Thursday, December 31, 2009

కొత్తతెను గొచ్చింది! కోత్తెనుగు సచ్చింది!

శ్రీ కూచి నరసింహము గారు 1923లో వ్రాసిన పత్రికావిలేఖనములు అనే రచనలో పాతతెనుగు గురించీ, కొత్తతెలుగు తమాషా గురించి - వరహాల్రావు అనే ఒక విద్యార్థి పాత్రచేత ఏమనిపిస్తారంటే...

దేఁవుడికి దణ్ణాలు! దేఁవుడికి దణ్ణాలు!
కొత్తతెను గొచ్చింది! కోత్తెనుగు సచ్చింది !
దిక్కుమాలిన పాతతెనుగు పోతూవుంది
బతికాఁవ్ రా! బాబు! బతికాఁవ్ రా!
'ఉప్మాలు' లే విహను 'ఉత్తపీచు' ల్లేవు
బతికాఁవ్ రా! బాబు! బతికాఁవ్ రా!
చదవకుండా తెనుగు చచ్చిన ట్లొస్తుంది
రాకేం జేస్తుంది రావడం లేదా?
'ప్రాఁదెనుఁగుఁగమ్మంటి పాత్తెనుగు తొంగుంది'
బతికాఁవ్ రా! బాబు! బతికాఁవ్ రా!
సంధులూ గిందులూ చచ్చుసూత్రాలన్ని
పోయాయ్ ! పోయాయ్! పోయాయ్ రా!
మన భాషలో ఫెయిలు మాఁయఁవై పోయింది
మార్కులన్నీ మనవె! మరేఁవి టున్నాది!
బూతుమాట ల్లేని పొస్తకా లన్నిన్ని
బారతా లవ్తాయి! పాఠాల కొస్తాయి!
చూడడం, చదవడం, చూపించడం, దిద్ది
తన్నడం, తిట్టడం, తప్పిపోయిందిరా!
యింతసులభ బ్భాష యిహయెక్కడున్నాది?
దాన్ని దెచ్చినవాళ్ళు దైవాలు! దైవాలు!


ఫలశ్రుతి కూడ చెప్పిస్తారు ఆ ప్రథమ తరంగానికి.. :)

శా. స్కూల్ఫైనల్తెలుగందుమార్కులుఘనఁవ్, ఇంటర్ప్రవేశంధ్రివఁవ్
తప్పుల్రాశిన తప్పులంటు నోరెత్తకుం డుండడఁవ్
పూర్వగ్రంధఁవులన్ని మూలబడడఁవ్, రావంటు-ఊమూల్గడఁవ్
భాషంతాచెడదీశి కూచుని లబోలబ్బోయటం చేడ్వడఁవ్

32 ఔన్సుల కోకు! రసపట్టు!

2008లో విడుదలైన క్లింట్ ఈస్ట్ వుడ్ సినిమా "గ్రాన్ టొరీనో" తర్వాత నేను చూసిన సినిమా - రాబర్ట్ డౌనీ, జూడ్ లా నటించిన, క్రిందటి వారం విడుదలైన "షెర్లాక్ హోంస్" అనే ఇంగ్లీషు సినిమా. ఈ సినిమానే ఎందుకు అని అడిగితే దానికో కథ, దానికో కమామీషు , ఆ పైన ఒక స్క్రీన్ ప్లే కూడ ఉన్నది. ఐతే ఆ భాగోతం అంతా చెప్పకుండా క్లుప్తంగా చెప్పుబాబూ అంటే - ఆర్థర్ కానన్ డోయల్ సృష్టించిన షెర్లాక్ హోంస్ పాత్ర , అప్పుడెప్పుడో నా చిన్నప్పుడు పుస్తకాలు చదవటం మొదలు పెట్టిన దగ్గరినుంచి, పురాణ పాత్రల తర్వాత నా బుర్రలో ఉన్న మలుపుల్లో దాక్కుని అప్పుడప్పుడు నేను ఇక్కడే వున్నానంటూ కలల్లో కూడ కనపడేంత అరాచకం సృష్టించిన పాత్ర. సరిగ్గా అలాటి పాత్ర ఇంకోటి కూడ ఉందండోయి - "రాబిన్ సన్ క్రూసో". ఆ క్రూసో కథ ఇక్కడ చూడొచ్చు. అంత అరాచకాభిమానం కాబట్టి, ఈ రాబర్ట్ డౌనీ సినిమాలు ఏవీ ఇంతమటుకు చూడకపోయినా నా అభిమాన డిటెక్టివ్ కోసం వెళ్ళానన్నమాట.

పావుగంట ముందు కారులో బయలుదేరాను, పార్కింగు చేసాను, చల్లగా వుందని కోటేసుకున్నాను, కవుంటరు దగ్గరికి నడిచెళ్ళాను, లైన్లో నిలబడ్డాను,జేబులో చెయ్యెట్టాను, వాలెట్ తీసాను, అందులో 10 డాలర్ల ఇరవైదు సెంట్లు తీసాను, కవుంటర్లో చెయ్యెట్టి టికెట్టడిగాను గట్రా గట్రా గొడవలన్నీ మీకు చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు, కానీ ఆ అవతార్ సినిమా చూసినోళ్ళు అలానే రాసారు కాబట్టి ఇప్పటి ట్రెండు ఇదేనేమో అని ఒక రాయేసానన్నమాట. అలాగే మామిడికాయ షేకులు, మంచూరియాలు, పకోడీలు, నూడుల్స్, ష్రెక్ తలకాయలంత బుట్టలో పాప్ కార్ను, వేళ్ళకి జిగురేసేసే నాచో చీజు, సొమాలియాలో పిల్లాడికి ఒకనెలంతా సరిపోయే మంచినీళ్ళ బాటిలంత ప్లాస్టిక్కు గళాసులో 32 ఔన్సుల కోకు, అవేవీ లేకపోయినా సినిమా చూసేసేవాళ్ళల్లో ఒకడిని కాబట్టి, చూసేదే తక్కువైనా నేను ఎప్పుడు సినిమాకు వెళ్ళినా అదనపు ఖర్చు ఉండదు అనటంలో ఏమాత్రం సందేహమూ, చెప్పుకోటానికి సంశయమూ లేదు.

సరే సినిమా మొదలయ్యింది, మొదటి అరగంట బ్రహ్మాండం. బాగుంది. ఆ మొదటి అరగంటలో హాన్స్ జిమ్మర్మాన్ సంగీతం అదరగొట్టాడు అని చెప్పలేము కానీ, ఆ సంగీతం సహాయంతో సినిమా అదేదో లోకంలోకి తీసుకెళ్తుందేమో అని ఒక రకమైన ఫీలింగు కలిగించింది. అలానే లార్డ్ బ్లాక్ వుడ్ చేత చేతబడి వగైరా వగైరాలతో సినిమా ఊపందుకుంది. ఈ బ్లాక్ వుడ్ వేషం వేసిన నటుడి పేరు తెలియదు! - అలా అనటం కన్నా ఆయనగారి మొహమూ, ఆక్షనూ నచ్చలేదు కాబట్టి గుర్తుపెట్టుకోలేదు అనటం న్యాయం. మళ్లీ సినిమాలోకొస్తే - విచిత్రమైన సిక్స్ పాకు శరీరంతో మరింత చిత్రమైన దొమ్మీలు చేస్తూ, ప్రతీదాన్నీ హబుల్ టెలిస్కోపంత భూతద్దంలోనుంచి చూస్తూ, పరిశీలిస్తూ, గుర్తుపెట్టుకుంటూ షెర్లాక్ హోంస్ జీవితం డాక్టర్ వాట్సన్ (జూడ్ లా) సహాయంతో నడుస్తూ ఉంటుంది. డాక్టర్ వాట్సన్ , ఈ డిటెక్టివ్ స్నేహితుడి గోలతో అల్లకల్లోలంగా నడుస్తున్న జీవితం నుంచి శలవు తీసుకుని, పెళ్ళి చేసుకుని గృహస్థాశ్రమ జీవితాన్ని గడుపుదాం అనుకుంటాడు, కానీ మనోడు పడనివ్వడన్నమాట. బ్లాక్ వుడ్ గారు జనాల్ని భయకంపితుల్ని చేస్తూ వుంటే పోలీసులు తీసుకెళ్ళి బొక్కలో పెడతారు. అక్కడ కూడా జనాల్ని చంపేస్తూ ఆయన, ఆ డిటెక్టివ్ ని పంపించండి అని మన మద్దెల చెర్వు సూరిగారిలాగా షెర్లాక్ హోంస్ గారిని పిలిపించుకుని, కటింగు ఇస్తాడు.

కోర్టు బ్లాక్ వుడ్డుకు మరణశిక్ష విధించి అమలు చేస్తుంది. మరణశిక్ష అమలుపర్చాక బ్లాక్వుడ్డు చచ్చిపోయాడని డాక్టర్ వాట్సన్ ధృవీకరించటంతో, నా పక్కసీట్లో కూర్చున్న సుమారు ఎనిమిదేళ్ళ పిల్ల వాళ్ళ అమ్మతో "Oh that guy is dead, can we go get somemore popcorn pls అని వాళ్ళ అమ్మతో గుసగుసలాడటం వినపడి ఆ పర్వతంగారు నా కాళ్ళు ఎక్కడ తొక్కిపారేస్తుందో అని సద్దుకుని కూర్చున్నా. ఆవిడ వెళ్ళి మళ్ళీ ష్రెక్ తలకాయంత బుట్టలో పాప్ కార్ను తెచ్చి ఆ పిల్ల ఒళ్ళో పెట్టింది. కరకరలు, జుఱ్ఱుళ్ళు మొదలు అయ్యాయి.

సరే ఆ గోలమనకెందుకని మళ్ళీ సినిమా తెరలోకి వెళ్తే - విలన్ గారు చచ్చిపోయాక సమాధిని చీల్చుకుని, చిరంజీవి అదేదో సినిమాలో మట్టిలో కప్పిపెట్టాక మోటర్సైకిలుతోనో, జీపుతోనో ఆపద్బాంధవుడిలా పైకి లేచొస్తాడే అలా - మళ్ళీ లేచొచ్చి, హత్యలూ గట్రా చేస్తూ, కలకలం సృష్టిస్తూ - హీరో గారిని బుఱ్ఱతో చిత్తు చెయ్యటానికి, ఐరీన్ అనే ఒక అమ్మాయిగారిని (రేచల్ మెక్ ఆడంస్) వదులుతారు. ఇలా ఎత్తులు పైఎత్తులు వేస్కుంటూ, ఒక గంటన్నర నడిచింది. ఈ గంటన్నర - ఒక ఏడడుగుల భారీకాయుడి విన్యాసాలు ( వీరిని చూస్తే మూన్ రేకర్లో రోజర్ మూర్ గారిని చితగ్గొట్టిన భారీకాయుడు రిచర్డ్ కీల్ గుర్తుకొచ్చాడు), అంతకుముందు సీన్లో అగమ్యగోచరంగా మిగిలిపోయిన క్లూల ముడి ఉన్నట్టు వుండి హీరోగారు విప్పెయ్యటం, దానితో పాటు మరిన్ని సమస్యలు తెచ్చిపెట్టుకోవటం...ఇలా నడుస్తుంది. ఈ గంటన్నరలో వేసిన సెట్టింగులు ఇంతకుముందు ఏదో ఒక సినిమాలో చూసినవే అనిపిస్తాయి. భారీకాయుడితో యుద్ధంలో జూడ్ లా, హీరోగారి మీద ఒక పేద్ద పడవ/ఓడ, తత్సంబధితమైన ఓడ ముక్కలు పడబోతూండగా రక్షిస్తాడు. ఆ సీను, గ్రాఫిక్కులతో కలిసిపోయినందుకో ఏమో కొద్దిగా ఫరవాలా. కాపోతే సినిమాలో ప్రతిదానికీ హీరోగారు మార్షల్ ఆర్ట్స్ లో ఆలోచించి బుఱ్ఱలు రామకీర్తన పాడించడం అనేది కొంచెం ఓవర్ అయ్యిందనే చెప్పొచ్చు.

చివరికి హీరో ఒక పుస్తకం సాయంతో (మాయలఫకీరు ప్రాణాన్ని దాచిన స్థలం తెలుసుకున్నట్టుగా) విలన్ గారు పార్లమెంటులో పెద్దల సమావేశాన్ని రక్తి కట్టించబోతున్నాడని మాపుల మీద గీతలేసి చూపించి, దాన్ని భక్తి మార్గం పట్టించి, విలన్ గారి బండారం బయటపెట్టి - బోధ చేసి, వారిని పరలోకానికి పంపించి జనాలకు విందు చేస్తాడన్నమాట. అయ్యా అదీ కథ.

రాబర్ట్ డౌనీ ముఖంలో విపరీతమైన కళ - "ఛార్మ్" అంటారే అది వున్నది. వేషధారణ- బట్టలు, మేకప్పు వగైరా అన్నమాట - రాబర్ట్ డౌనీకి చాలా అందం తెచ్చిపెట్టాయి. అతన్ని చూడటం నాకు ఇదే మొదలైనా - కుర్రోడు "భాఘా" నచ్చాడు. యాక్షన్లో జూడ్ లా, డౌనీ కన్నా ఒక ఎత్తు పైనే వున్నాడని చెప్పొచ్చు. సినిమా హాల్లో నవ్వులూ పెద్దగా వినపడలా (నాతో సహా!).

అయ్యా అదీ సంగతి - సినిమా మొత్తానికి బాగుంది.. రాబర్ట్ డౌనీ కోసం, జూడ్ లా కోసం చూడొచ్చు. గై రిచ్చీ స్క్రీన్ ప్లే మీద ఇంకా కొంచెం శ్రద్ధ పెట్టుంటే రసపట్టులో పడేది. అనవసర ఆర్భాటాలు చేస్కోకుండా, ఊహల్లో మునిగి తేలకుండా, ఆశించకుండా వెళితే చాలా టైంపాస్ సినిమా.

టైటిలు కు దీనికి సంబంధమేమన్నా వున్నదా ?

అలాగే! ఓహో అలాగేఁ ఓహోహో అలాగేఁ...

Sunday, December 27, 2009

గుడిలో గోల!

ఈ రోజు ఆదివారం కాబట్టీన్నూ, ప్రతి ఆదివారం పొద్దున్న పూట మా ఊర్లో వున్న గుళ్ళో - గణపయ్యకు అభిషేకం జరిపే రోజు కావటం మూలాన్నూ, ఆ అభిషేక సమయంలో "రుద్రం" చదువుతారు కాబట్టిన్నూ, చిన్నప్పుడు తాతగారి దగ్గర చమడాలు లేచిపోయేలా దెబ్బలు తిని వల్లెవేసిన రుద్రం మర్చిపోవటం మూలాన్నూ, మర్చిపోయినందుకు ప్రాయశ్చిత్తంగా గత రెండు నెలలుగా ప్రతి ఆదివారం వెళ్ళి ఆ "రుద్రం"లో పాలుపంచుకోవటం మూలాన్నూ, మతిలో గతి తప్పిన నమకం, చమకం మళ్ళీ దారిలో పడటం మూలాన్నూ - ఆ మహాదేవుడి కృప మళ్ళీ కొద్దిగా లభిస్తోంది అనే చెప్పాలి.

ఈ రోజు వైకుంఠ ఏకాదశి కావటం మూలాన్నూ, గుళ్ళో జనాల తాకిడి ఎక్కువగానే వున్నది. మహా పండితులు శ్రీ ఉమాశంకర్ దీక్షిత్ గారు, ఆలయ అధికారి, స్థాపించినవారు ఈ రోజు కనపడ్డారు. ఆయన పర్వదినాల్లో తప్పక దర్శనమిస్తారు. ఈ రోజు ఆయన ఆధ్వర్యంలో "రుద్రం" జరగబోతోందేమో అని చాలా ఆనందం వేసింది. కానీ, ఆశ అడియాస అయ్యింది. సరే అభిషేకం, పెద్దపూజారి శ్రీ సుబ్బారావుగారు మొదలుపెట్టారు. రుద్రం కాక గకార గణపతి సహస్రం, ఇతర మంత్రాలతో (అవేవో నాకు తెలియదు!) అభిషేకం నడుస్తోంది.

ఇక్కడ పిట్టకథలు కొన్ని చెప్పుకోవాలి. ( ఈ పిట్ట కథలూ, కాకరకాయలూ అన్నీ అభిషేకం ముందు జరిగిన, నేను చూసిన సీన్లన్నమాట.) ఈవేళ గుడికి వచ్చిన జనాభాలో సగం మందికి పైగా కన్నడిగులు, 30 శాతం అరవ వాళ్ళు, 10 శాతం నార్త్ ఇండియా వాళ్ళు, మిగిలిన 10 శాతం తెలుగు వాళ్ళు అన్నమాట. సరే కన్నడిగుల్లో మగవాళ్ళలో చాలా మంది పాంటు షర్టుతో వచ్చారు బానే వున్నది. ఆడవాళ్ళు పట్టుచీరలు కట్టుకు వచ్చారు. అదీ బానే వున్నది. అరవ వాళ్ళు కొంతమంది పాంట్లూ, చాలా మంది పంచెలు, అడ్డబొట్ల మీద చందనం, దాని మీద కుంకుమ విపరీతంగా పూసుకుని వచ్చారు. అదీ బానే వున్నది. ఇక నార్త్ ఇండియా వారు సరే సరి.

మన తెలుగు వారి వద్దకు వద్దామిప్పుడు. వారిలో ఒకరు (ఇక్కడ ఒకరు అంటే, ఒకళ్ళు అవ్వొచ్చు, ఒక కుటుంబమూ అవ్వొచ్చు అన్న మాట!) లాగూతోనూ, ఒకరు తొడల మీద చిరుగులు పడ్డ జీన్సు పాంటుతోనూ, ఒకావిడ కాప్రీసుతోనూ, ఇంకొకావిడ మోకాళ్ళ మీదకు స్కర్టు, దానికి తోడు రేయ్బాన్ కళ్ళజోడు (దేవుడి శక్తిని తట్టుకోవటానికి కాబోలు), ఇంకొకాయన పైజమాతోనూ, ఇంకొకావిడ ఇక్కడ రాయలేని డ్రస్సుతోనూ వచ్చారు. ఆవిడను చూసాక "హరహరమహాదేవ" అని చెంపలు వేసుకుని పక్కకు జరిగి నిలబడ్డాను. ఆ నిలబడడం నిలబడడం, ఒక పూర్తి స్వచ్ఛమయిన తెలుగు జంట, భర్త తెలుగాయన - భార్య అరవావిడ అయిన ఇంకో జంట పక్కన ఇరకాల్సి వచ్చింది.

ఇక వారి మాటలు ఇవీ -

సగం తెలుగు జంటలోని భర్త - "ఏమండీ - మీరు ఫాల్సంలో(ఇదో ప్రదేశం!) వున్న రెష్టారెంటుకు వెళ్ళారా ? చికెన్ అదిరిపోతుందండీ - మీరు తప్పకుండా అక్కడికి వెళ్ళాలి" (ఇదంతా తెలుగులోనే చెపుతున్నాడనుకునేరు - మీ ఖర్మ! పక్కా ఆంగ్లంలో)..."శంభో శంకరా" "నారాయణ నారాయణ" - గుళ్ళో ఇవి తప్పితే మాట్లాడటానికి మీకేం దొరకలేదురా అనుకుని , ఆ పక్కనే వుంటే ఇంకేం వినాల్సి వస్తుందో అనుకుని మరింత పక్కకు జరిగా.

ఈలోపల శ్రీ ఉమాశంకర్ దీక్షిత్ గారి నుంచి ఒక ప్రకటన, అభిషేకం ఐపోయాక, గుడి వెనక భాగంలో ప్రసాదం వుంటుంది, భక్తులందరూ అక్కడికి వెళ్ళి ప్రసాద వినియోగం చేస్కోండి అని - ఐతే ఈ వేళ వైకుంఠ ఏకాదశి మూలాన, ఉప్మానూ, రవ్వకేసరీ మటుకే వున్నాయి, అన్నపు వంటకాలు ఏవీ లేవు అని ఆయన చెప్పడంతో మన తెలుగు జంటల్లో హాహాకారాలు చెలరేగాయి. ఒకావిడ వాళ్ళ అత్తగారితో "Usually ప్రతిసారి Curd Rice పులిహోర వుంటాయి. ఇవ్వాళ్ళ రైస్ లేదంట. Oh Oh this is not good అని అనటం, అది విని పక్కనున్న ఇంకో తెలుగు జంటలోని భర్త "O yA! it's the same in other temples too. ఇవ్వాళ్ళ Everywhere is like that " అని అనటం, నేను మరింత పక్కకు జరగటం జరిగింది. ఆ జరగటం జరగటం పంచముఖ ఆంజనేయ స్వామివారి పాదాల దగ్గరికి జరిగామన్నమాట.

సరే ఈలోపల ఇంకో జంటలోని భర్త వారి కుమార రత్నాన్ని గుళ్ళో వున్న దేవుళ్ళందరి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళి దణ్ణం పెట్టిస్తూ, ఆంజనేయుల వారి దగ్గరకు వచ్చాడు. ఆయన ఆ కుమార రత్నం ప్రశ్నకు నా బుఱ్ఱతో సహా పక్కనున్న వారందరివీ తిరిగిపోయేలా చెప్పిన సమాధానం మీరంతా ఇప్పుడు వినాలన్నమాట. అసలింతకీ కుమార రత్నం అడిగిన ప్రశ్న - " who is this and why does he have 5 faces" పితామహుల సమాధానం - "He is monkey god. He has horse face and pig face on either side and he's very powerful. You should pray him always" - ఆ దెబ్బ నుంచి తేరుకునేలోపల కుమారరత్నం వారి సమాధానం - "I will not pray to monkeys and pigs" - పితామహుల మోములో పెద్ద దరహాసం, పక్కనే వున్న వాళ్ళ ఆవిడ మోములో వికటాట్టహాసం he's so funny అని ముందు అని " నో అఖిల్ - తప్పు - డోంట్ సే లైక్ దట్." అని అన్నది. భగవంతుడా ఈ క్షోభ నుంచి నన్ను రక్షించు నాయనా అని మళ్ళీ ఓ మూలకు జరిగి అరవ్వాళ్ళ సంతలోకి దూరా. ఆ సంతలో వాళ్ళేం మాట్టాడుకున్నా, నాకర్థం కాదనే ధైర్యంతో!

సరే అభిషేకం మొదలవుతూ సంకల్పానికి వచ్చారు. నాదైపోయాక, నా పక్కనున్న అరవ కుటుంబం వంతు. "రావణ్" అనే పేరు "పునర్ పూసం" అనే నక్షత్రంతో - ఏ గోత్రమో తెలియని ఒక నల్ల సిద్ధి చెబుతూ వుంటే మతి పోయింది! రావణుడనే పేరు కలవాళ్ళున్నారనిన్నీ, ఆ పైన వారి నక్షత్రం ఆ శ్రీరామ చంద్రుల వారి నక్షత్రం పునర్వసు అవటం యాదృచ్ఛికమా లేక, మాయా, కనికట్టా అనేది అర్థం కాని అయోమయ లోకంలోకి పడబోతూండగా ఆ పక్కనే వున్న ఒక తెలుగు కుటుంబం నన్ను రక్షించింది. "పిల్లుల" గోత్రం అని చెప్పి. ఆ అయోమయం నుంచి భయోమయం లోకి నెట్టావా అని అనుకుంటూండగా, "పిల్లుల" గోత్రమా అని పూజారి గారు మళ్ళీ అడగడం - కాదు కాదు "పిల్లుట్ల" అని ఆయన చెప్పటం జరగటంతో కొద్దిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూండగా - ఆ పక్కనాయన "తాబేలు" గోత్రం అని చెప్పాడు. ఇక పరిస్థితి పవర్ హౌస్ పాపన్న లాగా తయారయ్యింది. ఇలాటి గోత్రాలు గత నలభై ఏళ్ళలో ఎన్నడూ వినకపోవటం మూలాన (మీలో ఆ గోత్రాలకు చెందినవారు ఎవరన్నా వుంటే వారికి క్షమాపణలతో!). చివరిగా "చిత్త" గోత్రం - "కౌండిన్యస" నక్షత్రం అని గుళ్ళోకొచ్చిన ఆనందంతో తబ్బిబ్బుపడ్డ ఒకానొక బ్రాహ్మణ కుటుంబాన్ని చూసి ఏమనాలో తెలియలా!

సరే సంకల్పం అయిపోయింది, అభిషేకం అయిపోయింది. మంత్రపుష్పం అయిపోయింది. అప్పుడు సుబ్బారావుగారు (ప్రధాన పూజారి) "వాంగో వాంగో బద్రీ" అనటంతో ఒకాయన, అదే ఆ బద్రీ అనే అరవాయన "మహాగణబదిం" అని ఒక పాట అందుకున్నాడు. ఇదేమిటి ఈ "బదిం" ఎప్పుడూ వినలేదే అనుకుంటూండగానూ, ఆయన రెండో సారి "గణబదిం" కు రాగానే ఆ బద్రి గారికి నాలుగు జంటల ఇవతల వున్న జంటలో అప్పటిదాకా వాళ్ళ అమ్మ భుజం మీదకెక్కి అందరినీ బోసినవ్వుతో చూస్తున్న పాప "బేర్" అని నూటొక్క రాగం ఎత్తుకుంది, అదీ చెవులు చిల్లులు పడేలా. బద్రి గారి "బదిం" ఒక్క నిమేషం ఆగి ఆ బేర్ తో నాకు సంబంధం లేదు - ఉన్న సంబంధమంతా బదింతోనే అనుకుంటూ తన ప్రయాణం తను సాగించింది. చివరకు పాట అయిపోయింది, పాప ఏడుపూ ఆగింది. బద్ర్ ఆ పాప వంక, ఆ పిల్ల తల్లి వంక చూసి తల అడ్డంగా ఊపటమూ జరిగిపోయింది.

ఏదైతేనేం ఇవ్విధమైన అనుభవాలతో నిజంగా "వైకుంఠాన్ని" చూపించిన ఆ వెంకటేశ్వర పాదాలకు నమస్కారాలు చేసుకుంటూ - వెంకటేశ్వర స్వామి వారికి ఎదురుగా నిర్మించిన వైకుంఠ ద్వారం (చాలా సుందరంగా వున్నది) నుంచి అలా బయటకు వచ్చి తీర్థం తీసుకుని, ప్రసాదం వినియోగం చేసుకుని ఇంటికొచ్చి పడ్డానండీ. ఒక విషయం మటుకు చెప్పాలి, మా సుబ్బారావుగారు చేసే అలంకారం చూడాలంటే నిజంగానే రెండు కళ్ళూ చాలవు. అలా రెప్పెయ్యకుండా స్వామివారినయినా, అమ్మవారినయినా అలా చూస్తూ వుండిపోవాల్సిందే. అలాగే చిన్నపూజారి శ్రీరాం గారి గొంతులో వినపడే "గణపతి పంచకం" సాక్షాత్తూ ఆ శైలనివాసానికీ, ఆ గణనాయకుడి పాదాల వద్దకు చేరుస్తుంది. అంత మధురంగా పాడతారు. ఏ జన్మలో చేసుకున్న అదృష్టమో కానీ - ఆహా!

అయ్యా అదీ సంగతి. ఇదంతా ఒకవేళ ఓపికగా చదివుంటే మీ ఓపికకు మెచ్చి ఈ వైకుంఠ ఏకాదశి రోజున ఆ స్వామి వారి ఆశీస్సులతో సంతృప్తి చెందుదురుగాక!

Wednesday, December 23, 2009

కే.సీ.ఆర్ గారి పృచ్ఛకత్వం ! "కాఖాగాఘాకిజ కాటన్నాయాటీజ" ట

ఈనాడువారు చిదంబర "అన్ని రాజకీయ పార్టీలతో సంప్రదింపులు" రహస్యాన్ని బట్టబయలెందుకు చెయ్యాలన్నట్టు, చేస్తే ఆఫీసు అద్దాలెక్కడ పగులతాయన్నట్టు, ఎవరో వచ్చి ఎవరి బొమికలో విరక్కొడతారన్నట్టు "రాష్ట్రంలో తక్షణం శాంతిని నెలకొల్పండి : చిదంబరం" లో అతితెలివిగా కలిపేసి చేతులు దులుపుకున్నారు. లేపోతే వారు రామోజీరావూ ఎందుకవుతారు , అది ఈనాడు ఎందుకవుతుంది?

ఈ సంప్రదింపుల ఎత్తుకోళ్ళ, దింపుకోళ్ళ పరిణామం ఆశించిందే అయినా, మళ్ళీ బందులతో, పనిలో పనిగా ప్రభుత్వ ఆస్తులతో, విద్యార్థుల - ప్రజల జీవితాలతో ఆడుకోవటానికి భూత ప్రేత పిశాచ గణాలు శివాలెత్తుతూ తయారైపోతున్నాయి. పరిస్థితి అంతా అదుపులోనే ఉందంటూ ప్రకటనలు చేస్తూ, బూచిని చూపెట్టినట్టుగా భూ.ప్రే.పి గణాలతో కుదుర్చుకున్న లోపాయకారీ ఒప్పందంలో భాగంగా (ప్రస్తుతానికి గాసిప్పు మాత్రమే - కానీ నిజమైనా అయ్యుండొచ్చు!) చంద్రహాస దరహాసంతో ఆ సుందరవదనారవిందమ్మీద ముసిముసినవ్వులు పూయిస్తూ - 144 సెక్షను విధించడమైనది అని చేతులు దులుపుకుంటున్నారు మన ముఖ్యమంత్రి గారు.
(అసలుగా వెనకమాల జరుగుతున్న ఏదో పేద్ద గూడుపుఠాణీ అనిన్నీ, కాంగిరేసు ఎదుర్కుంటున్న ఇతర సంక్షోభాల నుండి దారిమళ్ళించే ఊదుడు గొట్టమనిన్నీ కూడా గాసిప్పులు మరి! )

కొద్దిగా అయినా చైతన్యం వున్నవారెవరన్నా, అలా వీలుకాకపోతే రక్షక భటులన్నా - ఈ ఆస్తుల విధ్వంసానికి పాల్పడేవారిలో ముగ్గురినో నలుగురినో తీసుకెళ్ళి, తగలబడుతున్న ఆ ఆస్తుల్లోకి తోసిపారేసి బయటకు రాకుండా కాపలా కాసి మాడిమసైపోయేటట్టు చేస్తే మిగతా భూ.ప్రే.పి మూకకు బుద్ధి వస్తుందేమో అని అప్పుడప్పుడూ అనిపిస్తూంది.

ఎవరి ఆస్తి వారికి ప్రాణం, ఎవరి ప్రాణం వారికి ప్రియం. సంయమనం కోల్పోయి, మా ఆవేదన పట్టించుకోకపోతే హింసే శరణ్యం అంటే, ఆ హింస మీ ఆస్తుల మీద ముందు చూపించుకోండి అని ఆ పరమపిత ఉద్ఘాటిస్తున్నాడు. నిన్న నిజాము హయాములో మీకు జరిగింది, ఈవేళ ఇతరుల మీద చూపిస్తున్నారనుకోవాలా కొంపదీసి ? సోదరుల ఆవేదన అర్థవంతమైనదే అనుకున్నా,రాష్ట్రంలోని అనేకంగా వున్న ఇతర వెనకబడిన ప్రాంతాల ప్రజలతో కలిసి, ఒక కార్యాచరణ రూపొందించుకునో, పని చెయ్యని నాయకులకు తన్నోపదేశమో చెయ్యాలి కానీ...ఇదేమి వైనం? ఇదేమి విపరీతపు పోకడలు?

తెలంగాణా ప్రాంతాల్లానే రాష్ట్రంలోని 60 - 70 శాతం ప్రాంతాలు అభివృద్ధికి నోచుకోలేదన్నమాట విస్మరించి "మూడు కాళ్ళ కుందేలు ముడ్డిలో మూతెట్టుక్కూర్చుంటే ఎట్టా?"

ఈ ముష్కర మూకల్లో విద్యార్థులుండడం మరింత శోచనీయం.

ఇక రాజీనామాస్త్రాన్ని కె.సి.ఆర్ మహాశయులవారు పాపం చిక్కి శల్యమైన పొదిలో మిగిలిపోయిన బక్కచిక్కుళ్ళ అస్త్రాల్లోంచి తియ్యలేక తియ్యలేక తీసి "మూతాండీవం" ఎక్కుపెట్టి వినోదం తిలకించటానికి తయరైపోతున్నారని మరిన్ని వార్తలు ఈనాడువారి సౌజన్యంతో తెలిసినాయి ఇప్పుడే..సంతోషం.. ఛానళ్ళవారికి, బ్లాగుల్లో దిక్సూచి లేకుండా తిరిగే వాదులకు కావలసినంత పని, బుర్ర వున్నవాళ్ళకు ఆవేశకావేషాలతో కూడిన వినోదం...గట్రా.....గట్రా....

60 యేళ్ళనుంచి లాక్కొస్తున్న బండి ఇరుసుని కే.సి.ఆర్ మహాశయుల వారు ఇరుకున పెడదామని శాయశక్తులా ప్రయత్నించగా, వారికి మిగిలినదేమనగా హాస్పిటల్ బెడ్డులో ఎక్కించుకున్న "టి.పి.ఎస్" అనే పదార్థమో, అదేదో అంటున్నారే అది మాత్రమేననిన్నీ, ఇక్కడి డాలర్ స్టోర్లలో పిల్లవార్లను సంతోషపెట్టటానికి బహూకరించే అవార్డు ట్రోఫీ, దానితో పాటు రాసిచ్చే (గీతలున్న) తెల్లకాగితపు ప్రశంసాపత్రంలోని "తెలంగాణా గాంధీ" అన్న పదమేననిన్నీ...ఆ ప్రశంసాపత్రం ప్రజల నాలిక గీక్కోటానికి కాక, ఆయన నోరు,నాలిక గీక్కోటానికి కూడా పనికిరాదని కూడా చెప్పుకుంటున్నారు - ఏది నిజమో ఏమో - అయినా నాకెందుకు !!

సమిధలై పోయిన విద్యార్థులూ, కాబోతూన్న అమాయక తెలంగాణా ప్రజలు, ఆమాటకొస్తే ఇతర సీమాంధ్ర తెలుగు ప్రజలూ, సమస్త తెలుగు ప్రజానీకం - తమంతట తామే తమ చేతులతో కొద్దిమంది నాయకులకు తొడిగిన గండపెండేరాలు తళుకుల జిలుగులతో వెక్కిరిస్తూంటే ఆ ధగధగలకు మైమరచిపోతున్నారనీ, కుటుంబంలోనే కాక బయటి ప్రపంచానికీ ఎంత లోకువ అయిపోతున్నామన్నది పట్టించుకోకుండా, ధగధగలు మాయమయ్యాక చీకట్లో మగ్గవలసింది స్వయంగా వాళ్ళే అన్న ధ్యాస కూడా లేకుండా "అదేదో" జరుపుకుంటున్నారని,....ఇంకా బోలెడు రాయాలని వున్నా, మనసొప్పుకోవట్లేదనీ....అయ్యా అదీ సంగతీ....

ఏదేమైనా - పాపం గొర్రె జనాలు కసాయి ఎక్కడ అని ఒకసారి అడిగాక, ఆ వార్త కసాయికి వినపడ్డాకా...ఏమవుతుందీ ?

అదలా పక్కనబెడితే ఈ తతంగమంతా చూస్తూ వుంటే

అస్థివత్ బకవచ్చైవ
చల్లవత్ తెల్లకుక్కవత్
రాజతే భోజ! తే కీర్తి!
పునస్సన్యాసిదంతవత్

అనే పద్యం గుర్తుకొస్తోంది! :) ఇక్కడ భోజులవారు స్వయానా మన నాయకమ్మణ్యులేనని ఒక మదిలో మెదిలిన చిలిపి ఊహట... అయ్యా అదీ సంగతీ....

ఆయనెవరో పృచ్ఛకుడు అతితెలివి ప్రదర్శించి

"కాఖాగాఘాకిజ కాటన్నాయాటీజ" అని సమస్య ఇస్తే

అవధాని శ్రీ చిదంబర శాస్త్రిగారు

"చాఛాజాఝాచి జ చంచన్నాయా ఛీజ
తాథాదాధా తిజ తాతన్నాయా థూజ
పాఫాబాభా పిజ పాపన్నాయా పీజ
" అని ఆపారట

ఆ పృచ్ఛకుడు బిత్తరపోయి - దీని అర్థమేమిటి అని అడిగితే

మీ సమస్యకర్థముంటే మాపూరణకూ అర్థమున్నట్టే అన్నారట శాస్త్రిగారు...అలా వున్నది...మన కే.సీ.ఆర్ గారి పృచ్ఛకత్వం

Saturday, December 12, 2009

1956లో - జరుక్ శాస్త్రి అలా అన్నారన్నమాట

ఎంత వద్దనుకున్నా, నేను ఎంతగానో అభిమానించే జరుక్ శాస్త్రిగారు కాబట్టి సైటులో పెట్టింది ఇలా బ్లాగు జనాలకి తెలియాలని, మూసేసిన బ్లాగు మళ్ళీ తెరవాల్సి వచ్చింది. హతోస్మి!... హతోస్మి!

విశ్వనాథ వారి సమగ్ర వ్యక్తిత్వాన్ని ఈ వ్యాసంలో అలా ఒక్కసారి కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపించారు జరుక్ శాస్త్రిగారు, తన ధోరణికి విభిన్నంగా. అదీ ఇందులోని చమక్కు.

ఆంధ్రపత్రిక - జనవరి 14, 1956 లో ప్రచురితమైన ఈ వ్యాసం అందించిన మా నాన్నగారు శివరామ శర్మగారికి వందనాలతో. ఆయన చాలా వాటిని జాగ్రత్త చేసినట్టే, దీనిని కూడా ఫైలు ఫోల్డర్లో పెట్టి జాగ్రత్త చేసారు. కానీ ఆ ఫైలుకు, అందులోని పేపర్ కట్టింగులకు అవసానదశ సమీపించడంతో ఐదారేళ్ళ క్రితం ఆ ఫైలులోనుండి వ్రాసుకోగలిగినంత ఒక పుస్తకంలో వ్రాసుకున్నారు. ఆ పుస్తకం, మొన్నీ మధ్య స్నేహితుడు హైదరాబాదు వెళితే వాడికిచ్చి పంపించారు. అదీ కథా కమామీషు అన్నమాట.

ఈ కింద లింకు నొక్కి, ఆ పేజిలో చివరన వున్న జరుక్ శాస్త్రిగారి వ్యాసం చదూకోండి.!

వ్యాసాలు

ఆ పుస్తకంలోని ఇతర వ్యాసాలు మళ్ళీ ఎప్పుడన్నా

వంశీ

Wednesday, July 15, 2009

తెలుగు నవల (1873 - 1975) - శ్రీ అక్కిరాజు రమాపతిరావు AUDIO

శ్రీ అక్కిరాజు రమాపతి రావు గారు మంజుశ్రీగా తెలుగు ప్రజలకు, సాహిత్యాభిమానులకు చిరపరిచితులు. మంజుశ్రీ గారి గురించి శ్రీ చీకోలు సుందరయ్య గారు ఇలా అంటారు - "మంజుశ్రీ కథలు రాశారు, నవలలు రాశారు, సాహిత్య చరిత్రలు, జీవిత చరిత్రలు రాశారు. అనువాద సాహిత్యం అందించారు. భాషాచరిత్రలో నిరుపమాన సేవ చేశారు. సంపాదకులుగా ఎన్నో గ్రంథాలు వెలయించారు. సంకలనాలు, కూర్పులు, సాంఘిక చరిత్రలు, ఆధ్యాత్మిక రచనలు..లెక్కలేనన్ని. ఇక వక్తగా, ఉపన్యాసకుడిగా, పరిశోధకుడిగా, వివిధ సాహితీ ప్రక్రియల్లో న్యాయనిర్ణేతగా ఎంతో చైతన్యం అందించారు. పందొమ్మిదో శతాబ్దం కందుకూరిదైతే ఇరవయ్యో శతాబ్దంలో అంతటి ప్రతిభ చూపినవారిలో అక్కిరాజు రమాపతిరావు గారు ప్రముఖులు" అని అంటారు.

అక్కిరాజు రమాపతిరావు గారు సుమారు 1975 ప్రాంతంలో రాసిన "తెలుగు నవల" రచనలో తెలుగు నవల గురించి, దాని పుట్టుపూర్వోత్తరాల గురించి, 1975 దాకా నవలా ప్రస్థానాన్ని చక్కగా కళ్ళకు కట్టినట్టు వివరిస్తారు. దాదాపు 47 పేజీలు కల ఆ పుస్తకం ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడెమీ వారు 1975లో ప్రచురించారు. ఆ "తెలుగు నవల"ను ఆడియో రూపంలో మీ ముందుకు తీసుకుని రావడానికి ప్రయత్నం చేసాను. ఆ రచనలోని మొదటి 15 పేజీలు, 40 నిముషాల నిడివి కల భాగం ఆడియోగా ఇక్కడ వినవచ్చు.

తెలుగు నవల - మొదటి భాగం

రెండు, మూడు భాగాలు త్వరలో మీ ముందుకు...

Thursday, July 9, 2009

కృత్యాద్యవస్థ - శ్రీ విశ్వనాథ సత్యనారాయణ (Audio)

నవ్యసాహిత్య పరిషత్తు వారి ' ప్రతిభ ' పత్రిక 1936 నవంబరు నెల సంచికలో కవిసమ్రాట్ శ్రీ విశ్వనాథ సత్యనారాయణగారు వ్రాసిన 'కృత్యాద్యవస్థ' వ్యాసం ఆడియో రూపంలో.

ఈ క్రింది లంకె నొక్కండి

కృత్యాద్యవస్థ - శ్రీ విశ్వనాథ సత్యనారాయణ

ఇదే వ్యాసం డాక్టర్ పురిపండా అప్పలస్వామిగారి సంపాదకత్వంలో ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడమీ వారు వెలువరించిన 'సారస్వత వ్యాసములు' రెండవ సంపుటంలో ప్రచురించబడింది. విషయం తెలియజేసిన ద్వా.నా.శాస్త్రిగారికి ధన్యవాదాలతో.

విశ్వనాథ వారి గురించి తెలుగు వారికి చెప్పేదేముంది ....

విశ్వనాథవారిని చాలా చాలా సంకోచిస్తూ అందుకున్నాను....చదువుతూంటే ఏదో తెలియని ఉద్వేగం, గొంతులో ఏదో తేడా....మొత్తానికి 23 నిముషాలు అదో లోకంలో విహరించి వచ్చి పడ్డాను...

మైకులోకి చదవటమే, నేనూ మొదటిసారిగా ఆ వ్యాసాన్ని చదవటం....రెపరెపలాడుతున్న పేజీలు తీసుకుని రికార్డర్ ముందు కూర్చుని ఎకాఎకిన (లోపల ఏదో తడబడుతూ) చదివిన వ్యాసం...ఎక్కడయినా ఏదన్నా లోపం కనపడితే క్షమాపణలు కోరుకుంటూ....

ఇన్ని రేడియోషోలలోనూ, ఇతర ఆడియో పుస్తకాలు చేసినప్పుడు కానీ నాకు ఏదో తెలియని, ఇది అని ఖచ్చితంగా చెప్పలేని ఇంత వింతయిన అనుభవం ఎదురు కాలేదు....జయహో విశ్వనాథ ...జయజయహో!

Friday, July 3, 2009

"అప్పలం - చప్పలం"

హిందీ సినిమా సంగీత దర్శకుల్లో నేను ప్రాణం ఇచ్చేసేది ఎవరికంటే సి.రామచంద్ర గారికి

చా నిజమా! ఎంతమందికి ఎన్ని సార్లు ప్రాణం ఇస్తావు? తెలుగులో పెండ్యాల గారంటావు, పింగళి గారంటావు, మార్కస్ బార్ట్లే గారంటావు, సముద్రాల గారంటావు - నీ పంచప్రాణాలు వీరేనన్నమాట

సరేలే - ఇంకా తీసుకెళ్ళి చిలకలో పెట్టి, బాలరాజుని తెప్పిస్తా అనలేదు...నిజమే చెపుతున్నా నాయనా...ఆయన పాటలు ఏవి విన్నా అదో ఆనందంలో మునిగిపోతాను....

సరే సరే ! ఐతే నీకు బాగా నచ్చిన పాట ఏమిటో చెప్పు ?

"అప్పలం చప్పలం" అని "ఆజాద్" చిత్రంలో ఆయన స్వరపరచిన పాట వింటూంటే మటుకు గడ్డం చేసుకోనప్పుడేమో, గడ్డం కైలాసం వంక సాగిపోతుంది, చేసుకున్నప్పుడు నందిలాగా ఆ దవారం వద్ద కాపలా కాస్తూ ఉంటుంది అన్న మాట...ఇక ఆ పాట చూస్తే మటుకు అదేదో అంటారే - "సింక్రనైజ్డ్ స్విమ్మింగో" ఏదో అని, వాళ్ళ బూడిద.... అదెందుకు పనికొస్తుంది ఈ నర్తకీమణుల ముందు?..

ఎక్కడ ఎక్కడ....?

ఇదిగో ఇక్కడ..ఇక్కడ

"అప్పలం చప్పలం"

చూసి నువ్వే నిర్ణయించుకో, రామచంద్ర గారి గురించి తెలుసుకోవాలి అంటే వక్కలపీడియా తోటలో నక్కలాగా నక్కి తెలుసుకో....

ఈ పాటకో చరిత్ర ఉందండీ....పాటల రచయిత రాజిందర్ క్రిషన్ గారు మద్రాసులో అప్పళం తింటూంటే సి.రామచంద్రగారు దాని మీద పాట రాయగలవా నువ్వు అని చాలెంజీ చేస్తే , ఓ చస్ ఇంతేనా అని అలా అలవోకగా రాసి పక్కపడేసారట...ఆయన అంత తేలిగ్గా రాసి పక్కనపడేస్తే రామచంద్రగారు అంతకన్నా తేలిగ్గా పాట కట్టేశారు....నా మనసులో పెట్టేశారు.....అదండీ సంగతి

తెలుగు ఆడియో పుస్తకాలు - ఏది ఉత్తమ కళ? - శ్రీ దేవులపల్లి రామానుజరావు

శ్రీ దేవులపల్లి రామానుజరావు గారు

తెలుగు ప్రజలకు, సాహిత్యాభిమానులకు వీరి గురించి పరిచయం అవసరమే లేదు.ఆంధ్ర సారస్వత పరిషత్తు వీరి నిర్మాణ శక్తికి శాశ్వత కీర్తి స్తంభం. ఆంధ్రప్రదేశ్ సాహిత్య అకాడెమీ చరిత్ర వీరి కార్యనిర్వాహక శక్తి నివేదిక. ఆయన వ్రాసిన "నవనీతము (వ్యాస సంపుటి)" అనే రచన నుండి తీసుకున్న "ఏది ఉత్తమ కళ?" అనే వ్యాసం ఆడియో రూపంలో ఇక్కడ ...

తెలుగు ఆడియో పుస్తకాలు

ఇలాటివి నాకు ప్రథమ ప్రయత్నం కాబట్టి, సమయం గడిచేకొద్దీ శ్రోతల సహకారంతో రికార్డింగులను ఇంకా బాగా తీర్చిదిద్దడానికి యత్నించడం జరుగుతుందనీ విన్నవించుకుంటూ

ఆ విరుపులు, ఆ ఝలక్కులు, ఆ చమక్కులు

అదొక కొత్త కలం - మత్తెక్కించే గళం - ఆ మాటలు, ఆ పదబంధాలు, ఆ సమాసాలు, ఆ పేర్లు, ఆ వాక్యాలు, ఆ విరుపులు, ఆ ఝలక్కులు, ఆ చమక్కులు - అన్నీ కొత్తదనంతో తళతళ మెరిశాయి.

ఎక్కడా ? ముందు ఇక్కడ నొక్కండి

పింగళి నాగేంద్రరావు

"నీవేనా నను తలచినది" సెక్షన్లోకి వెళ్ళి చదువుకోండి...

పింగళి నాగేంద్రరావుగారికి నీరాజనాలు అర్పిస్తూ "చిత్ర సకుటుంబ సచిత్ర మాసపత్రిక" జూన్ 2009 సంచికలో ప్రచురితమయిన వ్యాసాన్ని అందించిన మిత్రులు శ్రీ దేవరపల్లి రాజేంద్ర కుమార్ గారికి ధన్యవాదాలు తెలియచేసుకుంటూ....

Saturday, June 27, 2009

నానా.....నానా..... రుట్ట తెయ్

నానా.....నానా..... రుట్ట తెయ్

*్%$@$^^**())(*^%$@@ రుట్టా అంటే ? తెయ్యాలా ? అంటే

రు ...రు.... రుట్ట.....అదీ అదీ "మైలాపూర్"లో తిన్నా ఇందాక మొన్న...

ఓ ...."రొట్టె" కొచ్చిన తిప్పలా? సరే...రేపు తెస్తాలే...

ok...రేపు... రేపు....ఇందాక మొన్న ఆఫీస్ నుంచి రుట్ట తెయ్ తెయ్....

$%్@@@@**((...అదిగో నీళ్ళ బాటిల్ మీద లే, పడిపోతావ్... ( 5 gallon అల్ హాంబ్రా బాటిల్ అన్నమాట!! ..నేను అన్న వ్యవధానం లేకుండా దాని మీంచి పడటం జరిగింది...)

బేర్...బేర్.....మ్మ్మ్మ్.......నానా...నానా...నేను డాం పడ్డా .... లేపుకో....

లేపుకో నా....%4$^^^%^^*^^*&

Friday, June 26, 2009

"టాకీ టెక్నిక్ - చలన చిత్ర నిర్మాణ కళ" - వెల కట్టలేని పుస్తకం

"టాకీ టెక్నిక్ - చలన చిత్ర నిర్మాణ కళ" - మహారచయిత శ్రీ తెన్నేటి సూరి గారు 1939లో రాసిన అద్భుతమయిన పుస్తకం ఇప్పుడు మార్కస్ బార్ట్లే గారి వెబ్సైటులో

ముందు ఇక్కడ నొక్కండి - మార్కస్ బార్ట్లే

పుస్తకం "What is it" సెక్షన్ లో

వెలలేని పుస్తకాన్ని అందించిన మిత్రులు పరుచూరి శ్రీనివాస్ గారికి ధన్యవాదాలతో

Monday, June 22, 2009

మాయాబజార్ కథాసంగ్రహం - April 1957 చందమామ నుంచి

ఎక్కడ ? ముందు ఈ లంకె నొక్కండి

పింగళి నాగేంద్ర రావు

వీరతాళ్ళు సెక్షన్ లోకి వెళ్ళి అక్కడ చదవండి

Sunday, June 21, 2009

సుప్రసిద్ధ సినిమాటోగ్రాఫర్ మార్కస్ బార్ట్లే గారి ఇంటర్వ్యూ

సుప్రసిద్ధ సినిమాటోగ్రాఫర్ మార్కస్ బార్ట్లే గారి ఇంటర్వ్యూ ఇప్పుడు చూడొచ్చు....ఎక్కడ ? మొదట ఇక్కడ నొక్కండి

మార్కస్ బార్ట్లే

లోపలికి వెళ్ళింతర్వాత "వీడియో / ఫోటోస్" అన్న సెక్షన్లోకి వెళ్ళి .........ఇరవై మూడు నిముషాల ఆనందంలో మునిగిపోండి

అందించిన మిత్రులు పరుచూరి శ్రీనివాస్ గారికి ధన్యవాదాలతో....

Wednesday, June 17, 2009

వాయిదాకే విసుగొచ్చి హెచ్చరించడంతో - ఆడియో పుస్తకాలకి శ్రీకారం!

ఎన్నో నెలల నుంచి చేద్దాము అనుకున్న పని,వాయిదా పడీ పడీ, చివరికి వాయిదాకే విసుగొచ్చి హెచ్చరించడంతో బుర్ర కుదురుకుని మొదలుపెట్టా.

ఆ పని ఏమిటి? దాని కథా కమామీషు ఏమిటి?

వస్తున్నా అక్కడికే వస్తున్నా..

తెలుగులో ఆడియో పుస్తకాలు రికార్డు చేసి ప్రజనుల్లోకి, పురజనుల్లోకి వదలటం....

ఎట్టెట్టా ? తెలుగులో అలాటివి ఉన్నట్టు నేను ఎప్పుడూ వినలేదే ? సరే మొదలు పెట్టావు - గొప్ప పనే, మరి ఎలాటి రచనలు, సంగతులు వినొచ్చు అందులో?

ఆ సంగతంతా చెప్పేముందు - మొట్టమొదటిగా ఇక్కడ ఉన్న ఆడియో వినండి....

తెలుగు హరికథా వాజ్మయం

అది దేని గురించా ? హరికథ గురించి - మావయ్య ద్వా.నా.శాస్త్రి గారి గురువుగారు "ఆచార్య తూమాటి దొణప్ప"గారు రాసిన "ఆకాశభారతి" అనే రచనలోనుండి తీసుకున్న ప్రసంగ వ్యాసం - "తెలుగు హరికథా వాజ్మయం"తో ఈ ఆడియో పుస్తకాలకి ఓనమాలు, వగైరా వగైరా....

ఇలాటివి - అంటే 1950-60 కి పూర్వం ఉన్న సాహిత్య రచనల్లో నుండి ఏరుకున్న ఆణిముత్యాలు ఒక చాంతాడంత లిష్టుగా తయారు అయ్యాయి.......అవి ఒకటొకటిగా - ప్రతి రెండు వారాలకి ఒక ఆడియో పుస్తకం చొప్పున విడుదల చేస్తానన్నమాట.

సరే పైదంతా ఒక వేళ వింటే, విన్నాక, చెవులు రక్తాలు కారినా, కారకపోయినా - నచ్చితే - ఎందుకు నచ్చిందో చెప్పండి, నచ్చకపోతే ఎందుకు నచ్చలేదో , నాలుగైదు లైన్లలోనో, ఒక ఠావు సైజు రాతలోనో చెప్పండి - ఇంకా బాగా వచ్చేటట్టు ఎలా చేయొచ్చో సలహా పడెయ్యండి - అంతే కానీ - మంచి ప్రయత్నం, అభినందనలు, ఆల్ ద బెష్టు , శుభం భవతు, అని ఒక్కొక్క లైను రాస్తే EGO అంటారే - దానికి భోజనం దొరుకుతుందేమో కానీ, నాకు అసలయిన సంతృప్తి కలగదు.... కాబట్టి రాసేటప్పుడు కొద్దిగా "పెన్ను" జాగ్రత్త పె(ప)ట్టుకుని రాయండి - ("ఒళ్ళు" అంటే బాగుండదు కాబట్టి పెన్ను అన్నా!)..

సర్వేజనా స్సుఖినోభవంతు!

Sunday, June 14, 2009

ఉలవ చారులో బొమికేసినట్టే !

ఏక వ్యాఖ్య తవికలు

ఇది అందరినీ ఉద్దేశించిందే అని మీరు అనుకుంటే ఉలవ చారులో బొమికేసినట్టే...అలాటి ఉద్దేశం లేదని, ఇలాటి ఉద్దేశం కూడా లేదని సభాముఖంగా మనవి చేసుకుందామన్నా అహం అడ్డువస్తోందేమో అని ఊరుకుంటే తంపెడు పూలు తట్ట మీదికెక్కి కొక్కిరాయి లాగా కూసినాయట...అదండీ ఇప్పుడు మరి విపరీతార్ధాలతో కూడిన ఏక వ్యాఖ్య తవికలు చూద్దామని ఎన్నో రోజుల నుండి తపన పడుతున్న నిన్నటి నాగన్న నెమ్మదిగా నాకలోకానికి పయనించెనట...నానీలంటే మనసుకు ఎంత గిలిగింతలు పుడతాయో, నానూలు అంతే గట్టిగా అల్లుకుపోయి, నీనూనె నెత్తిన రాసుకున్నంత ఇదిగా మొదలై, సలసల కాగుతున్న నానూనె నీ మీద కుమ్మరించ....

ఇక తాంబూలాలు స్వీకరించమని ప్రార్థన..బంధుమిత్ర సపరివార సమేతంగా ఈ ఏక్ నిరంజన వ్యాఖ్యలకి విచ్చేసి భోజన తాంబూలాదులు స్వీకరించవలె అని ప్రార్థన...తాంబూలంలో వక్కలు సున్నము ఇవ్వబడవు, ఉత్త ఆకు నమలుకొండి....ఇక భోజనంలో తెల్లని అన్నం ఒక్కటే పెట్టబడును, ఎవరి కూరలు, పప్పులు వాళ్ళే తెచ్చుకోవలెను...

ఎన్ని కూరలో, ఎన్ని పచ్చళ్ళో - ఈ చిన్ని పళ్ళెంలో

తన్నే దాకా, ఎక్కడుందో - బురదలో పంది

అదో చదరంగం, పెట్టాను దానికి - రెండు కిటికీలు

చేతిలో చెంబు, ఊర్లో చెరువు - ఆహా ఏమి సుఖం

అదో ఎర్రని ముక్కు, చీదితే బర్రున - వచ్చింది గంపెడంత

తెల్లని అన్నం, తెగ తిన్నాను - వచ్చింది పొట్ట

డాబా మీద పడుకుని, సూర్యుణ్ణి చూస్తుంటే - కళ్ళు పోయినాయి

బావిలో చేద, జర్రున లాగితే - బోలెడు నీళ్ళు

తెల్లని జుబ్బా, నల్లని పైజమా - ఆహా ఏమి వేషం

రాలిన పూలు, రాలిన ఆకులు - ఒకే చెట్టునుండి

ఏమిటీ లోకం, ఇదేనా మూలం - అదేరా జీవితం

అవి బండలు, ఇవి కొండలు - ఏవి వేప మండలు?

అక్కడ మనిషి, ఇక్కడ జంతువు - ఇదేనా ప్రపంచం

అదో లోయ, అందులో మేనా - ఎదీ పెళ్ళికూతురు

అదొక కంప, దానికింద ఉన్నదొక - బంక

అదిగో పువ్వు, ముడిస్తే సిగ్గు - విచ్చితే నిగ్గు

ఇంతకు ముందు ఎక్కడయినా చదివినట్టు అనిపిస్తే భవదీయుడి దోషం లేదని, ఉన్నా అది చదివిన వారి తిలాపాపమవుతుందని, అయితే గోదానం చేసుకోవాలని....

పనికొచ్చే పనులు....మ్మ్మ్...మ్మ్మ్మ్...

ఎవరికి ?

ఏమిటీ ?

ఎందుకు ?

చెప్పొచ్చావులే పెద్ద....

నీ నుండి ఇలాటివి అస్సలు....

పోనీలెండి పాపం....

ఎవరి కాంట్రవర్సీలు వాళ్ళే సృష్టించుకోవాలి అన్న పెద్దల మాట చద్ది మూట

ఆహా ఏం చెప్పావయ్యా....

Monday, June 8, 2009

ఈ నాలుగు పేర్లు వినగానే నా రోమాలన్నీ.......

ఈ నాలుగు పేర్లు వినగానే నా రోమాలన్నీ నిక్కబొడుచుకుంటాయి...ఏదో తెలియని ఆనందం, ఉద్వేగానికి లోనవుతాను...

అబ్బో ! నిజంగానే ?

అవును స్వామీ - ఇందులో వెటకారం ఏమీ లేదు...అతిశయం అంతకన్నా లేదు...ఎవరేం అనుకున్నా ఇది మటుకు నిజ్జంగా నిజం...

సరేలే - ఎవరా నలుగురు ? ఏమా కథ ?

ఆ నలుగురు వీరే - మాటల మాంత్రికుడు శ్రీ పింగళి నాగేంద్ర రావు, చలనచిత్ర వినీలాకాశాన్ని వెన్నెలతో, ఇంద్రజాల మహేంద్రజాలాలతో నింపివేసిన రేరాజు శ్రీ మార్కస్ బార్ట్లీ, చిత్ర రంగంలో రచయితకి గుర్తింపు తీసుకువచ్చిన మహారచయిత శ్రీ సముద్రాల రాఘవాచార్య, అజరామర సంగీత దర్శకుడు శ్రీ పెండ్యాల నాగేశ్వర రావు...

నాకు కూడా ఒక్కసారి ఒళ్ళు ఝల్లుమన్నదయ్యా....సంతోషం...ఇంతకీ ఆ నలుగురి ప్రసక్తి ఎందుకు తెచ్చావు?

వస్తున్నా అక్కడికే వస్తున్నా - ఆ నలుగురిలో ఇద్దరి మీద వెబ్సైటు ప్రారంభించాను...

ఎట్టెట్టా - ఏది మళ్ళీ జెప్పు ? మరి ఎవరు వారిద్దరు ?

ఆ ఇద్దరూ - పింగళి వారు, బార్ట్లీ గారు....

సరే, అంతా బాగుంది కాని అబ్బాయా - కొంచెం ఆ వెబ్సైటు వివరాలు తెలియచేస్తే సంతోషిస్తాం -

1) మాటల మాంత్రికుడు శ్రీ పింగళి నాగేంద్ర రావు గారికి పాదాభివందనాలర్పిస్తూ, వారికి సంబంధించిన విశేషాలతో ఈ వెబ్సైటు మీ ముందుకు. ప్రస్తుతానికి కొన్నే ఉన్నా, మిగిలినవి త్వరలో...లంకె ఇదిగో

శ్రీ పింగళి నాగేంద్ర రావు

"అజబీదఫపా విశ్వేసకి స్వాములవారు!", హలా, డింగరీ, గిడిగిడి, డింభకా, శాయరా, బుల్ బుల్" వంటి మాటల్ని పాటలు పాడుకున్నట్టుగా పదేపదే ప్రేక్షకుల చేత పలికించిన సినీ మహారచయిత పింగళి నాగేంద్రరావు. ఆయన పాటల్లోని మాటలూ, మాటల్లోని పాటలూ సినిమా టైటిల్స్ గా వచ్చినట్టు ఇంకో రచయితవి రాలేదు.........ఎవరూ పుట్టించకుండా మాటలెలా పుడతాయి అని అసమదీయులకి వీరతాళ్ళు వేయించి......"


సరే సరే మిగతావి అక్కడా చూస్తాంలే కానీ, మార్కస్ బార్ట్లీ గారి గురించి చెప్పవయ్యా

2) తెలుగు ప్రజలకు వివాహ భోజనం పెట్టించి, గిల్పం గింబళితో కప్పేసి తన కెమేరా కన్నుతో ఇందరజాల మహేంద్రజాల టక్కు టమారాది విద్యలు ప్రజల హృదయాల్లో సహస్ర వత్సరాల వరకు నిలిచిపోయేటట్టు చేసిన మహానుభావుడు శ్రీ మార్కస్ బార్ట్లీ గారికి వందనాలర్పిస్తూ ప్రారంభించిన వెబ్సైటు లంకె ఇదిగో

శ్రీ మార్కస్ బార్ట్లీ

ఆయన గురించి శ్రీ రావి కొండల రావు గారు ఏమంటారో తెలుసా ? - "పున్నమిచంద్రుడు వినీలాకాశంలో వెలిగి, వెన్నెల కురిపిస్తే మార్కస్ బార్ట్లీ, సినీలాకాశంలో తెరమీద " పిండారబోసినట్టు " దీపాలతో వెన్నెల సృష్టించి, ప్రేక్షకుల మీద కురిపించాడు. వెన్నెల పాటల్లోని, ఆ వెన్నెల థియేటర్లోని ప్రేక్షకుల ముఖాల మీద ప్రతిఫలించేది. బ్లాక్ అండ్ వైట్ సినిమాల్లో, ముఖ్యంగా " విజయా " చిత్రాల్లో ఛాయాగ్రహణ దర్శకుడు మార్కస్ బార్ట్లీ చూపించిన వెన్నెల, సహజమయిన వెన్నెలని మించిపోయింది. అందుకే ఆ రోజుల్లోని రసజ్ఞులు ఆకాశం మీద పూర్ణచంద్రుణ్ణి చూసినప్పుడు " ఇవాళ చంద్రుడు విజయా వారి చంద్రుడిలా వున్నాడు " అని ' తిరగవేసి ' చెప్పుకునేవారు. సంబంధం వున్నా లేకపోయినా, పాట, అదీ ప్రేమ గీతం అయితే - చందమామ, వెన్నెలా విధిగా ఉండవలసిందే. అది అసహజం కాదు, కృత్రిమం కాదు, ఆహ్లాదం కోసం, ఆనందం కోసం. పాట వింటున్నప్పుడు ఆ మాధుర్యాన్ని ఎలా ఆస్వాదిస్తామో, ఆ దృశ్యాన్ని కూడా అంత హాయిగా అనుభవించాలి. పాటని చీకట్లో చిత్రీకరిస్తే ?.... "


సరే సరే మిగతావి అక్కడ చదువుతాంలే....మొత్తానికి ఎన్నో ఏళ్ళకి మళ్ళీ నా మొహంలో, మనసులో సంతోషం కనపడిందయ్యా / నిండిపోయిందయ్యా ....ధన్యవాదాలు....మరి మిగతా ఇద్దరి సంగతి ?

చెబుతా - త్వరలో చెబుతా ....ఓపిక పట్టండి స్వామీ....

ఈ వెబ్సైట్లలో వివరాలు ప్రస్తుతానికి కొన్నే వున్నా, త్వరలో మిగిలినవి అందచేస్తాననిన్నీ...... ఆ పైన సభాముఖంగా ప్రజలకు విజ్ఞప్తి ఏమిటి అంటే - ఎవరి వద్ద అయినా వీరి మీద కాపీరైటు సమస్యలు లేని వివరాలు , సరంజామా ఉంటే అందచెయ్యండి....అందుకు ముందుగానే కృతజ్ఞతలు తెలియచేసుకుంటున్నాను...ఒకవేళ హక్కుదారుల అనుమతి తీసుకోవలిస్తే మీరు అడిగి తీసుకున్నా సరే, లేదా తీసుకోవలసిన వారి వివరాలు అందచేసినా సరే.....

Tuesday, May 26, 2009

Monday, May 11, 2009

బల్లల చిల్లుల్లో నల్లుల బాధ!

కృష్ణాజిల్లాలో అమ్మమ్మగారి ఊరు చల్లపల్లి కమల, సాగర్ టాకీసుల్లో చూసిన "చిత్ర"అనుభవాలు

చల్లపల్లి - ఈ పేరు వినగానే నా రోమాలన్నీ నిక్కబొడుచుకుంటాయి...

అదేమిటి ? ఏదన్నా రోగమా ?

కాదు బాబూ కాదు ఉద్వేగం , ఆనందం, సంతోషం, ఆహ్లాదం వగైరా వగైరా అన్నమాట.

సరేలే అసలు సంగతి చెప్పు.

వస్తున్నా అక్కడికే వస్తున్నా. ఈవేళ అక్కడి సినిమా టాకీసులు, వాటితో నా అనుభవాలు, అనుభూతులు, తద్భవాలు, తద్భిన్నాలు వగైరా వగైరా చెబుతానన్నమాట.

సరే చెప్పి తగలడు...

కమల టాకీసు హాలు కెపాసిటీ సుమారు 600 అనుకుందాం. కానీ ఆట మొదలయ్యేసరికి జనం ఓ వెయ్యి మంది ఉండేవాళ్ళు. ఎలా ? ఆట మొదలయిన ముప్పావుగంటవరకూ టిక్కెట్ల కవుంటర్లో టిక్కెట్లు అమ్మేవాళ్ళు. వెయ్యి ఏం ఖర్మం, కొత్త ఆట ఐతే రెండువేల మందిని కుక్కేసేవాళ్ళు...

ఆ టిక్కెట్ కవుంటర్లో కూర్చున్న నారాయణని ఎవరయినా " ఎంతసేపయ్యింది ఆట మొదలయ్యి?" అని అడిగితే "ఇదిగో ఇప్పుడే, ఐదు నివుషాలయ్యింది. ఊపందుకోడానికి టైము పట్టుద్దిలే. డబ్బులు డబ్బుల్తీయ్" అని హడావిడి పెట్టి టిక్కెట్టు కొనిపిచ్చేవాడు. సరే పోనీ ఎవడయినా ఖర్మ కాలి ఆట మొదలవ్వటానికి ముందే వెళితే అక్కడ "క్యూ" పద్ధతి లేకపోవడం మూలానా, బుక్కింగు ఆఫీసు కవుంటర్కి ఉన్న ఒకే ఒక చిన్న బెజ్జంలాంటి "దవారం"లో చెయ్యి పెట్టి టిక్కెట్టు తీసుకోటానికి చెయ్యిలోపలికి పెట్టగలిగే ధైర్యం చెయ్యగలిగితే, కొంత మంది పిన్నీసులు విప్పదీసి పట్టుకుని అవతలివాడిని గుచ్చిపారెయ్యటానికి రె"ఢీ" అయిపోయేవాళ్ళు.

సరే ఆ పోట్లు తట్టుకుని టికెట్టు ఎలాగోలా సంపాదించుకున్నవాళ్ళ బాధలు వేరే రకంగా ఉండేవి... తలుపు దగ్గర నుంచుని ఎప్పుడు తలుపు తీస్తాడా, పరిగెత్తుకెళ్ళి ఆడోళ్ళ సెక్షన్ పక్క సీట్లు సంపాదించుకుని వెకిలి వేషాలు వేద్దాము అనుకునే కుర్రమూకల గోల ఒకవైపు, చుట్టలు, బీడీలు కొండొకచో సిగిరెట్టు కాల్చే దర్జా బాబుల గోల ఒక వైపు...సరే అవి అన్నీ తట్టుకుని అక్కడే నిలబడగలిగితే ఆ "దవారం" నుండి ఇంతకుముందు జరుగుతున్న "ఆట"లో మాటలు, ఆట చివర్లోకి వచ్చి ఉంటే హీరోగారు గళ్ళలుంగీ విలన్ గారిని దంచే ఢిష్యుం ఢిష్యుం శబ్దాలూ వింటూ ఆనంద పరవశులవుతూ "అబ్బా ఏం కొడుతున్నాడురా విలనుగాణ్ణి నా సామిరంగా" అని డవిలాగుల మీద డవిలాగులు వదిలే వింత జనాభా మరోవైపు.

ఈ బాలారిష్టాలు అన్నీ దాటుకుని లోపలికి పోతే, నంబర్లూ గట్రా లేకపోవటం మూలాన జనాలంతా తత్తరబిత్తరగా ఉరుకులు పరుగులు పెట్టడం మూలాన, ఆపైన వీళ్ళ ఉరుకులు పరుగుల మూలాన విరిగిపోయిన కొన్ని కుర్చీలు, బెంచీలు మొదలయిన పదార్థాల నుంచి పొడుచుకొచ్చిన మేకులు, చెక్క పేళ్ళ వల్ల పంచెలు, పాంట్లు ఇరుక్కుపోయి, చిరిగిపోయి ఆ టాకీసు వాడిని బండబూతులు తిట్టుకుంటూ, మొత్తానికి వాటిల్లోనే సద్దుకుని పోయే వింత మానిసి రూపాలతో భలే చోద్యంగా ఉందేది.

సరే ఇక్కడ టాకీసులో సీట్ల గురించి చెప్పాలి...ముందు నేల టికెట్టు, తర్వాత బెంచీ టికెట్టు, తర్వాత కుర్చీ, తర్వాత బాల్కనీ...నేల టికెట్టు కొన్నవాడికి కళ్ళు విచ్చేలా కనపడే నానా రకాల పదార్ధాలతో కనువిందు... ఆ కనువిందు ఏమిటా ? చుట్ట, బీడీ తాగుతూ చేసే "తుపుక్కులు" , ఆ వాసన పడక పిల్లల పొట్టలోనుంచి బయటికి వచ్చిన పదార్థాల మరకలు - ఇలా నానావిధ పరిమళాలతో సుగంధభరితంగా ఉండేది. ఆ పదార్థాలు ఏవీ లేని చోటు చూసుకుని కూర్చున్న వాడి అదృష్టమే అదృష్టం. సరే బల్ల/బెంచీ టికెట్టు కొనుక్కున్న వారి బాధ ఇంకోటి. అన్ని బల్లలు సమానమయిన ఎత్తులో ఉండటం మూలాన, ఇతరులని వదిలి పెడితే , సమవయస్కులు, సమానమయిన ఎత్తు ఉన్నవాళ్లకి కూడా తెర, దాని మీద బొమ్మా కనపడక దిమ్మ తిరిగే అవస్థలు. ఆ పైన బల్లల చిల్లుల్లో నల్లుల బాధ వేరొకటి.

ఈ సీట్లు, తదితరాలాలు వీటన్నిటికీ ఒక సూత్రం వర్తిస్తుందండోయి...భుజం మీదున్న కండువానో, పాంటు జేబులో వున్న రుమాలో, చేతిలో వున్న పాత జ్యోతిచిత్రో - ఒకానొక ప్రదేశం మంచిది అని నిర్ణయానికి వచ్చాక, ఆ ప్రదేశంలో పడేసి "రిజర్వు" చేసుకుని కాలరెగరేసుకుంటూ అవసరం వున్నా లేకున్నా, అవసరమే ఎక్కువ లెండి, అలా ఒకసారి బయటకు వెళ్ళి చల్లగాలి పీల్చి ఆట మొదలయ్యేసరికి మళ్లీ లోపలికి జొరబడి అందరి కాళ్ళు, కీళ్ళు తొక్కుకుంటూ కండువా దగ్గరికో, రుమాల దగ్గరికో, జ్యోతిచిత్ర దగ్గరికో పోవటం ఒక గొప్ప ఆనందమయిన విషయం.

ఇక్కడ ఇంకో విషయం చెప్పాలండోయి...ఖర్మకాలి ఆట మొదలయ్యే సమయానికి టికెట్లు మొత్తం అమ్ముడు కాకపోతే, టాకీసువారి వద్ద ఒక రిక్షా బండి ఉందేది, దానికి ఒక భీంపలాస్ అంత మైకు ఉండేది.."మందయ్య"ని వేంఠనే ఆ రిక్షా ఎక్కించి, టాకీసు పక్కనే ఉన్న ఐదారు వీధుల్లో తొక్కించి మైకులో "చూడండి నేడే చూడండి - ఆట మొదలు అవుతోంది" అంటూ అదేదో ఒక మాటల మంత్రం ఊదించేవారు...ఆ మంత్రాలకు చింతకాయలతో సహా పడ్డవాడు గొప్పవాడన్నమాట.

సరే ఇక కుర్చీ క్లాసుకు వస్తే, ఆ కుర్చీల వద్దకి మీరు వెళ్లేసరికి "శునక రాజాలో, మార్జాల రాజాలో" తమ అమృతమయిన వాసన వెదజల్లే దద్ధోజన ప్రసాదంతోనో, లేక పసుపు పచ్చని తీర్థంతోనో పావనం చేసుండకపోతే ఆ వేళ్టికి మీ అదృష్టదేవత మిమ్మల్ని కరుణించింది అనుకుని ఒక చిరుమందహాసంతో ఆ కుర్చీలో కూర్చుని ఆట చూస్తూ ఆ "చిత్ర"హింసకు తోడుగా బల్లలకు మల్లేనే కుర్చీలకు అంటుకుపోయిన నల్లులతో బాధ పడాలి అన్నమాట. ఒక్కోసారి ఆ టాకీసువారు DDT అనే పదార్థం కూడా జల్లేవారు ఆ కుర్చీల్లో నల్లుల బాధ రూపు మాపటానికి. ఆ DDT వాసన పడని వారి తుమ్ముల బాధ, చిత్రంలోని బాక్గ్రవుండు మ్యూజిక్కులాగా అదనపు ఆకర్షణ అన్నమాట.

బాల్కనీలో కుర్చీలు కొద్దిలో కొద్దిగా నయం. రెండు బాల్కనీ సైడ్లు ఉందేవి..ఒక్కోవైపు ఎనిమిదేసి సీట్లతో. ఆ ఎనిమిది మందికి ఒక ఫాను కూడానండోయి. ఫాను అంటే గుర్తుకొచ్చింది, కుర్చీవాళ్లకి, బల్ల వళ్ళకి, నేల వాళ్ళకి ఫాను గాలి అందే సమస్యే లేదు. ఉండటానికి టాకీసు మొత్తానికి 16 ఫాన్లు ఉండేవి. అబ్బో 16 యే - ఎక్కడ? టాకీసు ఆస్బెస్టాసు రేకులకు ఒక ఆడుగు దిగువున. ఆ ఎత్తునుంచి గాలి కుర్చీలదాకా రావాలి అంటే, వాయుదేవుడు మరో జన్మ ఎత్తాలి అన్నమాట.

ఇక "ఇంటర్వెల్లు" సమీపిస్తోంది అనగానే, ప్రకృతి పిలుపులకి తయారయినవాళ్ళది మరో బాధ. ఆడవాళ్ళకి మరింత కష్టంగా ఉండేది.. ఎందుకా ? ఇది కూడా తెలీదా నీకు ? ఓరి సుబ్బారావూ ......అందుకన్నమాట..సరే ఇంటర్వెల్లు సమయానికి బయటకు వస్తే అక్కడ పకోడీలు, బజ్జీలు వేసిపెట్టే "శీను" ఉండేవాడు. వాడు సుమారు నాలుగు నెల్లకు కామోలు, ఒక్కసారి మటుకు - ఆ బాణలిలో ఉన్న నూనెలో సగం మాత్రమేనండోయి - మార్చేవాడు. ఆ పదార్థాలు కొనుక్కున్నవాళ్ళ ఆయుష్షుని బట్టి యమదూతలు వేచిచూడటమా, పరుగు పరుగున రావటమా అన్నది నిర్ణయించేవారన్నమాట.

సరే ఇవి అన్నీ పక్కన పెడితే, ఎండాకాలం - మాటినీ ఆటకు వెళితే అందులోని ఆనందం వేరు. ప్రతి ఐదు పదినిముషాలకి ఒకడు తలుపు తీయటం మూలానా, ఆ తెరిచిన వాడు తలుపు వెంటనే ముయ్యకపోవటం మూలానా, తెర మీద బొమ్మ కనపడక, వాణ్ణి బండబూతులు తిడుతూ జనాలు చేసే గోల వల్ల ఆటలో డవిలాగులు అర్థం కాక మొత్తానికి "చిత్రం" అంతా సగం అర్థం అయ్యీ సగం అర్థం కాక అతుకులబొంతగా చిత్రవిచిత్రంగా ఉండేది.

(సశేషం .....)

ఇదేమిటి అప్పుడే సశేషం ఏమిటి ?

అదే మరి..అన్నీ ఇప్పుడే చెబుతే ఎలా నాగన్నా ?

తమిళ పటంబుల తై తక్కలాడగ!!

ఆంధ్ర తారల తీరులు

By Sri G.V.Punnaiah

రూపవాణి అనే సినీపత్రిక మీకెవరికన్నా తెలుసో లేదో కానీ, నేను మాత్రం ఇది రెండోసారి వినటం. మొదటిసారి శ్రీనివాస్ పరుచూరి గారి దగ్గర సుమారు ఒక సంవత్సరం క్రితం విన్నట్టు ఉన్నాను.కానీ ఎందుకో అటువైపు దృష్టి పోలేదు.దృష్టా ? ఎందుకు పోలేదు ? ఒక వేళ పోతే మాకేమిటి లాభం? అనే "మా.రీ.చు.డి" ప్రశ్నలు వెయ్యకపోతే సంతోషం.

సరే - దృష్టే అటువైపు పోకుండాపోవటమే కాక అసలు మర్చిపోయాను కూడా.కానీ "నన్ను వదిలి నీవు పోలేవులే, ఇది నిజములే" అని నిన్న సాయంత్రం "రూపవాణి"లో పడ్డాక, దాన్ని అలానే ఎత్తి నోటుబుక్కులో రాసుకున్నానంటూ మేనమామ కాశీభట్ల సత్యనారాయణ ప్రసాద్ దగ్గరనుండి ఒక ఈమెయిలు, ఆ వెంటనే, మా బావ దాన్ని RTSలో టైపించి పంపిన ఈమెయిలు వచ్చాయి. అదండీ ఈ "ఆంధ్ర తారల తీరులు" అనే సరంజామాకి సంచీడు ఉపోద్ఘాతం.

పోతే, (ఎవరా?, చెబుతా అది కూడా చెబుతా) ఈ పున్నయ్య గారు ఎవరొ, వీరి ఇతర రచనలు ఏవన్నా ఉన్నాయో తెలియరాలేదు, ఆ పైన ఈ రూపవాణి పత్రిక సంగతీ సమాచారాలు (సంపుటి, సంచిక, సంవత్సరం - ఇత్యాది అన్న మాట) కూడా తెలియరాలేదు.

నాగయ్యగారిని, కన్నాంబ గారిని ఆడిపోసుకున్నట్టు ఉన్న మన "ఆంధ్ర తారల తీరులు" ఎలాగున్నాయో చదువుకోండి...పాఠ్యం చరిత్రను బట్టి చూస్తే (సంపుటి, సంచిక, సంవత్సరం) చాలా పాతదయ్యే ఉండాలి అని అనిపిస్తోంది..


నేనే రాణిని
నేనే వాణిని
నేనే ప్రొడ్యూసర్
నేనే డైరెక్టర్
నేనే క్రిటిక్కు
నేనే సర్వము
నేనే యనెడు
ఎన్న రాణిగల్
ఎంగ యిరుకుదు ?
బఱ్ఱె తోలుదౌ
"కిఱ్ఱు" పాదుకల
పల్లె జనములే
పట్టిరికమున
కన్నమ్మా!

అల్లసానికవి
అంకసీమన
అల్లార్ముద్దుగ
నాలాపించి -
ముక్కు తిమ్మన
ముద్దు పల్కుల -
ఆది కవీంద్రుల
అమరవాగ్ఝరిచె
హారతు లందిన
తెలుగు భాషనే
తీసికట్టని
ధనమాసించి
తమిళ పటంబుల
తై తక్కలాడగ
తగునా కన్నమ్మా

"ఎన్నసామి?
రొంబ సంబరం"
త్యాగరాజుదా
తమిళవాడుదా?
తెలుగువాడుదా?
తెలియ జెప్పుమీ
అరవలనోట
ఆంధ్రంబుంచిన
అపరాధమయా
నాగ అయ్యరా?

పోతన యందున
పుణ్యమూర్తివై
తెలుగు మాతలౌ
తియ్యనిదుగ్ధము
కంఠమువరకు
గడగడ ద్రావి
తక్కెడ యందున
తమిళ పటంబుల
నొక్కట నన్నిటి
అరవ సాంబరు
ఆరగింపగ
గూడకట్టురా
ముళ్ళనుబోలీ
ఓహో పోతివ
దొంగకృష్ణునిగ?

నొనరగ నునిచీ
పోతన నొక్కెడ
పొలుపుగ నుంచీ
తూయించుమనీ
తులా భారమున
తెలుగు తమిళముల
తీరులు తెలియు.

బంగరు మాలా!
బాగున్నావా?
మాలపిల్లలో
మధుర భాషివై,
మళ్ళీ పెళ్ళిలో
మదనుని రేపి,
బాలనాగు నడ
వాసన్ బందిలొ
అల్లాడెడు నీ
అవస్థగాంచియు
అనదలవోలె
అంగలార్చెడు
ఆంధ్రులమమ్మా.

దేవతయందున
దేదీప్యమ్ముగ
తేజ రిల్లిన
దిట్ట కుమారీ!
"డంకన్" టాండన్
దర్శక బాబులు
దద్దమ్మనుగా
దిద్ది చూపిరి
తవమణి దేవి
ధగద్ధగిత
నగ్న చిందుల
"వాల్మీకి" యందున
వహ్వారే వహ్వారే!

బొందితో స్వర్గము
బొందెడి మార్గము
పుడమి జనులకు
పొలుపుగ జూపే
పూవుల వల్లీ!
ఇందు బాలకా
నందము గూర్పగ
బొంద బాలుని
డెందము గుందగ
అందము దక్కి
చిందులు వేయుచు
అరవ పటంబుల
నాడు చుంటివా?
ఆంధ్రమె మరచీ

ధనమాసించి
తమిళము నేర్చి
చచ్చుపటంబుల
జొచ్చి నటించుట
తెలుగు తారలకు
తెగులీ నాటను
అభిమానంబిది
అగ్గిని గలియ
నున్నానొక్కటె
యూడిన నొకటే

తెలుగు తారలను
తీరని వంతల
గురిగా వించి
కులికే తమిళుల
కొలువాసించి
తల్లి రొమ్మునే
తన్నే నటకులు
ఆంధ్రావనిలో
నసంఖ్యాకులు

ఆంధ్రమాతనే
యాదరించిన
నమరత్వంబది
యబ్బుట నిజము

Thursday, May 7, 2009

ఈ సినిమా "మనిషి" ఎవరో !! చిక్కు ప్రశ్నా - లేక అక్కు ప్రశ్నా ?


"మళ్ళీ వచ్చావా ?"

"ఆ వచ్చాను సోదరా/రీ"

ఈ పై బొమ్మలోని సినిమా "మనిషి" ఎవరో చెప్పినవాళ్ళకి కిరీటాలు, హారాలు, మణిహారాలు... చాల్లేవయ్యా ఇది కూడా తెలీదా అంటే మరో ప్రశ్న - పేరు తెలిసింది సరే, మరి చిత్రం పేరు చెప్పుకో సోదరా/రీ - మనిషి పేరుతో సహా చిత్రం పేరు చెప్పినవాళ్ళకి - పైవన్నీ కాక సువర్ణ మణిమయ రత్నఖచిత సింహాసనం బహూకరించబడుతుంది. (కలయా, నిజమా!)

"ఏ భాషలో చిత్రం ఇది ? "

"తెలుగులోదే సోదరా/రీ "

"నీకెక్కడ దొరికింది ఇది ?"

""అబ్బో ఇంకా 88 వున్నాయి నాదగ్గర సోదరా/రీ - నెమ్మదిగా ఒకోటీ...."

చివరాఖరికి సమాధానం తెలిసీ చెప్పలేకపోతేనో, చెప్పకపోతేనో - "మీకు ఈ క్రింది ఔషధం ప్రసాదించబడుతుంది సోదరా/రీ"

Thursday, February 26, 2009

ఇది కలా, నిజమా ? ఆశ్చర్యం, అద్భుతం !

సమావేశం జరిగిన ఆరునెలలకి సి.బి.రావు గారు ఫోటోలు పంపి కేక పెట్టించారు....ఇక నివేదిక ఎప్పుడొస్తుందో తెలియదు కానీ, అందాకా బ్లాగు చుట్టాలూ - ఖాళీ విస్తరాకులు ముందెట్టుకుని కూర్చుని, నోట్టో తాంబూలంతో దంతాలు రక్తవర్ణం చేస్కోండి...పిండివంటలు, భోజనపదార్థాలూ తరువాత వడ్డిస్తారట రావు గారు... :)..:)




ఆచార్యుల వారు

Set 1


Set 2

Tuesday, February 3, 2009

మొత్తానికి నా చేత మళ్ళీ టపా వ్రాయించింది !

మొత్తానికి బే ఏరియా సమావేశం నా చేత మళ్ళీ బ్లాగు టపా వ్రాయించింది ..

అన్నిటికన్నా ముందుగా నేను అడగగానే ఈ సమావేశాన్ని వాళ్ళింట్లో జరుపుతానని ముందుకు వచ్చిన కిరణ్ ప్రభగారికి అభినందనలు, కృతజ్ఞతలు.

ఆహ్వానం ఇక్కడ చూడవచ్చు

http://deeptidhaara.blogspot.com/2009/01/bay-area-causa.html

కొత్తవారిని కలవటం, మన భాష మీద వారి "విలువయిన" అభిప్రాయాలు తెలుసుకోవటం, ఒక రెండు ముక్కలు బ్లాగుల గురించి మాట్లాడటంతో బహు పసందుగా జరిగిందనే చెప్పాలి. మొదటి సారి బ్లాగర్లు, పత్రికాధిపతులు, రచయితలు వంటి వివిధ వ్యక్తులు కలుసుకోవటం వల్ల కలిగే ఆనందం ఇలా ఉంటుంది అని అందరికీ తెలియవచ్చింది.

"స్పందన" అనే సంస్థ నుండి విచ్చేసిన వారు విచ్చలవిడిగా పంచిన రంగురంగుల పాంఫ్లెట్లతో నా ఎస్.యు.వీ నిండిపోయిందనే చెప్పాలి. మరి ఎంతమంది ఈ "స్పందన"కు "స్పందిస్తారో" తెరపై చూడాల్సిందే.

అక్కడికి వచ్చిన భాషాభిమానుల్లో కొందరు "తెలుగు" మాట్లాడటానికి కొద్దిగా కష్టపడటం మంచి ముదావహమయిన సంగతి. కిరణ్ వాకా గారూ - మీరు తడుముకోవద్దు. మిమ్మల్ని ఉద్దేశించి అన్నది కాదు. మీరు తెలుగునాడులో పెరగలేదు కాబట్టి మిమ్ములని వదిలివెయ్యటం జరిగింది. మరికొంతమంది అంటే వైధర్ గారి లాంటి వారు ఈ మీటింగుకు రాక ముందు నుండీ వారాల కొద్దీ మౌనవ్రతం పాటించారా, ఇంకా పాటిస్తున్నారా అని అనిపించటంలోని ఆనందం చెప్పనలవి కాదు.

మధ్య మధ్యలో ఆచార్య వేమూరి గారు విసిరిన చెణుకులతో చాలా సరదాగా గడిచిపోయిందనే చెప్పాలి. ఆయనే గనక లేకుంటే నడిసంద్రంలో చుక్కాని లేని నావలో వెళుతూ, ఉప్పునీళ్ళు తాగుతూ, ఆ కఱ్ఱెక్కిన ఉప్పుతో రక్తపోటు పెరిగి నావలో టెక్కే మీదకెక్కి పడుకుని సూర్యుణ్ణి చూస్తూ కళ్ళు పోగొట్టుకునే పరిస్థితి వచ్చేది అనే చెప్పాలి.

ఈ సమావేశానికి వచ్చినవారంతా నా మీద దయ ఉంచి, ఈ క్రింది నిజ వాక్యాలను కోపం లేకుండా చదువు కోవాలని ఈ భవదీయుడి విజ్ఞప్తి... ఇదేదో విమర్శ అనుకుని అపోహ పడవద్దని, విసురులు అంతకన్నా కావని, గుండెల నిండా పొంగుతున్న ఆనందంతో రాసింది అని అర్థం చేసుకోవలసినదిగా అందరికీ మనవి

** తెలుగు హలాంత భాష కాదని, గొప్ప అజంత భాష అనీ, భాషలో ఇతర భాష పదాలు లేకపోతే భాష జీవనాడి దెబ్బతింటుంది అనీ, అందువలన కార్ ని కారు అని, బస్ ని బస్సు అని కొద్దిగా మార్చి అజంతా గుహల్లోకి విసిరేసి పలకాలని వచ్చిన విజ్ఞప్తులకి మనసు ఎంత చెమ్మగిల్లిందో, బుడతకీచులు అనే పదం చాలా మందికి తెలీదు అన్న విషయం తెలిసినప్పుడు అంతగానూ విస్తుపోయింది. (నిజమే?)

"మోటివేషన్"కు తెలుగు పదం ఏది అన్నప్పుడు "స్ఫూర్తి" అని వచ్చిన సమాధానం విని మనసు కిరణ్ ప్రభగారి ఇంట్లో మెట్ల మీదకు ఎక్కి ఆనందంతో గంతులు వేసింది.

మొత్తానికి సమయం చూసి తాను రాసిన, రాస్తున్న విశ్వనాథ మీద విమర్శ అనే తన బ్లాగు టపాలను ప్రస్తావించి అందరినీ విస్మయానికి, ఆనందానికి గురిచేసారు సి.బి.రావు గారు.

ఉన్న పదాలనే అసలు వాడకుండా, కొత్తవి చేరితేనో, తెలుగు మాట్టాడటమే నామోషీ అని అభిప్రాయ పడటం వల్లో ఉపయోగం ఏమిటి అన్న ఆచార్యుల వారి ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పలేక అందరి బుఱ్ఱలకు శొంఠి పట్టు వేసుకుని, ఆపైన అమృతాంజనం ముక్కులో దట్టంగా పట్టించి కూర్చోవటం జరిగింది.

ఆచార్యుల వారు నిజంగా ఆచార్యులు అని తెలిసిన తరువాతి పరిణామాలు - కొంతమందికి లేని పనులు ఉన్నట్టు ఉండి గుర్తుకురావటం జరిగి వేగంగా సమావేశం నుండి నిష్క్రమించడానికి కారణం అయ్యింది.

గబ్బిలాలు యాహూ గ్రూపును చాలా మంది "బాట్" గా మార్చమని అడుగుతున్నారని, అలాటి వాటికి లొంగేది లేదని వారికి తెగేసి చెప్పిన వసుంధరగారికి అందరూ శెహభాసు కొట్టారు.

ఇలాటి సమావేశాలు కనీసం ఆరునెలలకు ఒకసారి జరిగితే బాగుంటుంది అని రేగొడియాలు పెట్టే రాజారావుగారు అనటం అందరికీ ఎంతో సంతోషాన్నిచ్చింది.

కిరణ్ ప్రభగారికి కౌముది పత్రికను యూనీకోడులోకి తీసుకునిరావటానికి సి.బీ.రావు గారు తాన్సేన్ తీరులో పదే పదే సరిగమలు పాడుతూ హిందుస్తానీలో యమన్ రాగంలో అందరి నిద్రను వదలగొడుతూ ఒక చక్కని పాటను అందుకోగా, ఆ రాగాలాపనకు తట్టుకోలేని కిరణ్ ప్రభగారు మొత్తానికి ఒకటో రెండో యూనీకోడులోకెక్కించే ప్రయత్నం మొదలు పెడతాను అని హామీ ఇచ్చిన పిదప సి.బీ.రావుగారు తన పాటను ఆపి అందరికీ మనఃశ్శాంతిని కలిగించారు.

బాటా చెప్పులోకి కంకర రాయి దూరిన చందంగా, రాబోయే బాటా - తానా సమావేశాల్లో, కార్యక్రమాల్లో తనకు తెలిసినవారితో చెప్పి బ్లాగు అనే కంకరతో ఒక ప్రదర్శన ఇప్పిద్దాము అని కిరణ్ ప్రభగారు హామీ ఇవ్వటంతో నాలాటి వారు కొద్దిగా ఉపశమనం పొందారు.**

ఇలాటివి ఇంకా చాలా ఉన్నా మిగతా మంచి మంచి సంగతులు రావు గారు తన టపాలో ప్రస్తావించబోతారు కాబట్టి ఆయన టపా పొడుగును మించిన టపా కాకూడదని ఇంతటితో శెలవు తీసుకుంటున్నాను.

ఏదీ ఏమయినా సూపరు బవులు లో బంతిని తన్నాలి అనీ, ఆకాశవీధిలో వస్తున్న కుటుంబసభ్యుల్ని జాగ్రత్తగా దించుకోవటానికి వెళ్ళాలి అని తప్పించుకున్న వాళ్ళు తప్పించుకోగా - వచ్చిన వారితో మొదటి సమావేశం అందరికీ ఎంతో ఆనందం పంచటంతో, బ్రతుకుజీవుడా అని బలుసాకు తినటం కోసం ప్రయాణం మొదలుపెట్టాక కాశీమజిలీ కథ పేదరాసి పెద్దమ్మ చెప్పిన చందంగా అవ్వటంతో పిల్లలంతా కిరణ్ ప్రభ గారి సతీమణి శ్రీమతి కాంతి గారు వండిపెట్టిన కమ్మని కారపు సేమ్యాఉప్మా, ఆ పైన పప్పుబెల్లాలు లాటి తీపి పదార్థాలు తిని బ్రేవని తేనుస్తూ "శైలూ డాట్ కాం" నిర్వాహకులు శైలేష్ గారు తన నైపుణ్యం ప్రదర్శించి తీసిన చిత్రరాజాలతో ముగింపుకొచ్చింది. ఆ చిత్రరాజాలు రావుగారి వద్దే బందీ అయిపోవటంతో ఆయన ఆ జైలుపక్షులను వదిలేంతవరకూ ఎదురు చూడవలసినదిగా అభ్యర్ధన