Monday, December 1, 2014

కూతురు మీద చెయ్యేస్తే ఏ తండ్రి ఊరకుంటాడు ?

కిష్ట పరమాత్మ జాంబవంతుడితో పోట్టాడాడు.

ఎందుకు ? నెత్తికొచ్చిన శమంతకమణి గొడవ వదిలించుకోడానికి.

జాంబవంతుడు బోల్డు దెబ్బలు తిన్నాడు.

దడదడలాడాడు.రామా కృష్ణా అన్నాడు.

అదంతా ఎందుక్క్కానీ సంగతి చెప్పు అన్నాడు కిష్టప్ప.

సంగతేమీ లేదు కానీ, జాంబవతినిస్తా పెళ్ళిచేసుకొని తీసుకుపో అన్నాడు.

సరేనని కిష్టప్ప జాంబవతిని పెళ్ళి చేసుకుని తీసుకుపోయ్యాడు.

పెళ్ళి చేసుకున్నాక పిల్లలు, వాళ్ళ ఆటపాటలు మామూలే.

అలా సాంబుడు పుట్టాక, వాణ్ణి బోల్డు ముద్దు చెయ్యటంతో వాడు, ఆ కుర్రోడు కొరకరాని కొయ్యైపోయాడు.


సాంబుడుకి యవ్వనం వచ్చింది.

యవ్వనం దాటిపోతూండగా, దుర్యోధనుడి కూతురు లక్షణ కనపడ్డది.

ఇహనేం ? అయినవాళ్ళమ్మాయేగా అని ఎత్తుకొచ్చాడు.

ఎత్తుకొచ్చాడంటే ఎత్తుకురాలా.

దానికో కతుంది.

పెద్దదెందుకు గాని, చిన్నగా చెప్పుకుందాం.

స్వయంవరం ఏర్పాటు చేసారు కౌరవులు, పెద్ద అన్నగారు లేకుండా.

దానికి సాంబుడొచ్చాట్ట.

ఎలా వచ్చాడు ?

"అంబుజోదరపుత్రు డతిరథోత్తముడు జాంబవతేయుండు సాంబుడు ఘనూదు" అని ఒహ పద్యంలో చెప్పించాడు కూడాను.

వచ్చాడు. అసలే గారాబాల పట్టి.

నాకేవిటి ఎదురు ? నాకెవడు ఎదురు అనుకుంటూ వచ్చాట్ట,

నూనూగు మీసాల మీద చెయ్యేసి తిప్పుతున్నాట్ట.

యవ్వనం దాటాక కూడా ఇంకా నూనూగు మీసాలే ఉన్నై మనవాడికి.

పైగా జాంబవతి కొడుకు. తాతగారు భల్లూకచక్రవర్తి.

అమ్మాయిని చూచాడు.

బాగుందిరా అబ్బాయ్, తీసుకెళ్ళిపోదాం, మనకు స్వయంవరమేమిటి ? పైగా వీళ్ళంతా తెలిసినవాళ్ళే అని, ఆవిడ్ని రథం ఎక్కించేసాడు.

వీరుడు. కిష్టప్ప కొడుకు.

జాంబవంతుడి మనవడు.

కొద్దిగా వీరం ఉంటుందిగా?

అడ్డమొచ్చిన వాళ్ళను తైతక్కలాడించాడు.

గుర్రాలని పరుగెత్తించాడు.

గొల్లుమంటూ కౌరవులంతా పొయ్యి పెద్ద అన్నగారికి సంగతి జెప్పారు.

"కోరి దుర్యోధను గూతు లక్షణను వారణవురి స్వయంవరమునందునను తానే వరియించి కొనిపోవ వారలందరును గురుపతి కెరిగింప" అంటూ ఇంకో పద్యం చెప్పించాడు.

సుయోధనుడు ఊరుకుంటాడు ?

అందునా కూతురు మీద చెయ్యేస్తే ఏ తండ్రి ఊరకుంటాడు ?

ఠాట్, యాదవులేవిటి, కౌరవుల పిల్లను ఎత్తుకునిపోటమేవిటి ? అవమానం, ఘోరావమానం అన్నాడు. అనుకున్నాడు.

అంతే, కర్ణున్ని, తమ్ముళ్ళను వెంటేసుకొచ్చి వీణ్ణి వాయగొట్టి తీసుకుపొయ్యాడు.

తీసుకుపొయ్యి ఒక గుర్రాలశాలలో కట్టేసాడు.

అది వీడికి అవమానైపోయింది.

గుర్రాలశాలలో కట్టెయ్యటమేవిటి అని.
 
ఎత్తుకొచ్చింది మర్చిపొయ్యాడు.

అందునా ఆడపిల్లను.

అవమానంతో కుతకుతలాడుతున్నాట్ట.

వాడు, ఆ కుర్రవాడు, సాంబుడు అక్కడ కుతకుతలాట్టం పెదనాన్నగారికి వినపడ్డదిట.

భుజాన నాగలేసుకొని బయల్దేరి వచ్చేసాడు.

ఎక్కడికి ?

ఆ వారణాపురికి.

వచ్చి ముందు మామూలుగానే మాట్టాడాడు

"కోరి మా మేనత్త కొడుకులు మీరు, ఆరూఢి మీకు మేనల్లుడుగాన దన మేనమరదలి దరళాతాక్షి జనవున గొనిపోయె సాంబుడు" అంటూ మీకు నాకు గొడవలొద్దు అన్నాట్ట.

అది విని సుయోధనుడు నవ్వాడు.

నవ్వుతావా అని ఈయనకు ఇంత బారు కోపం వచ్చింది.

హలం దించాడు.

హలం అంటే ఏవిటి ?

దున్నిపారేసేది.

భూమిలోకి దించి పారేసి జర్రున ఆ ఊరు చుట్టు ఓ చుట్టేసాట్ట ఆయన.

అంతే, కందకం లోతున ఆ ఊరు చుట్టంతా గొయ్యి పడిపోయింది.

ఆ పడిపోయిన గొయ్యిలో ఓ చోట ఇంకా లోపలికి గుచ్చేసి, ఓ వైపు లేపాట్ట.

అసలే అనంతుడి ప్రతిరూపం.

ఇంకేమన్నా ఉందీ ?

అనంతుడికి కోపం వస్తే ఇంకేవన్నా ఉందీ ?

"తామంట తలంపం దలలట , యేంమట పాదుకల మంట గణింపంగ రాజ్యశ్రీ మదమున నిట్లాడిన,యీ మనుజాధముని" అంటూ భీషణభాషణాలాడినాడు.

ఆతర్వాత భూమి, ఆ ఊరు అన్నీ పైకి లేవటం మొదలుపెట్టాయిట.

ఇదంతా విదురుడు ధృతరాష్ట్రుడికి చెప్పటమేవిటి ? ఆయన పరుగెత్తుకురావటమేవిటి ?

రావటం రావటం పద్యాలు, స్తోత్రాలు పాట్టమేవిటి? ప్రసన్నుణ్ణి చేసుకోటమేమిటి ! అన్నీ వరసాగ్గా జరిగిపోయినై.
ఆయన శాంతించాడు.

ఇటు సుయోధనుడికి మొట్టికాయలు పడటంతో ఆయనా శాంతించాడు.

వాణ్ణి, ఆ కుర్రవాణ్ణి, సాంబుణ్ణి వదిలేసాడు. పెళ్ళికి ఒప్పుకున్నాడు.

ఇక్కడికి సుఖాంతం అయ్యింది.

పోతే కత వ్యాసభారతంలో లేదు కానీ భాగవతంలో కనపడుతుంది.
అది మరి పోతనయ్య రాసిందేనో, ఇంకెవరన్నా ఇరికించిందో తెలియదు కానీ!

-- అయ్యా అదీ సంగతి
-- దీన్నే తర్వాత పొడిగిస్తే సాత్యకి, కృతవర్మని నరికెయ్యటం, ఆ తర్వాత ముసలం పుట్టటం, అలా అలా....
-- అందులో సాంబుడి పాత్ర కూడా ఉన్నది..
-- అది తర్వాత తీరిగ్గా ఎప్పుడైనా

No comments:

Post a Comment