Saturday, March 6, 2010

విభ్రమం, ప్రేంఖణం, ఉల్లాసం...అబ్బబ్బా!

తిక్కనామాత్యులవారి పద్యం ఈవేళ మధ్యాహ్నం ఆ "సినిమా" లో నాలుగువందల ఒకటోసారి విన్నాక (అన్నిసార్లు చూసాను ఆ సినిమా!) అర్జునుడే నేనైనంతగా నాలుగువందల ఒకటోసారి మళ్ళీ ఉత్సాహం వచ్చింది. ఛా!

కాంచనమయవేది కాకనత్కేతనో
జ్జ్వల విభ్రమము వాడు కలశజుండు
సింహలాంగూల భూషిత నభోభాగకే
తుప్రేంఖణము వాడు ద్రోణసుతుండు
కనక గోవృషసాంద్ర క్రాంతి పరిస్ఫుట
ధ్వజసముల్లాసంబు వాడు కృపుడు
లలితకంబుప్రభాకలిత పతాకావి
హారంబు వాడు రాథాత్మజుండు
మణిమయోరగ రుచిజాల మహితమైన
పడగవాడు కురుక్షితిపతి మహోగ్ర
శిఖర ఘనతాళ తరుహారు సిడమువాడు
నురనదీసూనుడేర్పడ జూచికొనుము

రేలంగిగారు కౌరవుల్ని చూసినా గుర్తుపట్టలేరు. సారథిగారు సకలవిద్యా ప్రవీణులు కాకపోయినా, ఆహవరంగ ప్రవీణులు కాబట్టి వారి వారి చిహ్నాలతో రేలంగిగారికి పరిచయం చేసిన పద్యం ఇది. జెండా పై యజ్ఞవేదిక (బంగారు మయమైన) చిహ్నం కలవాడు ద్రోణుడనీ, సింహపుతోక జెండా కలవాడు అశ్వత్థామ అనీ, గోవు / వృషభరాజాల జెండా కలవాడు కృపుడనీ, అత్యంత సుందరమైన శంఖం తన ధ్వజచిహ్నంగా కలవాడు కర్ణుడనీ, మణులతో కూడిన సర్పాలు తన ధ్వజచిహ్నంగా ఉన్నవాడు రారాజనీ, పోతే చివరిగా మీకు వదిలిన చిహ్నం - భీష్ములవారి ధ్వజచిహ్నం ఏమిటో పాఠకులలో ఎవరైనా చెప్పాలె. :) ....

ద్రోణుడితో మొదలుపెట్టి, భీష్ముడితో పరిచయం ముగించడంలో అర్జునులవారి తంత్రం ఏమిటో తెలియదు కానీ, వాళ్ళిద్దరే ఆహవరంగంలో తనకు సరిసమానులో లేక నిలువరించగలిగినవారో అని గూఢంగా చెప్పినట్టే తోస్తూన్నది. మరోపక్క, ఫల్గుణుడు జన్మతహ వీరుడు కాబట్టి ఇతర వీరుల్ని గౌరవింపచేసారనుకోవచ్చు. వీరగుణాన్ని గాండీవంతో గుండెలో గుచ్చిపారేసిన తిక్కన గారికి నమోన్నమః - విభ్రమం, ప్రేంఖణం, ఉల్లాసం...అబ్బబ్బా!

తిక్కనగారి సవ్యసాచిత్వాన్ని ఆస్వాదించాలంటేనో / అనుభవించాలంటేనో ఇలాటిదే ఇంకోటి

ఏనుంగునెక్కి పెక్కేనుంగు లిరుగడ
.....

ఆదికవిగారి భారతం పదాలతో అలా అలా ఉయ్యాలలూగిస్తూ పోతూ వుంటే, తిక్కనగారి భారతం ఆ ఉయ్యాల పక్కనే మంచి గంధపు అడితీ పెట్టి ఊగిన ప్రతిసారీ గంధపుపొడి మీద రాలుస్తూ సాగిపోతుంది. అదండీ లెఖ్ఖ...! అలాగుండాలి!

No comments:

Post a Comment