Monday, October 27, 2014

మీ పిల్లలకు తెలుగు నేర్పిచ్చటమే దండగ!

ఆసక్తికరమైన విషయాలు మాటాడుకున్నప్పుడు, బుర్రకు పని పడుతుంది. మాటాడుకోడం అయిపోయినాక కూడా సాన తన పని తను చేస్తూనే ఉంటుంది. అదీ ఆ ఆసక్తి యొక్క శక్తి. నిన్న అలాటి ఆసక్తికరమైన అంశం రచయిత్రి, ఉపాధ్యాయురాలు అయిన శ్రీమతి చంద్రలత గారితో చర్చించడం జరిగింది. నెమరు సమయంలో, సరే ఆ తొలుస్తున్న దాని గురించి రాసేస్తే ఓ పని అయిపోతుందని మొదలుపెట్టిన పోష్టిది. పూర్తైతే సంతోషం. పూర్తి కాపోతే మీకు మళ్ళీ ఇంకో పోష్టు చదివే అదృష్టం. ఎలాగైనా మీరు అదృష్టవంతులేనని నా నమ్మకం.

సరే సంగతిలోకొస్తే, అసలు వదిలి కొసరు గురించే మాటాడుకుందాం. ఆ కొసరేమంటే, నేను కొన్ని సంవత్సరాల క్రితం ఇక్కడి పిల్లలకు తెలుగు కళాసులు ఉచితంగా చెప్పేవాణ్ణి. నా బోధనా విధానమేమిటి? నేను పడ్డ కష్టాలేవిటి ? నాకు మిగిలిన సంతృప్తి ఏవిటి ? ఇలా ఒక్కోటి కాస్త వివరంగా రాద్దామని ప్రయత్నం. అయ్యా అదీ సంగతి.

ఇహ మైదానంలోకి -

బోధనా విధానం - ఉపోద్ఘాతం, నేనవలంబించిన పద్ధతి

-- అందరు పిల్లలు ఒకలా ఉండరు. ఒకరు చురుకు. ఒకరు మధ్యమం. ఒకరు మందం.
-- పిల్లవాడికి జొరం రాగానే బిళ్ళలేస్తే తగ్గిపోటానికి భాషేమీ క్రోసిను బిళ్ళ కాదు.
-- వచ్చిన పిల్ల/పిల్లగాడు తో ఓ పది నిముషాలు కుర్చొని వాళ్ళ ప్రస్తుత భాషాసామర్థ్య వజను ఎంత అన్నది తెలుసుకోవాలె.
-- వజను తెలుసుకున్నాక తెలుగు మాటాడగలిగినవాళ్ళను ఓ గుంపు చెయ్యాలె, ఇంగ్లీషు తెలుగు మాటాడేవాళ్ళను ఒక గుంపు చెయ్యాలె, తెలుగు రాని వాళ్ళనో గుంపు చెయ్యాలె. వాళ్ళకు విడివిడిగా కలాసులు చెప్పాలె.
-- క్లాసుకొచ్చాక, అందరినీ చుట్టూ గుంపుగా కూర్చోపెట్టుకోవాలె సైజుల వారీగా. పొడుగోళ్ళంతా కుడిచేతి పక్కన. పొట్టోళ్ళంతా ఎడమ చెయ్యి పక్కన.ఎందుకు ? కూర్చోపెట్టుకున్నాక తెలుస్తుంది.
-- తెలుగు మాటాడేవాళ్ళతో మాటలన్నీ తెలుగులోనే, చెప్పటమంతా తెలుగులోనే. ఇంగ్లీషు మాటే వద్దు. మిగిలిన రెండు గుంపులకీ ఇదే విధానం పాటించాలె. అనగా సగం ఇంగ్లీషు, పూర్తి ఇంగ్లీషు లో మొదలుపెట్టి తరువాత తెలుగు ముగ్గులోకి దింపాలె. ఒకటే సారి ముగ్గేస్తే మీకు చుక్కలు కనపడతయ్యి.
-- ముందు తెలుగు మాటాడేవాల్లకి చెప్పిన విధానం చూద్దాం.అ, ఆ, ఇ, ఈ ..అం, అః లు అందరికీ ఒకటే. రూళ్ళ పేపరు, కాంపోజిషను - మొదటి మూడు వారాలు. రాయనివాళ్ళను, రాయలేని వాళ్ళను పక్కన కూర్చోబెట్టుకోని రాయించాలె. అమ్మా నాయనలను ఒకటోసారి హెచ్చరించాలె.
-- క చ ట త ప లు - అ, ఆ లొచ్చేసినై కాబట్టి ఇక్కడ రూటు మార్చాలె. ఒక్కో లైనుకి ఒక వారం, కుదరదంటే రెండు వారాలు. రూళ్ళ పేపరు, కాంపోజిషను - క..జ్ఞా తో పాటు అ, ఆ లు తిరగ రాయించటం. రాయనివాళ్ళను, రాయలేని వాళ్ళను పక్కన కూర్చోబెట్టుకోని రాయించాలె. రాయటం వచ్చేసిన వాళ్ళను అ, క లైన్ల నుంచి అచ్చరాలు కలిపి రాయమనటం. వాళ్ళను కొన్ని ఊహించి కలాసులో చెప్పమనటం. చప్పట్లు కొట్టించటం. ఇతర పిల్లవాళ్లకు మనం కూడా చప్పట్లు కొట్టించుకోవాలె అన్న ఆసక్తి పెంచటం.
-- రెణ్ణెల్లు పోయాక, [రెణ్ణెల్లంటే ఓ ఎంతో అనుకునేరు, నాలుగు రెళ్ళు ఎనిమిది వారాలే, ఎనిమిది క్లాసులే] ఆ తర్వాత వచ్చే ప్రతి నెలలో ఒహ వారం కథల వారం. కథలేందంటే, ఒహ ఐదారు పదాలు వాళ్ళను ఇమ్మని చెప్పి, అవి తీస్కోని (ఒక, ఈక, ఓడ, ఊక, అల - ఇట్లా కొన్ని తీస్కొని ఓ చిన్న కథ చెప్పటం. అనగనగా "ఒక" "ఓడ" "ఊక", "ఈక" తీసుకొని "అల" మీద వెళుతోంది..అప్పుడు...ఇహ దీనికి మీరేది కలుపుకున్నా ఫరవాలా.)
-- ఇహ ఇప్పుడు క కా కీ కీ కు కూ కాంపోజిషను మొదలు. అవ్వొచ్చాక పైన చెప్పిన పదాల, కథ సృష్టి పద్ధతి మళ్ళా రిపీటు.
-- ఆ తర్వాత వొత్తులు, మళ్ళీ పదాల, కథ సృష్టి పద్ధతి రిపీటు.
-- అవ్వొచ్చేసినాక ప్రతివారం బొమ్మల కార్డులో, కాయితాలో ఇవ్వటం. ఆ బొమ్మల పక్కన పేర్లు రాసుకొని రమ్మనటం. దాని మీద ఒహ 3 నిముషాల కథో, కాకరకాయో చెప్పమనటం. ఉన్న భాషా సంపదతోనేలేండి. అలా రాపోతే అమ్మా నాన్నలకు రెండో ప్రమాద హెచ్చరిక.
-- రాయని వాళ్ళకు పనిష్మెంటేందయ్యా అంటే, వాళ్లందరిని ఓ గుంపు కింద పెట్టి రూములోనే ఓహ కార్నరులో "రీడింగు కార్నరు, రైటింగు కార్నరు" తయారు చేస్కొని, అక్కడ కూర్చోపెట్టి పదిహేన్నిముషాల్లో పూర్తి చెయ్యమనటం. అలారము పెట్టటం. అలారము మోగక ముందు పూర్తి చేసినవాళ్ళకు చప్పట్లు. అమ్మా నాన్నలకు చీవాట్లు, ఇంట్లో ఏం చేస్తున్నారు రాయించకుండా అని.
-- సమయం గడిచే కొద్దీ, నానా రకాల పద్ధతల్లో కొత్త కొత్తగా చెప్పటం. అవన్నిటి గురించి రాయాలంటే కుదిరే పనీ కాదు, ఓపికా లేదు కానీ ఒహట్రెండు చెపుతా.
  •   -- రామయ్య, సోమయ్య సంగతులు, కథలు మానేసి కొత్త కొత్తగా పేర్లెట్టి చెప్పాలె వాళ్ళకు సంగతులు.
  •  -- చిన్న పద్యాలు చెప్పాలె, భట్టీయం వేయించాలె. పునశ్చరణ చేయించాలె.
  •  -- చిన్న చిన్న పాటలు చెప్పాలె, పాడించాలె.
  •  -- కలగాపులగంగా అక్షరాలు ఇవ్వాలె. అందులోనుండి పదాలు తయారు చెయ్యమనాలె.
-- తెలుగు రాని వాళ్లకు, ఇంగ్లీష్త్తెలుగు మాట్లాడేవాళ్ళకు - మొదట్లో రెండు భాషల్లోనూ చెప్పాలె, రాయించాలె. తర్వాత తర్వాత ఇంగ్లీషు ఊడగొట్టి వెనకమాల పడెయ్యాలె.
-- పిల్లల్లో ఎంతో కొంత ఆర్టొచ్చిన వాళ్లుంటారు. వాళ్ళ చేత పేర్లు రాయని బొమ్మలేయించి, క్లాసులో ఆ బొమ్మలు చూపించి వాటికి పేర్లు తెలుగులో రాయించాలె. చప్పట్లు కొట్టించాలె.
-- పరీక్షలు పెట్టటం, ఫస్టు నుంచి ఐదు దాకా నిలబడ్డ పిల్లోళ్ళకు చిన్న చిన్న ప్రైజులివ్వటం - ఇవన్నీ మామూలే
-- ఫీజులు గట్రా లేకుండా పూర్తి ఫ్రీగా చెప్పటం.


నేను పడ్డ కష్టాలేవిటి ?

-- పడ్డ కష్టాలు అన్నీ తలిదండ్రులతోనే.
-- దాదాపు 80 శాతం మంది పిల్లలకు భాష నేర్పిద్దామన్న ఉద్దేశంతో కాకుండా, ఇంట్లో కూర్చోటమెందుకు ఆ క్లాసులో పారేస్తే మనకు కస్త ఊసుపోక సమయం చిక్కుతుంది, ఓ గంటన్నర రెండు గంటలు మొత్తంగా గాలితిరుగుడికి ఖాళీ దొరుకుతుంది అనే ఉద్దేశమే నాకు కనపడ్డది. ముందు దాన్ని ఎదుర్కోటానికే ఎక్కువ సమయం పట్టింది.
-- పెద్దవాళ్లకు పిల్లలను కూర్చోబెట్టుకొని హోం వర్కు, పునశ్చరణ చెయ్యించే ఓపికల్లేకపోటం చూసి రౌద్రాకారం దాల్చటం. [చప్పట్లు కొట్టించుకోవాలనుకున్న పిల్లవాళ్ళకు చెప్పనక్కరలా, చక్కగా ఇచ్చిన హోము వర్కు తిప్పలు పడి చేసుకొచ్చేవాళ్ళు.]
-- ఇంకే కొత్త పద్ధతుల్లో చెప్పవచ్చు అన్న ఆలోచనతో ఉన్న నాలుగు వెంట్రుకల్లో మూడు ఊడినై.
-- ప్రతి రెండోవారమో ,మూడోవారమో అబ్బా తొక్కలో తెలుగేగా, పైగా ఫ్రీ కూడానూ అని క్లాసులు కుంటి సాకులతో ఎగ్గొట్టేవాళ్లను చుసి రక్తపోటు పెంచుకోవటం.మూడో ప్రమాద హెచ్చరిక ఎగరవెయ్యటం.

ఇలా ఇంకొన్ని చాంతాడంత కాపోయినా మోచేత్తాడంత ఉన్నయ్...పైన చెపిన విధంగానే వాటన్నిటి గురించి రాసే ఓపిక లేదు.

నాకు మిగిలిన సంతృప్తి ఏవిటి ?

-- పద్ధెనిమిది మంది పిల్లల్లో, తెలివిని బట్టి సానపెట్టగా పెట్టగా, అమ్మానాన్నల పని పట్టగా పట్టగా, పదహారు మందికి లక్షణమైన తెలుగు రావటం.
-- చురుకైన పిల్లవాళ్లు నా దగ్గర కాపోయినా ఎవరి దగ్గరికెళ్ళినా, ఎక్కడైనా ఇట్టే పట్టుకుంటారు. మన ప్రెతాపానికి గీటురాయి ఏవిటంటే, ఆ చురుకుదనం లోపించిన పిల్లలకు నువ్వెలా చెప్పావ్, వాళ్లెంత నేర్చుకున్నారు అన్నదే. అలా ఆరుగురు చురుకు లేని పిల్లలను చురుకు ఉన్న పిల్లలతో సమానంగా తీసుకొచ్చేసా. అదో సంతృప్తి.
-- డ్రైవుకెళ్ళినప్పుడల్లా పిల్లవాళ్ళకు ఐఫోన్లిచ్చి / డి.వి.డు లు పెట్టి దరిద్రం చెయ్యకుండా, నా మాట విని కార్లో ఓహ బుక్కు, పెన్నో/పెనసిలో పెట్టుకొని, పిల్లవాళ్లతో భాషకు సంబంధించిన ఎక్సర్సైజులు చేయించిన కొంత మంది తలిదండ్రులను చూసి తృప్తిగా ఆ రోజు నిద్దరోవటం.
-- ఆ పద్ధెనిమిది మంది పిల్లలూ, ఈరోజుకి ఎక్కడ కనపడ్డా, ఒహ ఇద్దరు తప్ప నాతో అంతా చక్కగా తెలుగులోనే మాట్టాడ్డం ఆనందం కలిగించే విషయం.

అయ్యా అవీ - విధానాలు, కష్టాలు, సంతృప్తులు, ఆనందాలు....

మరి ఒహ సంవత్సరన్న చెప్పి ఎందుకు ఆపేసా అని అడుగుతారా ?

ఉచితంగా చెపుతున్నా ఈ తలిదండ్రుల అలసత్వం చూసిన్నూ, ఇంకా మరికొన్ని కారణాల మూలాన్నూ...అవి అన్నీ తర్వాత తీరిగ్గా ఎప్పుడైనా....

చివరిగా ఒహ మాట చెప్పాలె - చెప్పేవాడికి, అంటే టీచరుకు తన దగ్గర నేర్చుకునేవాడి మీద కొన్ని సహజమైన ఆశలు ఉంటాయి. కొన్ని పెట్టుకుంటాడు. అవి నెరవేరినప్పుడు ఇద్దరికీ, వాళ్ళిద్దరితో పాటు పిల్లవాళ్ల అమ్మానాన్నలక్కూడా సంతోషమే. కాపోతే ఆ పిల్లవాళ్ళకు భాష నిజంగా రావాలంటే వాళ్ళకిచ్చిన మెటీరియలొహటే ఉపయోగించుకొనేలా కాకుండా, అమ్మా నాన్న కూడా తమ వంతు ప్రయత్నం చెయ్యాలె, వాళ్ళ భాష పెరిగేందుకు అవకాశమివ్వాలె.  

లేకుంటే అసలు క్లాసులకు తీసుకు రావటమే దండగ. మీ పిల్లలకు తెలుగు నేర్పిచ్చటమే దండగ.

ఓం తత్ సత్!

No comments:

Post a Comment