Monday, June 9, 2014

దేవుడూ అంతే - కావాలంటే వున్నాడు. అఖ్కర్లేక పోతే లేడు !

పాఠకుడు : ఎవరూ ? యాతుడా?

కాలుడు : అవును.

పాఠకుడు : ఉన్నావా ? లేవనుకున్నాను.

కాలుడు : అనుకోలేదు. అనుకున్నాననుకున్నావు.

పాఠకుడు : అన్ని రకాల పాఠకులూ ఇక్కడికి రావలసిందేనా?

కాలుడు : సాహిత్యంలో సౌరత్యం ఉన్నవాళ్ళు

పాఠకుడు : తక్కిన వాళ్ళూ ?

కాలుడు : వాళ్ళ నమ్మకం ప్రకారం

పాఠకుడు : అసలు సాహిత్యంలో నమ్మకం లేక పోతే ?

కాలుడు : ఏమీ లేదు. దేంట్లోనూ నమ్మకం లేని వాళ్ళకి, ఏమిటీ వుండేది?

పాఠకుడు : పఠనం తరవాత జీవితంలోనే నమ్మకం లేకపోతే ?

కాలుడు : పఠనం తోనే ఆఖరు !

పాఠకుడు : నాకూ నమ్మకం లేదే ! చాలా మందికి లేదు ఇప్పుడు.

కాలుడు : లేదంటే చాలదు. నిజంగా, నిస్సందేహంగా లేక పోవాలి. లేని వాళ్ళ జీవితమే వేరు. మృగాలకి లేదు. వాటికి పఠనము, సాహిత్యమూ లేవు. మృత్యువు తోనే అంతం. పఠనంతో నిజంగా సాహిత్యాంతమనుకునే పాఠకుడికి జీవితంపైన ఆ పట్టు ఉండనే ఉండదు. అ రాతలు, ఆ వాదాలూ, ఆ భజనలూ, ద్వేషాలూ నిలచి పని చెయ్యవు. నువ్వు చెప్పేదే నిజమని నీ నమ్మకం. అవన్నీ ఏమిటి ? ఏదీ నిలవక ప్రతి నిముషం బూడిదై పొయ్యే ప్రపంచం లో సత్యమనేది, సాహిత్యమనేది ఎక్కడ వుంది ?

పాఠకుడు : కానీ పాఠక జాతి అభివృద్ధి, సత్యానికి, సాహిత్యానికి కళ్ళు తెరవగల...

కాలుడు : ఏం పాఠకజాతి ? పదేళ్ళ తరవాత ఈ ప్రపంచం వుంటుందని ఆ విశ్వాసమేమిటి ? సత్యమేదో, సాహిత్యమేదో తెలుసుకుంటుందని ఆ ఆశ ఏవిటీ ?

పాఠకుడు : అట్లా అయితే ఈ రచనల్లో విశ్వాసాలేం లేకుండా స్వార్ధంగా బతికేవాడికి ఇక లోకం లేదన్న మాట !

కాలుడు : స్వార్ధంగా బతికే పాఠకుడికి వుంది. వాడు దేనికో బతుకుతున్నాడు గనుక.

పాఠకుడు : మరి ఎవరికి లేదూ ?

కాలుడు : అంటే అందరికీ వుంది. కాని అనేక విధాలుగా వుంది.

పాఠకుడు : నాకు కాలుడు అనే వాడిలో ఎన్నడూ నమ్మకంలేదు.

కాలుడు : అయితే యాతుడివా అని నన్నెందుకు అడిగావు ? యాతుడని నన్నెందుకు అనుకున్నావు ?

పాఠకుడు : అవునేమో, అనుకున్నాను.

కాలుడు : అందుకనే అయినాను.

పాఠకుడు : అనుకోకపోతే ?

కాలుడు : యముణ్ణి కాను.

పాఠకుడు : అప్పుడు ఎవరు ?

కాలుడు : నువ్వెవరని అనుమానిస్తే వాణ్ణి.

పాఠకుడు : తరవాత ?

కాలుడు : తరువాత నువ్వేమని అనుకుంటున్నావో, అది !

పాఠకుడు : ఏమీ అనుకోవటం లేదు.

కాలుడు : అబద్ధమాడకు. నేను చెప్పనా ? సాహిత్యం స్వర్గమా, నరకమా? అనుకుంటున్నావు . అవునా ?

పాఠకుడు : నాకు స్వర్గనరకాలలో నమ్మకం లేదు.

కాలుడు : అదంతా సరేలే. అది భూలోకంలో. పుస్తకాలలో. పఠనంలో.ఇక్కడ నన్ను చూసి అనుకున్నావా లేదా ?

పాఠకుడు : మరి కాలుడు గనక తరవాత అంతేకదా నేను అనుకోవలసింది !

కాలుడు : అవును. అంతే కదా. అదే నిజం !

పాఠకుడు : సరే, ఇది స్వర్గమా, నరకమా ?

కాలుడు : నేను కాలుణ్ణయినప్పుడు, నరకమే గా నీకు ?

పాఠకుడు : నాకు నరకం లో ఎప్పుడూ నమ్మకం లేదు.

కాలుడు : లేదు. కాని నీ ఊహలూ, పఠనాలు, పనులూ, సాహిత్య ప్రపంచం లో ఏ మార్పు తెస్తాయనుకున్నావో ? సాహిత్య ప్రపంచం లోని వాడివేగా నువ్వూను ? నీలో అవి తెచ్చే ఫలితమే నరకం.

పాఠకుడు : స్వర్గం కాకూడదా ?

కాలుడు : కావచ్చు. కాని నరకాన్ని ఏరుకున్నావు.

పాఠకుడు : ఎప్పుడు ?

కాలుడు : అప్పుడే, ఇప్పుడే, నువ్వు పుస్తకం ముట్టినప్పుడే. అంటే నీ జీవితమంతా అన్నమాట!

పాఠకుడు : అంటే ?

కాలుడు : సాహిత్యం ఊహా ప్రపంచం. ఆ సాహిత్యప్రపంచం ఎప్పుడూ పఠనం అనే దాని పర్యవసానం. ఏ రచనకైనా ఫలితంవుంటుంది అనే నమ్మకం వుంటే, మరి ఫలితం వుండకుండా వుండదు. ఫలితం వుండదనే నమ్మకం వుంటే, మరి ఫలితం వుండకుండా వుండదు.

పాఠకుడు : ఆ నమ్మకం లేకపోతే?

కాలుడు : అటూ ఇటూ కాకుండా మిగిలిపోయిన ఫలితాలు అక్కడే ఆ సాహిత్యప్రపంచంలోనే అనుభవించాలి. అప్పుడు స్వర్గం లేదు, నరకం లేదు. కాని ఫలితం కలగదని పనులు చేసే వాళ్ళెవరు ?

పాఠకుడు : నువ్వు యముడవనీ, ఈ సాహిత్య ప్రపంచం నరకమనీ ఎందుకు అనుకున్నానంటే, ఒకప్పటి భయాలూ, అలవాట్లూ వొదలక. అంతే కానీ నమ్మకం వుండి కాదు.

కాలుడు : మరి ఏం విశ్వసించావు ?

పాఠకుడు : నాకేం తెలీదన్నాను.

కాలుడు : సరే, ఇప్పుడు నేర్చుకుంటావు.

పాఠకుడు : ఏం నేర్చుకుంటాను ?

కాలుడు : ఏం నేర్చుకోవాలని వుంటే అదే !

పాఠకుడు : ఏమీ లేదనా!

కాలుడు : అదే నేర్చుకుంటావు. నరకం లో.

పాఠకుడు : మరి ఈ శిక్ష ఎందుకు ?

కాలుడు : నీ సాహిత్యావినీతి కార్యాల ఫలితంగా.

పాఠకుడు : అట్లా రండి. సాహిత్యంలో నీతి అంటే ఏమిటి ? అవినీతి అంటే ఏమిటి ?

కాలుడు : నీకు తెలుసా ?

పాఠకుడు : నాకు తెలీదు. తెలుసునన్నవాళ్ళతో వాదిస్తాను.

కాలుడు : నీ వాదాలు నాకు తెలుసు.

పాఠకుడు : సాహిత్యప్రపంచంలోని పుస్తకాలు చదివారా ?

కాలుడు : నిన్ను చదువుతున్నానుగా ఇప్పుడు !

పాఠకుడు : నేను చాలా సార్లు మారాను.

కాలుడు : అన్ని మార్పులతోటీ స్పష్టంగా నిన్ను చదువుతున్నాను.

పాఠకుడు : మరి చెప్పండి పాఠకనీతి అంటే ఏమిటో ?

కాలుడు : నువ్వేమంటే అదే !

పాఠకుడు : అయితే నాకు శిక్ష ఎందుకు ?

కాలుడు : నువ్వనే పాఠకనీతికే నువ్వు విరుద్ధంగా చాలాసార్లు ప్రవర్తించావు గనక. కాదా ?

పాఠకుడు : అవును. కానీ నా ఆదర్శం చాలా ఉన్నతం.

కాలుడు : కాని, నీ నీతి కీ, నీ ఆదర్శానికీ నువ్వు అపకారం చేసుకున్నావు. దానికి పరిశాంతి ఈ నరకం !

పాఠకుడు : అసలు ఏ ఆదర్శం లేకుండా పుస్తకాల్లోదీ, తోటి పాఠకులనేదీ నీతిగా తీసుకుని బతికే వారికి నీతి గా వుండడం సులభం.

కాలుడు : అవును.

పాఠకుడు : మరి వాళ్ళకి ?

కాలుడు : స్వర్గం

పాఠకుడు : స్వర్గమా ? ఎందుకు ?

కాలుడు : నీతి గా బతికారు గనక. వాళ్ళ మనసులో సాహిత్యావినీతి చేశామనే నేరభావంలేదు గనక.

పాఠకుడు : నేరభావం లేక పోతే చాలునన్న మాట. ఇక నేరమనేది లేదా?

కాలుడు : అదేగా చదివావు ఇన్నాళ్ళూ? సాహిత్యంలో పాప పుణ్యాలు లేవనీ, చదివిన ఊహలను బట్టి మనసు కల్పించుకుంటోదనీ, ఎవరి అంతరాత్మ వారికి ధర్మకర్త అనీ!

పాఠకుడు : అంటే సాహిత్యంలో స్వర్గ నరకాలకి మనసులే ఆధారమా ?

కాలుడు : అవును. అంతే. నువ్వు చదివిన పుస్తకాలే. అందులోని మాటలే. కాని నీకు నమ్మకం లేదన్న మాట.

పాఠకుడు : మరి ఇదంతా నిర్ణయించే దెవరు ?

కాలుడు : నువ్వే !

పాఠకుడు : తక్కినవాళ్ళనీ ?

కాలుడు : వాళ్ళే !

పాఠకుడు : మరి నువ్వూ !

కాలుడు : నువ్వు వున్నావంటే వున్నాను అని చెప్పాను కదూ !

పాఠకుడు : చాలా అన్యాయంగా వుంది వ్యవహారం.

కాలుడు : ఏమిటి ?

పాఠకుడు : చదవలేని సాహిత్యంలో నమ్మకముంచితే, స్వర్గమా ?

కాలుడు : ఆ !

పాఠకుడు : నేను చూసిన దొంగ పాఠకులకీ, మూఢులకీ, పురుగుల్లాంటి రచయితలకీ ?

కాలుడు : వాళ్ళకీ అట్లాంటి స్వర్గమే. అంటే, వాళ్ళు కోరుకునేలాంటి స్వర్గం. వారు ఆరాధించే రచయితా.

పాఠకుడు : ఎంత బుద్ధి హీనుణ్ణి ! నేనూ ఓ రచయితని నమ్మితే …

కాలుడు : ఏం లాభం ? నువ్వు నమ్మలేవు. అయినా ఇప్పుడైనా మించిపోయిందేమీ లేదు. గట్టిగా కోరుకుంటే సాహిత్యవైకుంఠానికి వెళ్ళవచ్చు. కాని నీకెప్పుడూ నరకానికి పోవాలనేగా కోరిక.

పాఠకుడు : మరి వీటిని నిర్ణయించే దేవుడు ?

కాలుడు : దేవుడూ అంతే. కావాలంటే వున్నాడు. అఖ్కర్లేక పోతే లేడు ! 

(Part 1 Complete - Based On Chalam's Writings
Original Write Up in December 2009
Unicoded June 2014)

Part 2 - When ever the typing is done.. :)

1 comment:

  1. ఇప్పుడే మీ బ్లాగ్ లింక్ కనుక్కుని ,కొలంబస్ అమెరికా ను కనుక్కున్నప్ప టి ఆనందం పొందుతున్నాను, శ్రీ శ్రీ గారి టిప్పణి చదువుతూ ంహదానందం పొందుతూ , మీకు ధంతవాదాలు చెప్పడం నా విధి ..అని తలచి ..

    వసంత లక్ష్మి

    ReplyDelete