Monday, January 25, 2021

ఈవేళ వీడి అంతు చూడాల్సిందే!

 అటువైపున చురకత్తి తీసుకుని జేగురు బ.నా అంతు చూద్దామని అతని వైపు వేగంగా వెళుతున్న ద్రావణిని, ఎప్పుడు లేచిందో ఏమో, పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చిన తిల్మా చెయ్యి ఆపింది

"జరుగు అమ్మా, జరుగు! ఈవేళ వీడి అంతు చూడాల్సిందే!" అంటు తిల్మాను పక్కకు తోసింది ద్రావణి

ఆ తోపుడికి ఆ పక్కనే నిలబడ్డ సిరియాళ్ సురేశ్ మీదకు వెళ్ళి పడింది తిల్మా

అప్పటికే ద్రావణి చేతిలో చురకత్తి చూసి పాంటు తడుపుకున్న సిరియాళ్ సురేశ్ చేతులు పైకెత్తి ఎవరికో దణ్ణం పెడుతూ గొణుక్కుంటూ ఉన్నాడు

ఇంతలో తిల్మా వచ్చి మీద పడేప్పటికి ఆ ఊపుకు తట్టుకోలేక కాలుజారి పక్కనే ఉన్న పేడకుప్పలో పడిపోయాడు

అయినా వెంటనే లేచి, జేగురు బ.నా వైపు దూసుకుపోతున్న ద్రావణి ని చూసి కంపించిపోతూ తన మీద పడ్డ తిల్మా కాళ్ళు పట్టుకుని "ఈ ఘోరం జరగకుండా ఆపే బాధ్యత నీదే" అంటూ కళ్ళనీళ్ళ పర్యంతం అవుతూ ఉండగా జేబిలో ఉన్న సెల్ ఫోను మోగింది

అంత ఇదిలోనూ ఫోను తీసి ఎవరా అని చూశాడు

మొహం కాస్త తేటపడింది

వెంటనే ఫోను స్పీకరులో పెట్టి "మర్హబా! తాపిసర్ (హలో తాపిసర్)" అంటూండగా అటువైపునుంచి ఠిన్వ్ ఠిన్వ్ అంటూ కమాంజా వాయిద్యం వినపడుతూ "సిర్యా సిర్యా సంస్కుర్ద కీఫ్ హాలిక్ (సిర్యాకే తలమానికమైన సమ్షేర్ సిరియాళ్, ఎలా ఉన్నావ్) " అని పీల గొంతుక ఒకటి ఆ ప్రాంతాన్ని ముంచెత్తింది

"అన్నా లిష్ట్ ఒల మ యారం. కీఫ్ హాలిక్ (నా పరిస్థితేం బాలేదు ఇక్కడ. నువ్వెలా ఉన్నావ్)" అన్నాడు కాస్త దీనంగా ఇటుపక్కనుంచి సిరియాళ్ సురేశ్

"మజా హాదత్? (ఏమిటయ్యింది)" అని అడిగింది ఆ పక్కన పీలగొంతు

"ఖతెర్ ఖతెర్ బలాత్కార్ జువయిం కు ఖతెర్ తపిసర్. లిష్ట్ ఒల మ కుయ్యారం (అపాయం అపాయం మన బలాత్కార్ తండా లీడరుకు అపాయం తాపిసర్. పరిస్థితి చెయి దాటిపోయేలా ఉంది)" అన్నాడు సిరియాళ్

"వకెఫ్ అల్ కమాంజా ముజికి. జాలిం అదిమా ఫయిదా (ముందు ఈ కమాంజా సవుండు గోల అప్పమని చెపుతా వీడికి, చంపేస్తున్నాడు ఇందాకణ్ణుంచి.యూజ్లెస్ ఫెలో)" అని ఫోన్ మ్యూట్ చేసిన శబ్దం వచ్చింది

పక్కనే నిలబడ్డ తిల్మాకు అంతా అర్థమవుతూనే ఉన్నది

అప్పుడు....

Sunday, January 24, 2021

ఒకదాని తర్వాత ఒకటి స్వైప్ చేస్తూ ఉంటే అంతా ఆడవాళ్ళే ఉన్నారు

 ఆ ఐఫోను హోం బటను నొక్కితే అంతా బ్లాక్ స్క్రీన్ కనపడుతోంది

నిరురుతి స్క్రీను మీద కొట్టి చూసాడు

కాసేపు కొట్టాక చివరి దెబ్బకు ఐ.సి.యులో డిఫిబ్రిల్లేటర్ జర్కుకు ప్రాణం లేచివచ్చినట్టు చిటపట వెలుగులతో హోం స్క్రీన్ వెలిగింది

నిరురుతి ఫోన్లో ఇంకెక్కడా చూడకుండా సరాసరి ఫోటోల్లోకి వెళ్ళిపోయాడు

అక్కడ ఒకదాని తర్వాత ఒకటి స్వైప్ చేస్తూ ఉంటే అంతా ఆడవాళ్ళే ఉన్నారు

అన్నిట్లోనూ జేగురు బ.నా ఉన్నాడు

ఒక్కో ఫోటోలో ఒక్కో రకంగా

ఒకచోట ఆడవాళ్ళ బుగ్గలు పట్టుకొని

ఇంకొకచోట ఆడవాళ్ళ భుజాల మీద చేతులు వేసి

ఇంకొకచోట ఇంకోరకంగా

ఇంకొకచోట చెప్పలేనివిధంగా

ఇలా అన్ని రకాల ఫోజుల్లో ఉన్నాడు

అందులో కొంతమందిని ఎక్కడో చూసినట్టే ఉంది

ఒక ఫోటోలో నవ్వుతూ తూలుతూ ఉన్న ప్రభజ్జాయ, గూండ్ మాధవేశ్, జుర్మాన్ శీనా, తాపిసర్, పాండిత్ వెంకటి, బేరియా బ్రిహ్మాండ్ లను గుర్తుపట్టి ఆశ్చర్యపోయాడు

వీళ్లందరితో జేగురు బ.నా కు అంత స్నేహం ఉన్నదని తెలిసిన తర్వాత మిగతా ఫోటోల్లో ఇంకేం ఉందో అని స్వైపు వేగం పెంచాడు

కానీ మిగతావారెవరో, ఎరిగిన మొహాలే అయినా కూడా ఎవరి పేర్లు చప్పున గుర్తుకు రావట్లేదు

దాదాపు ఫోటోల్లో చివరికి వచ్చేసాడు

అప్పుడు స్వైపులో ప్రత్యక్షమైన అమ్మాయిని చూసి విభ్రమానికి గురవ్వటం జరిగింది

ఎవరా అమ్మాయి?

ఇంకెవరు?

ఉత్తర!

ఉత్తర భుజాల మీద జేగురు బ.నా చెయ్యి వేసి దగ్గరకు లాక్కుంటున్నట్టుగా ఉన్నది

ఉత్తర ఏమో అసహ్యంగా మొహం పెట్టి జేగురు బ.నా ను తప్పించుకుంటూ ఉన్నట్టు ఉన్నది ఆ  ఫోటోలో 

అది చూడగానే నిరురుతి ముక్కుపుటాలు అదిరినాయి

వాటిలోంచి వచ్చే బుసలకు అక్కడ ఒక టొర్నేడో వచ్చిందా అన్నంత ఇదిగా ఉన్నాది

ఆ సమయంలో ట్రింగ్... ట్రింగ్... అని ఒక కాల్ వచ్చింది ఆ ఐఫోన్ 2S కి
....

Saturday, January 23, 2021

వీణ్ణి నేను వదిలిపెట్టను...

 సిగరెట్ పీక ముక్కతో పాటు ఆ జేబిలోంచి ఐఫోన్ 2S కిందపడి అక్కడ ఉన్న స్లోపు మూలాన కిందకు జారుకుంటూ నిరురుతి కాళ్ళ దగ్గరకు వచ్చి పడింది

అలా అవన్నీ కిందపడుతుండగనే "నాయనా నిరురుతి, ఎక్కడ ఉన్నావురా? " అంటూ అక్కడికి ఒక తెల్లజుట్టు పెద్దావిడ వచ్చింది

ఆవిడ చేతిలో కంచం, అందులోని కారుతున్న వట్టల్ కొళంబు చూసి నోళ్ళు ఎండిపోయిన అందరికీ నోరూరింది

అయితే ఒకడికి మాత్రం జారిపోయినాయ్

అన్నీ జారిపోయినాయ్

ఎవరు వాడు?

ఇంకెవరూ?

బలాత్కార్ నారాయణ్

వాడికి అన్నీ జారిపోయినాయి

జారిపోయిన జేగురు బలాత్కార్ నారాయణ్ పాండురోగిలా పాలిపోయాడు

ఊసరవెల్లిలా ఒక్కసారిగా రంగుమార్చిన బలాత్కార్ నారాయణును చూసి ద్రావణి తెరలుతెరలుగా నవ్వింది

"అదేంది ఎర్రముడ్డికోతినుంచి ఒక్కసారిగా సున్నం పూసుకున్న కోతిలా తయారయినావేంది?" అన్నది

అది విన్న తెల్లజుట్టు పెద్దావిడ, ద్రావణిని "ష్..ఎవరినీ అట్లా అంటాండావ్? అలా అనకూడదే!" అని మందలించింది

ఆవిడ ఆ మాట అనగానే "హమ్మయ్యా నన్ను ఇంకా గుర్తుపట్టలేదు" అనుకుంటూ చిరిగిపోయిన సూటులో అంతదాకా ముందుకు నుంచున్న బలాత్కార్ నారాయణ్ వెనక్కి తిరిగి నుంచున్నాడు

అది చూసిన ద్రావణి - "ఓయ్ అటు తిరిగినావేంది. ఇటు తిరుగు, తిరుగు" అంటూ గదమాయించింది

బలాత్కార్ నారాయణ్ నెమ్మదిగా ఇటు తిరిగాడు

అప్పుడు తేరిపార చూసింది ఆ తెల్లజుట్టు పెద్దావిడ

బలాత్కార్ ని చూసీ చూడగానే కళ్ళలో రింగులు తిరిగినట్టు కెవ్వుమని అరచి కిందపడిపోయింది

వెంటనే బలాత్కార్ నారాయణ్ ఆ స్లోపు మీద జారుకుంటూ కిందకు వచ్చి, కిందపడిపోతున్న ఆవిడను పట్టుకుంటూ "తిల్మా, తిల్మా, తిల్మా" అని గాభరాగా అన్నాడు

"ఓయ్, మా అమ్మ నీకెట్లా తెలుసు, తిల్మా అని పిలుస్తున్నావేంది? వదులు వదులు, అలా ముక్కూ మొహం తెలియని ఆడవాళ్ళను పట్టుకోటానికి శరం లేదూ?" అని బలాత్కార్ నారాయణ్ ని అవతలకు తోసింది ద్రావణి

ఆ తర్వాత అమ్మను, ఆ తిల్మాను సేదదీర్చి అడిగింది "అమ్మా! అట్ట కెవ్ మంటూ పడిపోనావేంది?" అని

తిల్మా కళ్ళల్లో ఊట

ఆ ఊట అంతకంతకూ పెద్దదైపోయి కళ్ళల్లో చెరువులు కట్టినాయి

"చెప్పమ్మా, చెప్పమ్మా" అంటూ ద్రావణి కుదిపేస్తుంటే మెల్లగా నోరు విప్పింది

"అతను ఎవరొ కాదమ్మా! మీ నాన్న" అంటూ తిల్మా నోట వచ్చిన మాట విని ద్రావణి నిర్ఘాంతపోయింది

బలాత్కార్ నారాయణ్ మొహంలో ఆశ్చర్యం, కనపడని ఆనందం

"ఇతనా నా నాన్న! నిన్ను బలాత్కారం చేసి ఆ తర్వాత పంచాయితీ తీర్పుతో నిన్ను అయిష్టంగా పెళ్ళి చేసుకుని నన్ను కనగానే ఇల్లు వదిలి వెళ్ళిపోయిన వాడు ఇతనా! వీణ్ణి నేను వదిలిపెట్టను" అంటూ ఆవేశంగా బొడ్డులో దాచుకున్న చురకత్తి తీసింది

ఇదంతా జరుగుతూ ఉండగా నిరురుతి తన కాళ్ళ దగ్గర పడ్డ ఐఫోన్ 2S తీసాడు

అందులో....

సాంబారుకు మొహం వాచిపోయిన....

 ఊగిపోతున్న భుజాలను చూసుకుని, వాటిని ఊపేస్తున్న అంధక్ ను ఒక్క తోపు తోసింది ఉత్తర

"ఏమిటవి భుజాలనుకున్నావా? బెండకాయ తొడిమలనుకున్నావా? ఆగు. ముందు ఎన్నో ఏళ్ళుగా సాంబారుకు మొహం వాచిపోయిన మా నాన్న సంగతి చూడాలి" అంటూ గాల్లో ఎగురుతున్న కొంగును కిందకు దించి నడుముకు చుట్టుకుని విసవిసగా కాస్త దూరంలో ఉన్న గుడిసె వైపు నడిచింది

ఆమె అలా అనడంతో కాస్త హతాశుడైన అంధక్, నుదుటికి పట్టిన చెమట తుడుచుకుంటూ ఈ రోజు ఎలాగైనా బలాత్కార్ నారాయణ్ జేగురు మొహం రహస్యం తెలుసుకోవాలనుకున్న పట్టుదలతో ఆమెను ఫాలో అయ్యాడు

అక్కడ నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలింది కాసేపు

ఇంతలోనే ఆ నిశ్శబ్దాన్ని బద్దలు చేస్తూ "అరేయ్ నిరురుతి, ఈడ ఉన్నావా ఆడ అమ్మ నీకోసం వట్టల్ కొళంబు కంచంలో పోసి నీకోచం ఎదురు జూచ్చా ఉండాదిరా" అంటూ వచ్చింది ద్రావణి

నిరురుతి సమాధానమివ్వలా

సమాధానం రాకపోవటం నచ్చలేదు ద్రావణి కి

సూటిగా నిరురుతి వంక చూసింది

నిరురుతి ఆవేశంగా జేగురు బలాత్కార్ నారాయణ్ ని, సిరియాళ్ సురేశ్ ను చూస్తూండటం గమనించి "ఏమిరా ఏమయ్యింది. ఈళ్లెవరు. వాని మొకమేంది అట్ల ఎర్రముడ్డి కోతిలెక్క జేస్కోనున్నాడు? వీడేంది చేతిలో పెన్ను కాగితం పట్టుకోనుండాడు?" అన్నది

సిరియాళ్ సురేశ్ అందుకుని - "ఓయ్! నువ్వెవరు? వాడు వీడు అంటున్నావు? నేను గొప్ప పండితుణ్ణి. నేను చదువుకునేప్పుడు నా పేరు చెపితే బసవనగుడి ఏరియా అంతా భయపడేది...." 

"చీపురుపుల్ల గొట్టాములో పట్టిస్తే చేతులు బయటకు తీస్కోలేని సన్నాసిలా ఉండావ్, నువ్వు పండితుడేందిరా? ఇంతకీ అంత పండితుడవ్వనీకి ఏం జేసినావు నువ్వు?" అన్నది ద్రావణి

"ఏయ్! మాటలు జాగ్రత్తగా రానీ. మా గురువుగారైన బలాత్కార్ నారాయణ్ కి నిన్నప్పగించానంటే గలాస్ లో పెట్టేసి సేల్ చేసేస్తాడు నిన్ను. అయినా అడిగావు కాబట్టి చెపుతున్నా. నేను అరవ్వాళ్ళ దమిళం, సాంబారు, అసలు ఈ దేశంలో మాట్లాడుకునే సంస్కృతం అన్నీ సిరియా నుంచే వచ్చాయన్న సంగతి మీద పి.హెచ్.డి చేసి నిరూపించినవాణ్ణి" అన్నాడు సిరియాళ్

అది విన్న ద్రావణి తోక తొక్కిన తాచులా లేచింది. చేతిలో ఉన్న చెనిక్కాయలను వాని మొకమ్మీదకు విసిరేసి "అరేయ్. నువ్ జూస్తే జీనియాలజీ డాట్ కాం, ఆన్సెస్ట్రీ డాట్ కాం లో డబ్బులిచ్చి నీ జీన్సు ఎక్కడినుంచొచ్చుండాయ్ అని కనుక్కునీకి అప్పు తీసుకోని డబ్బులు కట్టి, వొచ్చిన సర్టిఫికేటుతోని సంబరాలు చేస్కోనేటోడిలా ఉండావ్. నువ్ మా సంస్కృతం సిరియా నుంచొచ్చిందని చెప్పటమేందిరా?" అని అందుకున్నది

ఆ మాట వినగానే సిరియాళ్ సురేశ్ ఖంగు తిన్నాడు

"నా ఆన్సెస్ట్రీ జీనియాలజీ గురించి నీకెట్లా తెలిసింది?" అంటూ కళ్ళు తిరిగుతూ ఉండగా తూలుతూ పోయి పట్టుకోసం జేగురు బలాత్కార్ నారాయణ్ సూటును పట్టుకున్నాడు

దాంతో ఆ సూటు కాస్త పర్రున చిరిగి పై జేబిలో ఉన్న సిగరెట్ ముక్క కిందపడింది

అప్పుడు...

Wednesday, January 20, 2021

గాడిద కొడకా

 గాడిద

గార్దభం

ఖరము

దస్రము

ధూసరము

శంకుకర్ణము 

శుద్ధజంగము


ఇవన్నీ ఒకటే దానికి పేళ్ళు


ఇంతకీ సంగతి ఏమిటంటే - తెలుగువారి వ్యాకరణమున ఈ గాడిదకు విశేష ప్రాధాన్యమున్నది


అందునా బ్రాహ్మల ఇళ్ళల్లో


మా బ్రాహ్మల ఇళ్ళల్లో 


సాధారణంగా తెలివితక్కువగా ప్రవర్తిస్తే వాణ్ణి గాడిద అనటం కద్దు


ఆ తెలివితక్కువవాడు కాస్త పెద్దవాడైతే అడ్డగాడిద అనవచ్చు


పిల్లవాడైతే పిల్లగాడిద అనవచ్చు


సమాధానం సరిగ్గా చెప్పకపోతే తప్పుడు గాడిద అని పిలవ్వొచ్చు 


ఇంకా కోపం వస్తే గాడిద కొడకా అన్న ప్రయోగమూ ఉపయోగించుకోవటానికి అందుబాటులో ఉన్నది


అలా ఈ ప్రపంచకంలో దూషణవాక్యాలలో దాదాపు ప్రథము స్థానం దీనిదే


ఈ గాడిద ఎంత ప్రముఖమైనది అంటే సంగీతానికి కూడా పాకేసింది


ఎవరి స్వరమన్నా బాగుండకపోతే గార్దభస్వరం అంటాం


ఇంకా అందచందాలకు పాకేసింది 


ఎవడన్నా అందంగా లేకపోతే అదిగోరా శంకుకర్ణుడొస్తున్నాడు అంటాం


ఏ అమ్మాయన్ణా అందంగా లేకపోతే అదిగో శంకుకర్ణి పోతోంది రా అనటం కద్దు 


ఎంత గాడిద పిల్ల గాడిదకు ముద్దు, కోతి పిల్ల కోతికి ముద్దు అయినా సమాజంలో వెటకారం అనేది ఉన్నంతవరకూ, మనుషులకు కోపం ఉన్నంతవరకూ ఈ దూషణాత్మక వైఖరులు ఉంటాయట


సరే ఎలాగూ మాట వచ్చింది కనక, ఈ దూషణ చరిత్ర ఒక సారి చూద్దాం 


ఉదాహరణకు - ఇవి, ఈ గాడిద మీది మాటలు ఒకప్పుడు అందరూ మనోనిబ్బరం కలవాళ్ళు కనక కాస్త తేలిగ్గా, కాస్త హాస్యంగా తీసుకునేవారు


తర్వాతి తర్వాతి కాలంలోనూ, ఆ తర్వాత ముఖ్యంగా ఇప్పుడు, వర్తమాన కాలంలో నాగరికత పెరగటం మూలాన, మనోనిబ్బరాలు తగ్గటం మూలాన, ఇతరత్రా మానుష స్వభావ మార్పుల వల్ల హాస్య తుణికలు మనుషుల్లో తగ్గటం వల్ల, సహనం తగ్గటం వల్ల, మనోభావాలు గాయపరచుకోవటం ఎక్కువైపోవటం వల్ల అప్పటి మామూలు మాటలు నెమ్మది నెమ్మదిగా తిట్లు అనే పేరు సంతరించుకున్నాయ్ 


మనకు నచ్చనిదేదన్నా ఉంటే, దాన్ని పాతెయ్యాలని ఆలోచన ఉంటే ముందు దానికి బూతో తిట్టో అనే బిరుదు తగిలిస్తే మిగతా పని ఆ బిరుదు చూసుకుంటుంది


అలా ఎన్నో పదాలు, వాక్యాలు కనుమరుగైపోయినాయ్


మనుషుల నాగరికత వల్ల


సరే అది అలా పక్కన బెట్టి సంగతిలోకి మళ్ళీ వెళ్ళిపోదాం 


ఎవడన్నా అడ్డదిడ్డంగా ప్రశ్నలేసినప్పుడు సమాధానం చెప్పడం ఇష్టం లేకపోతేనో, మనకు తెలియకపోతేనో దాన్ని తప్పించటానికి గాడిద గుడ్డేం కాదూ అని వెక్కిరిస్తాం


ఎవడన్నా సోమరిపోతు పెద్దపదవులకు ఆశపడితే గూనిగాడిద అనటం కద్దు


ఊరికే అరవ్వాళ్ళలా గోల చేస్తూ ఉంటే గాడిదగోల అంటాం (దీన్నే కొంతమంది కొండమీది కోతుల గోల అని కూడా అంటారు, కానీ ఇక్కడి వస్తు విశేషం గాడిద కనక మనం కోతుల జోలికి పోకుండా గాడిద దగ్గరే ఉందాం) 


వెళ్ళిన స్థలం మనకు కంగాళీగా ఉంటే అంతా గాడిదగత్తరగా ఉందిరా నాయనా అంటాం


ఈ గాడిద సన్న్యాసుల దగ్గరకు కూడా వెళ్ళింది


సన్యాసం పుచ్చుకున్న ఒక సన్న్యాసి తనతో పాటు తీసుకెళ్ళాల్సిన కాషాయాలు, కమండలాలు చూసి సన్న్యాసం పుచ్చుకున్నా గాడిద బరువు తప్పట్లేదు అంటాట్ట


ఈ గాడిదకు సాహిత్యంలో కూడా ప్రముఖ స్థానమే ఉన్నది 


ఎక్కడిదాకా ఎందుకు? సాహితీ దిగ్గజం కుటుంబరావు గారు గాడిదపిల్ల కోమలం అని ఏకంగా ఒక కథే రాసారు


సరే ఇన్ని చెప్పుకున్నాం కనక, ఒక రెండు పిట్టకథలు చెప్పుకుని ఆ పైన ఇంకో రెండు మాటలు చెప్పుకుని ముగిద్దాం 


ఇంతకీ ఇంత గాడిద అంత తెలివితక్కువది ఎందుకు అయ్యింది


ప్రధానంగా గ్రహణ శక్తి లేకపోవటం మూలాన


అలా అని ఎవరు చెప్పారు?


నాగరికులు


పండితులు


పామరులు


ఒక్కరేమిటీ


అందరూ చెప్పారు కనక అది సమాజానికి ఆమోదయోగ్యం అయ్యింది


అలా ఆమోదయోగ్యమైన ప్రధానమైన విషయానికి అనుబంధంగా ఇంకొన్ని విషయాలు


దాన్ని, ఆ గాడిదను ఎవరూ కట్టి మేపక్కరలేదు


ఎవరితో సంబంధం లేక ఎక్కడ పడితే అక్కడ తిరగటం అలవాటు దానికి


అందరికీ అసౌకర్యం కలిగించే బూడిదలో, మట్టిలో పొర్లాట్టం కూడా ఒక ముఖ్యభాగం దాని దినచర్యలో


అదీ ఇదీ అని లేకుండా కనపడిందల్లా తినటం


ఎవడన్నా సవారీకొస్తే లొబర్చుకోనివ్వకపోవటం


ముందుకాళ్ళు ఉపయోగం లేక వెనక్కాళ్ళతో తన్నటం


ఇలా కొన్ని వందల దుర్గుణాలున్నాయ్


అందుకని అంతోటి గాడిద ఇంతోటి తెలివితక్కువది అయ్యింది


మరి అన్నీ దుర్గుణాలేనా? సద్గుణాలేవీ లేవా అన్న ప్రశ్న రావొచ్చు


దానికి సమాధానం ఉన్నది


అంతటి వెధవ గాడిదకు ఒక గొప్ప సద్గుణం ఉన్నది


ఏమిటదీ?


సహనం


చాలా సహనశీలత్వం కలవాళ్ళెవరన్నా ఉంటే, వారిలో అగ్రస్థానం గాడిదదే


తన్ను, తిమ్ము, కొట్టు, బాదు ఇంకా ఏమన్నా చెయ్యుగాక, కిమ్మున భరించేస్తుంది


ఈ లోకంలో ఎవరైనా ఎప్పుడో ఒకప్పుడు సహనం కోల్పోతారు కనక, గాడిద కూడా కోల్పోతుంది


అప్పుడు మాత్రం ఓండ్ర పెడుతుంది


అది, ఆ సహనం కోల్పోటానికి కారణం చిరాకు కావొచ్చు, ఆనందం కావొచ్చు ఇంకేదన్నా కావొచ్చు


అవును ఆనందంలో కూడా సహనం కోల్పోతాం


అది నిజం


విస్తర భీతి చేత ఆ టాపిక్ ఇక్కడికి ఆపేసి ఒక రెండు పిట్టకథలు చెప్పుకుందాం


అనగనగా

ఒక ఊరు

ఆ ఊళ్ళో ఒక అబ్బాయి


తెలివి కాస్త తక్కువ కలవాడవ్వటం వల్ల అందరూ వాణ్ణి గాడిద అని పిలిచేవాళ్ళు


ఆ మాట రోజూ విని విని ఆ అబ్బాయికి చిర్రెత్తుకొచ్చింది


ఇలా లాభం లేదని ఓ రోజు గాడిదెక్కి ఊరికి దక్షిణాన ఉన్న దక్షిణామూర్తిగారింటికి వెళ్ళాడు


దక్షిణామూర్తి గారు మహా పండితుడు


మహా తెలివి కలవాడు 


ఎవరి సమస్య అయినా ఇట్టే పరిష్కరించేసేవాడు


సరే, అబ్బాయి గాడిదెక్కి ఆయన ఇంటికొచ్చి కిందకు దిగి ఆయన కాళ్ళ మీద పడిపోయి సంగతంతా చెప్పాడు


అయ్యా నాకు ఈ గోల తప్పించండి అన్నాడు


దక్షిణామూర్తిగారు నవ్వి ఆ అబ్బాయి చెవిలో ఓ మాట చెప్పి ఇలా చేసెయ్ చాలన్నాడు


అబ్బాయి మొహం వెలిగిపోయింది


ఆయనకు దణ్ణం పెట్టి వచ్చేశ్తూ ఉండగా సాయంత్రం అయ్యింది


సాయంత్రం అవుతూ ఉండగా ఊర్లో పెద్దవాళ్ళంతా రచ్చబండ దగ్గర చేరటం ఆనవాయితీ


కుర్రవాడు ఆ దారెమ్మటె పోతున్నాడు


వాణ్ణి చూసి రచ్చబండ మీద మనుషులు వెటకారంగా "ఏరోయ్ గాడిదా ఎక్కడికీ పోతున్నా" వంటూ ఆటపట్టించారు


అబ్బాయి కాస్త దూరం పోయి, మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగొచ్చి ఎక్కిన గాడిద దిగి, పైనున్న ఉత్తరీయం తీసి రచ్చబండ మీద పరచి దాని మీద కూర్చుని "అమ్మయ్యా ఇప్పటికి మందలో కలిసాను" అన్నాడు


అంతే!


ఆరోజటి నుంచి ఆ ఊళ్ళో ఎవరూ ఆ అబ్బాయిని గాడిద అని పిలవలా


ఇంతకీ కథ ఎంతమందికి అర్థమయ్యిందో తెలియదు కానీ, అర్థమవ్వని వాళ్ళు ఆ అబ్బాయి ఎక్కిన గాడిదను వెతికి పట్టుకుని దాన్ని అడగటం ఉత్తమం


సరే - ఇంకో కథ


అనగనగా


ఒక మిట్టమధ్యాహ్నం వేళ ఒక బాటసారి ఎక్కడికో నడుచుకుంటూ పోతున్నాడు


ఇంతలో ఒక కుర్రవాడు గుర్రాన్ని ఎక్కి స్వారీ చేసుకుంటూ బాటసారి పక్కనుంచి వెళ్ళి, కాస్త దూరంలో ఆగి ఆ పక్కనే వెడుతున్న ఇంకొకతనితో వేళాకోళంగా బాటసారిని చూపిస్తూ "గాడిద ఎలా పోతోంది చూసావా?" అని అడిగాడు


అది విన్న బాటసారి ఆ పక్కన ఉన్న ఇంకొక అతనితో అన్నాడూ  - "మనిషినైన నా సంగతి ఏమిటికి గానీ, అసలు గాడిద గుర్రం మీద స్వారి చేస్తూ పోతోంది అని వారికి చెప్పు బాబూ" అని


అంతే! ఆ గుర్రపు కుర్రవాడు మొహం ఎర్రగా చేసుకుని దౌడో దౌడు  


అలా రెండు పిట్టకథలు అయినాయ్


పోతే మనకు గాడిద మీద ఇంకా బోల్డు కథలున్నాయ్


కొన్ని స్మరించుకుందాం


సింహపు తోలు కప్పుకున్న గాడిద కథ


గాడిద కుక్క యజమాని దొంగ కథ


శ్రీకృష్ణుడు గాడిదకాళ్ళను పట్టుకున్న కథ


ఎవరినన్నా గాడిదకొడకా అని తిడితే వీడా నా కొడుకని ఏడ్చిన గాడిద కథ 


మందమతి అయిన సుమేరుణ్ణి ఏమిరా చిన్నప్పుడు గాడిద పాలు తాగినావా అని ఏదిపిస్తే పట్టుదలగా తపస్సు చేసి ఋషి అయిన కథ


ఇలా చాలా కథలు ఉన్నవి


కానీ ప్రస్తుతానికి ఇక్కడికి ఆపేసి అత్యంత సహనశీలి అయినా గాడిదను స్మరించుకుంటూ ఈ వారాంతం గడిపి, ఆ సహనం వచ్చే వారం ఆఫీసు పనియందు కూడా చూపి గాడిద చాకిరీ చేయటం ప్రాప్తించుగాక అందరికీ 

Saturday, January 16, 2021

ఆ ఆలోచన వచ్చి ఈరోజుకి సరిగా వంద రోజులు

 100

వంద

నూఱు

శతం

షలగ

పదిపదులు

ఇవన్నీ ఒకే దానికి పేళ్ళు

విశేష సంఖ్య

అట్లాటి సంఖ్యను మళ్ళీ అందుకున్నా

ప్రతివారి జీవితంలో 100 రోజులు గడవటం మామూలు విషయమే. అయితే ఆ వందరోజుల్లో ఇతరులకు హాని చెయ్యకుండా మనమేం చేసాం? అది మనకు సంతృప్తినిచ్చిందా? ఆనందం కలిగించిందా? అన్న వంద ప్రశ్నలు వేసుకుని అందులో వంద అవును అనే సమాధానాలు వస్తే మీ పని జరిగినట్టే!

అలాటి ఆనందం ఈ వందవ రోజు కలిగింది

100 రోజులు - 450 తెలుగు అక్షరాలు పూర్తి చేసా

ఇక్కడిదాకా చదివి ఇక చాలు అని వెళ్ళిపోవలనుకున్నవారు వెళ్ళిపోవచ్చు, ఎందుకంటే ఇక ఈ కిందదంతా స్వోత్కర్ష కాబట్టి. మీకు నచ్చకపోవచ్చు కాబట్టి. మీ రక్తం మరగవచ్చు కాబట్టి. ఇంక... ఇంకా...

చాలా ఏళ్ళ క్రితం, దాదాపు ఒక దశాబ్దం క్రితం, గీత అంటే తెలియని నేను పెన్సిలు పుచ్చుకుని అపిరితిపిరిగా గీయటం మొదలుపెట్టి, అందులో కాస్త ప్రావీణ్యం సంపాదించుకుందామని 100 మంది కౌరవులని ఆ పట్టిన పెన్సిలుతో గీద్దామని కూర్చుని పూర్తిచేసా. అందరి మొహాలు దాదాపుగా ఒకే రకంగా వచ్చాయి. కానీ బొమ్మ గీయటం ఎలా అన్నది తెలిసింది.

ఆరోజుల్లో ఆ బొమ్మలను చూసి వెటకారాలు చేసినవాళ్ళు ఎంతోమంది

నవ్వుకున్నవాళ్ళు ఎంతోమంది

పట్టించుకుంటేగా? మన పని మనది

చెయ్యాలనుకున్నది చేసేసా!

ఆ తర్వాత పెయింటింగులు మొదలుపెట్టా

పెయింటింగు వెయ్యటం వస్తే చాలు అన్న దానినుంచి, పట్టుదల పెరిగి పెయింటింగు క్లాసులకు వెళ్ళి నేర్చుకుని, వందవ రోజు ఒక పెయింటింగు వేసి మా టీచరుకు చూపిస్తే ఆవిడ కళ్ళు తిరిగి పడిపోయి లేచి నన్ను హత్తుకుంది - నా వృత్తి ధన్యమయ్యిందిరా బాబూ అని

ఆ తర్వాత 6 పెయింటింగు ఎక్స్జిబిషన్లు పెట్టా

ఆ తర్వాత కొన్నేళ్ళు స్తబ్దుగా ఉండిపోతిని వివిధ కుటుంబ, వృత్తి కారణాల వల్ల

మళ్ళీ సమయం చిక్కటం మొదలయ్యాక - మా అమ్మా నాన్నల 50వ వైవాహిక వార్షికోత్సవం సందర్భంగా ఎప్పుడో రాసుకున్న కథలను, మా అమ్మాయికి చెప్పిన అనగంగా కథలను ఒక 100 పేజీల పుస్తకంగా అచ్చువేసి వారికి ఇద్దామని అనుకున్నది కాస్తా, చివరకు 600 పేజీల పుస్తకంగా తీసుకువచ్చి వారికి అంకితం ఇచ్చి వారిని సంతోషపరచాను

ఆ తర్వాత ఎలాగూ మొదలు పెట్టాం కదా అని మిగిలినవి కూడా దగ్గరకు తీసుకువచ్చి, కొత్తవి రాసి అచ్చువెయ్యటం మొదలుపెట్టా

ఒకప్పుడు వంద పేజీల పుస్తకం ఒకటి అచ్చువేస్తే చాలనుకున్నది - రెండేళ్ళలో వందల వందల కథలు వేల వేల పేజీల్లోకి ఎక్కి 100 పుస్తకాలు అచ్చు వేస్తిని

ఆ తర్వాత ఈ వంద రోజులు వచ్చినాయ్

గత నాలుగేళ్ళల్లో ఊసుపోక అప్పుడప్పుడు వేసుకున్న 750+ తెలుగు అక్షరాల బొమ్మలను ఓ రోజు సద్ది ప్లాస్టిక్ బిన్స్ లో పెడుతూ ఉండగా వచ్చిన ఆలోచనతో మళ్ళీ కొత్తగా అక్షరాలను గీద్దాం, ఈ సారి అప్పుడప్పుడు కాకుండా ప్రతిరోజు అక్షరాలు కొత్తగా నాకు అనిపించిన రీతిలో గీసి వాటిని వెయ్యికి చేరుద్దాం. ఎలాగూ గీస్తున్నాం కదా వాటిని వీడియోలుగా చేసి యూట్యూబుకు ఎక్కిద్దాం అని మొదలుపెట్టా.

ఆ ఆలోచన వచ్చి ఈరోజుకి సరిగా వంద రోజులు

ఈ వందవ రోజుకు 450 వీడియోలు పూర్తి చేస్తిని

వచ్చే వందరోజులకు ఈ ఆనందమే బలం

900లకు చేరుస్తానో, మొత్తం వెయ్యీ పూర్తి చేస్తానో తెలియదు కానీ - చేస్తా, చేసేస్తా

ఆ రోజు మిగిలే ఆనందాన్ని మళ్ళీ పోష్టు రూపంలో ఇక్కడే పంచుకుంటా!

థాంక్యూ!

Saturday, January 9, 2021

సిరియాళ్ సురేశ్

 "నా పి.హెచ్.డి సంగతి అరవ్వాళ్ళకే కాదు ఎవరికైనా చెపుతా, నాకేం భయమనుకున్నావా? భయం వేసినా నా వెనకాల ఎవరున్నారో తెలుసా? ఎవరి పేరు చెపితే బలాత్కారాలు కూడా భయపడతాయో, ఆ బలాత్కార్ తండాకే నాయకుడు నారాయణ్. పొర్ఫెసర్ నారాయణ్ ఉన్నాడు నా వెనక" అంటూ మేకపోతు గాంభీర్యం ప్రదర్శించాడు సిరియాళ్ సురేశ్

"నువ్వే అనుకుంటే నీకు వెనకాల ఇంకోడా? ఎంతమంది వచ్చినా సరే, బస్తీ మే సవాల్ సాంబార్" అంటూ ఆరిపోయిన సిగరెట్ పీకను చిటికెనవేలితో గాల్లోకి ఎగరేసి అది గాల్లో ఉండగానే, జేబులోంచి నాన్న సంగర వైద్యనాదన్ ఫోటో తీసి దణ్ణం పెట్టుకుని, ఆ తర్వాత సిగరెట్ పీక వైపు నోటితో ఉఫ్ఫ్ అని గాలి ఊదాడు నిరురుతి

అంతే! ఆ గాలికి గింగిరాలు తిరుగుతూ పోయి పాంటు జేబిలో చేతులు పెట్టుకుని నుంచుని తెరలు తెరలుగా నవ్విన బలాత్కార్ నారాయణ్ సూటు పై జేబులో పడిందది

ఎవరో తాగి పారేసిన పీక వచ్చి జేబిలో పడటంతో తెల్లగా నిగనిగించే బలాత్కార్ నారాయణ్ మొహం జేగురు రంగుకు మారింది

అది చూసిన ఉత్తర "చూశావా? సమయ చక్రంలోని ముల్లులు ఎప్పుడూ సిరియా వైపే ఉండవని ఇప్పటికైనా తెలిసిందా నారాయణ్? ఇప్పుడు నా సమయం వచ్చింది. నీ మొహంలో జేగురు రంగు తప్పకుండా చూసే సమయం నాకు వస్తుందని ఆ రోజు చెప్పింది ఈ రోజు నిజమయ్యింది. శభాష్ నిరురుతి. శభాష్! దర్విడ అరవ్వాళ్ళ పౌరుషం నిలబెట్టావ్. ఈ రోజు, ఈ జేగురు రంగు మొహం నా కండ్ల పడేంతవరకు సాంబార్ ముట్టనని ప్రతిజ్ఞ చేసిన మన నాన్న సంగర వైద్యనాదనుకు నిమ్మరసం తాపిచ్చి శపథం విరమింపచేసే సంతోషకరమైన రోజు. అహ్హాహ్హ" అంటూ చీర కొంగును గాల్లోకి విసిరేసి వికటాట్టహాసం చేసింది

అంధక్ మొహంలో రంగులు మారాయి

రంగులను దాచుకుని, రెండే రెండు అంగల్లో గాల్లో ఎగురుతున్న చీరకొంగును దాటుకుని ఉత్తర భుజాలు పట్టి ఊపేస్తూ అడిగాడు

"ఏ రోజు, ఏం జరిగింది అసలు? అసలు ఎవడు వీడు జేబిలో చేతులు పెట్టుకుని నుంచున్న ఈ నారాయణ్ ఎవడు" అంటూ అడుగుతున్న అంధక్ ను చూసి నిట్టూర్చింది ఉత్తర

ఆ నిట్టూర్పుకే అగ్గి రగిలి సాంబారులో ముక్కలు ఉడికిపోయేంత వేడి పుట్టుకువచ్చిందా అనిపించింది అక్కడివారికి

"చెప్పు ఉత్తరా, చెప్పు" అంటూ మళ్ళీ భుజాలు పట్టుకుని ఊపాడు అంధక్

అప్పుడు....

ఇది సైన్సు ఫిక్షన్ నవలలో పెట్టవచ్చు

 దేశీయంగా అరవ్వాళ్ళు చేసే సాంబారు, కట్టుకునే పంచెలు, పాడే పాటలు, వాడే మాటలు మధ్యప్రాచ్యదేశమైన సిరియానుంచి వచ్చాయన్న విషయాన్ని నిరూపిస్తూ పి.హెచ్.డి వ్యాసం రాసిన ప్రముఖ లింగిష్ట్ సిరియాళ్ సురేశ్ ను "కారుకు విండుషీల్డు, రేర్ వ్యూ మిర్రర్ రెండూ కూడా ముందుభాగంలో ఎందుకుంటాయ్?" అని అడిగాడు అంధక్

పక్కనుంచి తెరలు తెరలుగా నవ్వు

ఎవరాని చూస్తే డిష్టింగ్విషుడ్ తెలుగు పొర్ఫెసర్ బలాత్కార్ నారాయణ్

"ఎందుకా నవ్వు?" అడిగింది బల్ల మీద కాళ్ళూపుతూ కూర్చున్న ఉత్తర

నారాయణ సమాధానమిచ్చేలోపల "సాంబారుతో నడిచే టైం మెషీన్  కారుని కనిపెట్టబోయే అరవ్వాళ్ళకు నీ పుస్తకం సంగతి చెప్పమాకు సిరియాళ్ సురేశ్. నీ బతుకు బూరెలగంప అయిపోతుంది" అన్నాడు నూనూగు మీసాల నిరురుతి, ఆరిపోతున్న సిగరెట్ చివరి దమ్ము లాగుతూ

------

వారానికి ఒక పోష్టే అన్నా కూడా పొద్దున్నే వచ్చిన కలలోని కొంత భాగం ఇంటరెష్టింగుగా ఉండి పంచుకుంటున్నాను - అంతే! అంతకుమించి ఏమీ లేదు

ఇది సైన్సు ఫిక్షన్ నవలలో పెట్టవచ్చు అనుకుంటున్నాను. మీరేమంటారు ?

Wednesday, January 6, 2021

89వ రోజు - 385 తెలుగక్షరాల వీడియోలు - యూట్యూబ్ ఛానల్

 89వ రోజు - 385 తెలుగక్షరాల వీడియోలకు చేర్చినాను

ఛానల్ లంకె ఇక్కడ 

https://www.youtube.com/channel/UCMUT1-YDNe6HUVxf_IgJplA/videos 

వీలున్నవారికోసం, చూడాలనుకున్నవారి కోసం, ఆసక్తి ఉన్నవారికోసం - ఈ పోష్టు

Tuesday, December 29, 2020

82వ రోజు - 355 తెలుగక్షరాల వీడియోలు - యూట్యూబ్ ఛానల్

 82వ రోజు - 355 తెలుగక్షరాల వీడియోలకు చేర్చినాను

ఛానల్ లంకె ఇక్కడ 

https://www.youtube.com/channel/UCMUT1-YDNe6HUVxf_IgJplA/videos 

వీలున్నవారికోసం, చూడాలనుకున్నవారి కోసం, ఆసక్తి ఉన్నవారికోసం - ఈ పోష్టు