raw beauty of bhallala. Raw beauty as in a human. The handsomeness humanness gives us. What life gives us. That shot - that shot is - when kalakeya chief hits him with his hammer, as big as thors and as powerful as thors. Kalakeya had been handed that hammer. That powerful hammer. And he uses it. Bhallala just rolls back into the frame. Here is where senthil excels. With the location of the camera. And the placement. I bet Rana's thighs must have been sore. Very sore after that shot.

అంతంత అంగలేసుకుంటూ వెనక్కి జారుకుంటూపోయే సీను అత్యద్భుతం. మీరు ఫోటోగ్రాఫరైతే మటుకు, సౌందర్యోపాసకులైతే మటుకు అందులో ఏముందో, ఆ షాటుకు ఎంత క్రియేటివిటీ కావాలో మీకు చెప్పనక్కరలా! భల్లాలుడు వేసిన అంతంత అంగలకు ఆయన పంగలు ఖచ్చితంగా నొప్పి పుట్టే ఉంటయ్ ఆ షాటుకు. దానికి తోడుగా స్లో మోషనులో పెద్ద గుమ్మడంత జుట్టు అలల్లా తేలుతూ ఉంటే ఎంత బావున్నాడో! ఎంత బావున్నాడో! ఎంత బావున్నాడో! ఎంత బావున్నాడో! కళ్ళు చాలలా! సినిమా మొత్తానికి ఆ షాటు బీభత్సం.

That shot is the highlight of the movie for senthil and for rana. Senthil wins. He stands one step lower to Marcus, but he is in the creamy layer. He is awesome. he is splendid. He is the awareness. he is the heart of the movie.

Salutes senthil. To you and to the photographer in you!

And now you, the reader of this post can relate narrated singeetam's incident to the post here. If you can't , err, ehem, I have to shed pity on you!

Thanks for reading.

Thanks for your time.