Tuesday, May 20, 2014

నాకు తట్టలే!

నాకు తట్టలే!

తమోరి చుచ్చుఱుకుగా వుండె. ఉద్దరి మీదంగ చేలికలు దొబ్బిచ్చి బుడ్డగోషి ఎగ్గట్టి తలకంల మున్క ఏస్తి. నీరు చల్లగడ్డలెక్కుండి బుత్తి బుత్తి ఆయె. తడాకం తమ్మిపూలతో తమాముగుండె. గా తమ్మిపూలన్ని తిమిరారి సామొంక చూసుడు జూశి ఉసులే ఉసులు.

తెప్పాకుళంల నే దిగిన కాడ్నే దొందంగా ఎనుములు దిగబడి బుడుకల్ జేస్తున్నయ్. ఎండల వాండ్ల నిగారం చూడ శాతనైతల్లే. కాని, అయి మలీమసంగ, తెవులుగున్నట్టు నాకైతే అనిపిస్తలేదు.

ఎడగడ్డమీన బీఱబుఱ్రగా ఒక చలపత్రం పులాకి ఉండె. కింద మడిమంచంలెక్కున్న బుఱ్ఱగాడు కూలబడి ఓపాలి తెప్పాకుళం వొంకల జూస్కొని ఎనుములకు కేకేసిండు. ఎనుములు ఆని మాట ఎందుకినలేదో నాకు తట్టలే!

బోదడు పులాకికి ఆన్కోని కూరుకు బోతుండు. ఎనుములు తోల్కపోక ఆడెందుకు గుడాకల బడిండో నాకు తట్టలే!

బురకడి లాగరిమీన కంతిరీగ గీమని ఱంతు జేస్తుండె. ఆడు కంతిరీగను తోల్తుండు. చలపత్రం పత్తిరి రాల్తుండె. ఆటినీ తోల్తుండు. నా మున్కలైనై. నేటుగ జూస్తే నాది నీరుపోరేనా? ఎనుములు బుడుకల్ దీసే చుంగుడు నీట్లనే నా మున్కలైనైలే అని నాకు తట్టలే!

బురకడు మళ్ళ ఎనుములను రమ్మని పిలిస్తుండె. ఆని పిలుసుడుకు పత్తిరి రాలె గాని ఎనుములు సూడలే. ఆడు అర్సి అర్సి బీఱువాఱు పడిండు. ఆ బురకడు గంత ఈచవడిండెందుకో, సాలెకు పోక ఈ ఎనుములు తోలుడేందో నాకు తట్టలే !

-- Wrote ఏప్రిల్ 2010

-- Unicodified May 2014

No comments:

Post a Comment