Wednesday, October 3, 2007

ఉడుకుమోత్తనం, అవస్థ

మా చిన్నమ్మ (పిన్ని) కూతురిని ఉడికించటానికి నిన్న, నన్ను ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు మా మేనమామలు ఉడికించి ఏడ్పించిన ఒక కథ గుర్తుచేసుకుని దాని మీద ప్రయోగించా

ఇక చూడాలి దాని ఉడుకుమోత్తనం, అవస్థ


నేను: "అమ్మడూ నీకు ఒక కథ చెప్పనా?"
ఉదయ : " చెప్పన్నయ్యా"
నేను: "సరే చాలా జాగ్రత్తగా విను. ఎక్కడయినా మిస్ అయ్యావో, మరి ఇక నేను చెప్పను"
ఉదయ: "సరే మిస్ అవ్వను అన్నయ్యా . చెప్పు "
నేను: " ఒక ఊర్లో ఒక ముసలి అవ్వ ఉండేది. పాపం ఆ అవ్వకి కళ్ళు సరిగ్గా కనపడేవి కాదు. ఏం ?"
ఉదయ : "ఊం"
నేను : "ఆవిడ చీర ఒకటి చినిగిపోతే , కుట్టుకుందాము అని ఎలాగో కష్టపడి ఒక సూది తీసుకుని, దాని బెజ్జం లోకి ఎక్కించి, ఇక చీర కుట్టడనికి పూనుకుంది.
ఉదయ: "ఊం"
నేను: అప్పుడు ఆ సూది కాస్తా దారం నుంచి జారి ఎక్కడో పడిపోయింది"
ఉదయ: "ఊం"
నేను:
ఉదయ: "ఊం"
నేను:
ఉదయ: "ఊం అన్నయ్యా "
నేను: "ఊం అన్నయ్యా అంటే పోయిన సూది వస్తుందా?"
ఉదయ:"ఏంటి అన్నయ్యా?"
నేను: "ఏంటి అన్నయ్యా? అంటే సూది వస్తుందా?"
ఉదయ: " హబ్బా - ఇదేంటి అన్నయ్యా?"
నేను: "హబ్బా - ఇదేంటి అన్నయ్యా అంటే సూది వస్తుందా?"
ఉదయ: "ఫో అన్నయ్యా, ఇదెక్కడో సుత్తి కథలాగా ఉంది"
నేను: "ఫో అన్నయ్యా, ఇదెక్కడో సుత్తి కథలాగా ఉంది అంటే సూది వస్తుందా"
ఉదయ: "ఇదిగో , ఇంక నాకు కోపం వస్తున్నది"
నేను: "ఇదిగో , ఇంక నాకు కోపం వస్తున్నది అంటే సూది వస్తుందా"

ఇలా ఒక ఐదు నిముషా అయ్యేటప్పటికి అది నా దగ్గర నుంచి ఒకటే పరుగు....

చివరకి తేలిందేమిటయ్యా అంటే చెప్పేవాడికి చిలిపితనం ఉంటే, వినేవాడికి ఉడుకుమోత్తనం కలిగించగలడన్న పెద్దల మాట చద్దిమూటలాగా రుజువయ్యింది అన్న మాట

2 comments:

  1. :-) :-)
    ఈ కథ చెప్పి బాగా ఏడిపించే వాళ్ళు నన్ను చిన్నప్పుడు.
    అలాగే ఇవి కూడా.
    ఒక పెద్ద కథ చెప్తామనే వాళ్ళు.

    "ఒక ఊళ్ళో నాలుగు తాడి చెట్లు ఉండేవి.
    ఒక దాని మీద "పె", ఇంకో దాని మీద"ద్ద", ఇంకో దాని మీద"క", ఇంకో దాని మీడ "థ"
    ఇలా రాసి ఉండెవి. అన్నీ కలిపి చదివితే ఏమౌతుంది?"

    "పెద్ద కథ".

    "పెద్ద కథ అయిపోయింది!"

    "పెద్ద కథ వద్దు. నాకు చిన్న కథ చాలు."

    "సరే అయితే. ఒక ఊళ్ళొ నాలుగు తాడి చెట్లు ఉండేవి.
    ఒక దాని మీద "చి"....."

    "ఫిర్, తుర్...." కథలో రాజు లాగా ఉండేది నా పరిస్థితి.

    ReplyDelete
  2. లలిత గారు

    హహహ...బావుందండీ...ఇలాంటి ఆణిముత్యాలు మనకు ఎన్నో ఎన్నెన్నో...ఇప్పటి పెద్దవారిని, వారి పిల్లలని చూస్తుంటే జాలి వేస్తుంది...తమ చిన్నప్పుటి మధురానుభూతులు సైతం (మచ్చుకి ఇలాంటివి) తమ పిల్లలకు పంచలేని వారి దురదృష్ట జాతకాన్ని ఏమనాలో అర్ధం కావట్లేదు

    ReplyDelete